Posts tonen met het label Dirk Rommens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dirk Rommens. Alle posts tonen

zondag 31 december 2023

Het Kanaal Bossuit-Kortrijk - Dirk Rommens

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld (en elders in de wereld) (3)

'Het Kanaal Bossuit-Kortrijk', een gedicht van Dirk Rommens.
Pompgebouw Bossuit.


Kanaal Bossuit-Kortrijk

de lucht ademt zwaarder over zuiverder water,
nu de hemel als een reuze spade bedden heeft gedolven:
breedvoerig slaat de brug de vleugels over het groene nest.

de vissers, ze staren zich blind op het water dat rimpelloos
ademt en wacht op de brede uitzwaai van een scherpe snee
of het kolkende schuim van een plotse roeispaan.

over de glooiingen, tamme ruggen van moeë dieren,
streelt de onzichtbare hand, raakt nauwelijks het gras,
zucht heel eventjes op het zilverwerk dat vluchtig weerkaatst

de bruine vogel, zo is de wereld het spiegelbeeld:
de visser aan de overkant hangt aan zijn lijn,
vastgehaakt aan de witte schaduw van een verdwaalde wolk.


© Dirk Rommens

(Aangetroffen tijdens "Poëziepad van A tot Z", editie 2023 van 8/10/2023 - Pompgebouw Bossuit)

vrijdag 30 april 2021

Mijn moeder - Dirk Rommens

Op de oude foto’s zie ik haar in grijze grauwe woorden
Opduiken als in een donkere kamer vol witte kleuren
Ze wrijft me op mijn wangen, ze biedt me eten aan
Alsof ze bedelend om liefde vraagt en me vergeeft

Zij weet het wel hoe ik in haar ogen kijk naar toen
Naar een kind met speelgoed dat opgebaard ligt
In de kelder van angsten en verdriet om krantenknipsels
Waarin de hoofdrol door niemand is beschreven


© Dirk Rommens










donderdag 29 april 2021

De doodgezwegen dingen - Dirk Rommens

Weet dat de dingen slapend zen worden
met nergens het ondenkbare zingen
met de lawaaierige dreun van voorbijrijdende auto’s
die zouden moeten slapen in enorme parkeergarages

met bumpers die gloeien van slachtoffers
en verkeersdrempels met het glooiende gras
en de diepgaande sporen van dit kind
dat op een fiets om het leven kwam

met drie regels in de krant
en die duizend andere engeltjes

samengeraapt op gedenkmomenten en vuurwerk

dit gezegd zijnde is de burgemeester heel ontstemd
dat zijn stad genoemd wordt in het jaaroverzicht
van de vrt


© Dirk Rommens










woensdag 28 april 2021

Mijn poëtica - Dirk Rommens


De taal is van mij
ik spreek, ik luister, ik ben de stem

overal sleept het woord over me heen
laat me slapen, drinken, eten en voelen

hoe de aap tot spreken kwam
door de eeuwen door de straten door de pleinen

het wonder van de stem ontwortelt de kern
en nergens is het over, nooit stopt het spreken

nergens slaapt het in de donkere stegen
geen zinvol water trekt de zin in klanken

nooit is de modder zonder mijn hoop op morgen
op het enkelvoudig denken over mezelf

tot de wegen gespreid klinken als verdriet

want het woord is om te mijden
er is geen onderkomen
er is geen klankbord van mijn zwijgen

er is het immer weten dat het in geen geval tot
mijn happy einde komt


© Dirk Rommens