Alle zomers
Eerst de lange busreis naar het westen, als
een rits die het landschap achter je opentrok. Dan het strand, al het zand dat
daar zo rustig bleef liggen, ondanks de warme wind. De lucht blauw zoals je je
van kinds af aan een blauwe lucht had voorgesteld. En jij zonder leeftijd.
Je at friet met korrels zout als minuscule
ballonnetjes, je voelde ze knappen tussen je tanden. De zon was een hand op je
schouder, alles wat je zei was waar. De tijd was een trap die alleen maar naar
boven ging. Tot je de bus naar huis nam en er steeds een trede bijkwam aan de
andere kant. Omlaag. Sindsdien zijn alle zomers op zoek naar die ene. Goed, ik
maak het misschien wat mooier dan het was, maar dat was het ook.
© Jos Rouw
Jos Rouw - Instagram-foto
 |
| Jos Rouw |
