Posts tonen met het label Bert Struyvé. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Bert Struyvé. Alle posts tonen

zondag 28 december 2025

Later - Bert Struyvé

Later
 
jouw rugzak zit vol met verhalen die je hoorde:
matrassen op een autodak, werkloze gamellen 
het tijdelijk geluk van een lappendeken zonder deur
 
de houten stoel die de winter niet overleeft
het kind, dat in haar wieg lacht naar de ochtendzon
terwijl alleen haar geboortedag de kalender haalt
 
je sprak al snel hallucinerend over de almacht
over het blussen van lucht zonder brand
over tranen weren van buitenstaanders per decreet
 
in je droom was je er naar eigen zeggen bij
toen de woontoren een kaartenhuis imiteerde
je vond het bijzonder dat zuurstof kan stikken in gruis
 
tot iemand schreeuwde: kan er nog wat bij in je rugtas?
zoals de bloem, die niet kleurt zonder aandacht
zoals de steel, die halveert na een enkelvoudig schot
 
pel je rugzak maar af, het boek is dichtgeslagen
er valt zelfs geen bloem meer te drogen
een ghostwriter zal later je memoires ontraden
 
zoekend met vergrootglas naar een kier voor wat licht
 

© Bert Struyvé


© foto Chris Top - Bert Struyvé @Sterrebos-optreden
Groningen 10-09-2025

zaterdag 27 december 2025

Rekening - Bert Struyvé

Rekening

er zijn leiders 
die van landhonger leven
het vuur kleeft met vonkenregen aan de donkere hemel 

zonder twijfel walmen de rookzuilen, onzichtbaar 
boven huizenhoog mensenland 
klaar voor het opdienen van het nagerecht: 
puin met uiteenlopende ingrediënten 

later de gaarkeuken achter een druipende muur van lakens
waar de mensen van marmer verder leven
nog later het vertraagde schrapen

de verstijfde pannen, waar zelfs de zon voor wijkt
men ruimt af met het scheppen van oogverblindend zand
het telraam kent te veel afgepelde ribben

maar de hongerdoden zullen opstaan om niet te vergeten 
er is geen keuzemenu, de luiken slaan dicht
zolang de rechtelijke rekening niet wordt betaald

© Bert Struyvé

© foto Chris Top - Bert Struyvé @Sterrebos-optreden
Groningen 10-09-2025


vrijdag 26 december 2025

Oplosverf - Bert Struyvé

Oplosverf

hij die graag aan touwtjes trekt 
kijkt eerst hoe je grendels en spandraden
kunt ontregelen 

daarna hoe je gebouwen met blote handen
op afstand kunt breken
zonder de fundering te ontzien 

hoe je drones uit de hemel laat dalen
met plastic bloemenslingers als camouflage
snoepgoed in een vrolijke toets 

hij denkt heel even aan de pepernoten
in de kleuterklas van vroeger, het trauma
van die handschoen om de hoek van de deur 

maar ja, nu vraagt hij hoe de bloedbanen lopen
om zijn blote handen niet te hoeven wassen
hij ziet, dat woorden de wereld raken 

hij steekt zijn hand uit, om te zien hoe het werk:
pak hem dan, voor de verbinding
ik reik mijn hand, over zijn lijn van oplosverf op waterbasis 

in zijn andere hand heeft hij een stok, trekt een cirkel
diep in een mierenhoop en knikt: kijk, ze vluchten

 

© Bert Struyvé


© foto Chris Top - Bert Struyvé @Sterrebos-optreden
Groningen 10-09-2025

maandag 28 oktober 2024

Het bezoek - Bert Struyvé

Het bezoek

ze betreden na elkaar het museum
hij kijkt wat er onder de glazen plaat ligt
een onleesbaar document staart hem fossiel aan 

zij telt de voorgeschreven dertig seconden
hij haalt het met gemak, net zoals hij in een album
niet verzuurt bij het zien van vergeelde fotohoekjes

zij zet liever een gesloten venster open
om ruimte te scheppen, verse ademlucht
zo zwaait zij naar de wereld, al is het maar in concept 

hij snuift stof op uit depotladen, de voltooide tijd
waarvan hij de houdbaarheid met overgave wil verbreken 

zij dooft uit van zaal tot zaal
geen ramen, gangen, allemaal gangen
en pijlen die afsterven bij toiletten

in de laatste zaal staren ze op de hardhouten museumbank
samen naar het systeemplafond, voor de vorm 

© Bert Struyvé





zondag 27 oktober 2024

Fashion-knallers - Bert Struyvé

Fashion-knallers


hij draagt zelf de stapels naar buiten
armen vol inloopkast, nauwelijks gedragen stukken
ooit besteld in luttele klikken buiten de eigen regio 
toch is er niemand per ongeluk dood

heel mijn outfit oogt te casual, mompelt hij, de stad meldt
dat twintigvierentwintig nu al volledig out of the blue is
overtollig, in havencontainers ultra fast zuidwaarts

zij kuiert in de tuin op jezussandalen 
(of zijn het hipsterinstappers, daar wil ik af zijn)
voor haar is het eigeel van siergras de basis 
voor een tijdloos uniform 

zij zíet de uitdragerij, maar weet dat wegduiken zeer doet 
het vleesgeworden idee vlucht niet van zijn huid 

wat nu? 

een stampend voetje, de wijsvinger, stoom uit het strijkijzer
ja, tot nu toe vond zij daarin een begaanbare weg
en soms het kiezelpad van paracetamol 

maar dit?

we zien de aardbol graag als óns grenzeloze rad van avontuur
de pijl valt stil aan de onderkant: in de monding van een trage rivier

in zijn stad vertrekt intussen een naakte etalagepop geen spier 


© Bert Struyvé





zaterdag 26 oktober 2024

De nagalm - Bert Struyvé

De nagalm

de dag dat zij in het penthouse zegt:
er zitten loopkrasjes op de vloer, okerkleurig
als bedorven gras en veel nooit ingezaaide ruimte

de dag dat hij het duivenkoor hoort
gedragen opgestegen in hemelse klanken
zonder de hurkende toeristen en hun puntzak

zij schuift het gelaat van de jaren voor zich uit
door de tekening bij te laten werken
hij verzucht dat een volgegoten stad gebukt gaat
onder zelfvoldaan gekakel

verder vervuilen zij de tijd naar het lijkt
in hun eigen bevochten hoek
de nevenschade beperkt zich tot het vinden
van het juiste puzzelsynoniem 

soms praten zij wat luid tegen het glimmend staal
dat als een voorhamer nagalmt
boven het gekrakeel van de jungle 

van krassende stenen kun je niets zeggen
laat staan verleggen, tot ze dood zijn
dat is hier niet het geval 

© Bert Struyvé





zondag 19 maart 2023

Poldertaal - Bert Struyvé

Poldertaal


alles kun je als houvast grijpen
de trap naar de kruin van de dijk
treden die niet naar beneden komen

de toonladder die het net niet haalt
omdat het huis allang leeg staat, het huis
waarin alleen nog een peertje brandt

op de zolder, waar het nacht is
de gerande kringen beneden
in de pastelkleuren lijken echt

of is het doorgelopen stucwerk, de schuif
naar een wissel in blessuretijd   
om maar niets af te hoeven wimpelen

alsof je voor het eerst van jezelf opkijkt
als je ziet dat taal de polder niet redt
omdat ijsbergen op drift tanden tonen
met eigen water als gezworen kameraden

in de grote stad ver weg, vult een lopende
band het bovendek van de parkeergarage  

met auto’s
die niemand bewaart, een blanco blik
waar niemand thuis is   


© Bert Struyvé







zaterdag 18 maart 2023

Polderen tot je brak ziet - Bert Struyvé

Polderen tot je brak ziet

zeeweiden van wier, zwart gemangeld in rijshout
het dagmenu komt uit de tuinen van het Noorden  
stoer van krab met zeekraal als doolhof, bagger toe

intussen vullen de bewoners van het slikveld
de lucht met ingestudeerde uithalen van het koor
hagelwit leven zij daar op mijn grijsgedraaide plaat

dit spektakeltheater van het vrijgevochten wad
laveert als overwinning door mijn hoofd
hier verliest een standpunt sowieso binnen zes uur

elk evenwicht en spoelt als onderstroom weg
en dat terwijl prielen stoïcijns blijven kabbelen
tegen het zoemend klapwieken

van de gladde karkassen achter de dijk
ze schitteren blind, terwijl mijn ogen een uitweg
zoeken, een ligplaats willen, maar het is vol en ver

bureaubeslissers polderen zonder laatste ronde
schuifelen over geitenpaadjes, tussen zout en zoet
tot je brak ziet

heradem de laatste regel


© Bert Struyvé







donderdag 22 oktober 2020

Breek uit je standbeeld - Bert Struyvé

maak een vliegtuig met alleen staanplaatsen
de thuishaven voor minder vluchten
maak ook je koffer leeg, de helft gebruik je niet
en de andere helft zit in je hoofd

misschien kan je scharnieren voor je botten
maken, die bij droogte niet gaan knerpen
in de kracht van smeerolie als afkoeling

laat je hoofd zwellen tot warmtebestendig
voel de branding door je hersenen dreunen
en relax van doodtij voor de eb inzet

ach, misschien ga je als geslaagde luchtfietser
de herinnering in, als je maar met een baton
de sirene tot muzikale echo weet te dirigeren

Joop Zoetemelk zei het al: Parijs is nog ver
schrijf het klein in de kantlijn van je bucketlist


© Bert Struyvé




woensdag 21 oktober 2020

Een druppel van verzet - Bert Struyvé

al stop je hem als herinnering
in de grond, ook een tong en een bot
kunnen ogen openen, net boven het zand
waar je in water schrijdend kunt waden

het is het einde van de veertiende maand
voorbij het douceurtje, meer dan
een lening, waarin zijn duizend bloemen zwemmen

geef hem de laatste like
aandacht ontluikt veel mensen
die toch al gewend zijn naar alles te knikken

of het gekweekt vlees is, vraagt iemand
ach, morgen zal het dak zich sluiten

er lekt dan niets meer naar boven


© Bert Struyvé




dinsdag 20 oktober 2020

Binnenhuisklimaat - Bert Struyvé

het is begonnen
toen de zon buiten met kracht scheen
achter de strak gemetselde muur
en het ijs binnen deed wat het kon

waar de bewoners zich vanouds veilig achtten
hoewel kruiend haaks
verbonden met scheuren die wegschieten

toen hun gebed niet aansloeg
de mond zich met water begon te vullen, begrip verdronk
en de huid zich in steeds meer warmte verloor
wilden de bewoners eigenlijk wel

dat
ja, wat eigenlijk?
een uitvergroting gedraagt zich zelden toegeeflijk

maar valt in het niet
bij het achteloos verkleinen van verandering
tussen duim en wijsvinger


© Bert Struyvé




woensdag 29 mei 2019

Werkwoord - Bert Struyvé

negeer de aanzuigende werking van water
breek een golfbeweging met de scherpte van stenen
vierendeel stadspanden met schuimende koppen

voer tuinvogels voor het vestigingsklimaat
overvraag en vermijd de vraag naar een waarom
zigzag om een hoefijzer te ontwijken

beitel initialen nog nat in de oksels
ontvriend bomen die huidzweet gaan vertonen
hevel kuddegedrag over naar robotklonen

gezegend zijt gij..

kan jij de Heilige Antonius misschien vragen
waar je vruchtwater kunt vinden
om werkwoorden op voorhand te verdunnen?

de bijsluiter bij een werkwoord werkt niet, uitroepteken


© Bert Struyvé


dinsdag 28 mei 2019

Ik Vertrek - Bert Struyvé

Ik Vertrek *


Ver weg staren ze naar een plastic tafelkleed, een mobieltje
doorbreekt het dalmatiërpatroon van weerstippen.
Nergens hoogglans, geen scherf kan het licht breken.
Ze harken brood uit meegenomen kruimels. Behoedzaam

begint het wachten, ze horen de ringtoon, verstaan het niet
en dan ˂toch nog onverwacht˃ vallen alle steunbalken.

Het fundament breekt, het hoofd van de tafel kiest
in een reflex de verkeerde taal, zijn blik gericht op het raam
waar natte sneeuw een eigen weg zoekt.

En wij,
wij hebben alvast een serie hagelstenen voorbereid,
een serie die we nog even met rode konen in onze wintervuist houden.
De anonieme soldaat. Pas na de intro twitteren wij
een salvo en stenigen het gouden kalf.

Ver weg wenkt eveneens een tv, zwart met kamerantenne.
Ja, ik vertrek komt nu héél dichtbij.


© Bert Struyvé


* tv-programma


maandag 27 mei 2019

De einder - Bert Struyvé

De einder *


ooit stroomden de brede rivieren traag
door laag rivierland met ijle populieren
het had een doel, het gaf de einder aan

zij knipten kapsels als omgekeerde pannen
bewaarden landwegen tussen landerijen
zij plantten klassieke bomen vol met klompen
begroeven de zon in mistige dampen
en nog nergens een granaatappelboomgaard

nu twitter jij in termen van straatmeubilair
kiest cyberafkortingen bij gebrek aan woorden
dekt shinen af met Instagram en verdrinkt
in het algoritme van de zee in Google Earth

zij vochten met water en bleven staan, jij vindt
de einder sowieso te dichtbij maar het bord
EINDE HORIZON misschien weer té analoog


© Bert Struyvé


* vrij naar Herinnering aan Holland – H. Marsman 1936


woensdag 2 augustus 2017

de wisselbokaal - Bert Struyvé

meidenvingers vertellen in letters en smileys
wat de wereld nú moet gaan weten
de tekens zijn inhoudelijk levendbarend

woorden springen kwetterend uit hun huid
als jonge vogels die om hun moeder roepen
de vrienden zullen het wel begrijpen

oud proza zit aan de slapen vast in grijs
beitelen of kleuren blijft steken in velours

de hier-nu-meteen klatert als bergbeek
de leunstoel weidt uit als een vlakke rivier
het Zuckerbergje tussen monding en bron



© Bert Struyvé



dinsdag 1 augustus 2017

hete adem van het blazen-Bert Struyvé


hij is de fotograaf
zegt hij
zij woont ademloos in haar bol
dan wordt het zwart-wit besluit hij
en sneeuwt haar uit de zevende hemel
zij verzit voor de vorm voor het oog
kun je de vlokken van je mantel vegen
zij bevriest haar glimlach en antwoordt
je moet schudden en draaien
van verre lijkt het op het Bolsjojtheater
ik maak een uitsnede in Lightroom zegt hij
je begint kleur en praatjes te krijgen
zij is het model
zegt zij
hij houdt vast aan zwart-wit




© Bert Struyvé 



Bert Struyvé publiceerde eerder in Meander, Gierik & NVT, Op Ruwe Planken en Het Gezeefde Gedicht. In 2016 met drie gedichten in de bloemlezing van HGG. In 2014 en 2016 op de shortlist Ongehoord Rotterdam, in 2017 genomineerd voor de driejaarlijkse RinkeTolmanpoëzieprijs. 
Komend najaar werd werk van Struyvé geselecteerd voor het project ‘Poëzie op straat’ in Gent.


zondag 29 januari 2017

Beste lezer - Bert Struyvé

Beste lezer,

als je gelooft dat water geen liter verliest
       waar je het ook heen leidt
       je weet dat het na verdampen zelf bepaalt
       waar het tot rust komt

als je voelt dat dichte mist je beheerst
       dat het druppels in je ogen wrijft
       maar je weet dat het op lange termijn faalt

als je weet dat als je de zon naar de beurs brengt
       het blijft speculeren of het wel elke dag opgaat
       dat een dag positief wordt afgesloten

als je talrijk bent en toch aarzelt om als blok
       in de halve cirkel van de draaideur te duwen
       terwijl je weet dat het tegenblok ook zonder jou
       naar buiten komt

als je denkt dat de rekstokturner van het toneel
        verdwijnt als hij zijn handen in wit poeder wast
       terwijl je weet dat hij even later de Kolman
       als zweefmoment zal kiezen

als je overweegt digitaal een kroegenstraat af te schuimen
       maar je weet dat Google Street View je nooit
       overslaat of je desnoods wegzet als een Delete

als je begint te twijfelen over wat je weet: is het ijs
       op je enkel of herfst in je knieën, is het koele
       handen warmen of warme handen koelen
       terwijl je niet weet wie de scherven zal wiegen

dan is het beter poëzie weg te zetten als mening
       de maakbaarheid van poëzie weet
       dat feiten ineenschrompelend vereenzamen
       dat feiten er zelfs niet toe doen
       moderner kan het niet

P.S. het is al tijden wintertijd bij de buren
       terwijl ik bezeten nog steeds nazomer
       sproei zaagsel met wat vlinderresten



© Bert Struyvé


zaterdag 5 maart 2016

Nomen nominandum - Bert Struyvé


je wilt allereerst mijn woorden vangen in
je vlindernetje ˂met zoals je zegt˃ zonder gaten
in je camouflagehoed die de laatste zonnebanen
scant waar verstrooid het licht je beleving danst

ach je wilt ook graag een brandslang redden die
aanzwellend zwaait door de hoge waterdruk
je zag het ooit in een kinderfilm zeg je
˂de adem speelde toen de hoofdrol˃

je sprokkelde laatst veren uit duurzaamheid
alvast voor het avondeten van gepofte appel
je maakte het af met een garnituur van ach ja
gekleurd blad en je polsbandje spinnendraden

als je de kans krijgt graaf je je nog eens vast
in een hol met lange nagels zonder spiergebruik
zoals je ook een zandkasteel op het strand
zou waarschuwen de brug wel tijdig op te halen

niets lijkt mooier dan een lege roltrap die
naar boven beweegt en meer verdwijnt
niets lijkt mooier dan een muurbloempje dat
met elk gevormd groen blaadje meer verwelkt

als de dag een hap vreet uit je opstaan
is het liefde om verloren terug te keren


© Bert Struyvé


vrijdag 4 maart 2016

De wereld is geen verhuisraam - Bert Struyvé

het was nacht dat je aanspoelde
stil en nat opstond op de rand van
ja van wat

je trippelde cirkels rond de ouderen
ze stonden daar maar met hun grotemensenhanden
ze hapten hongerig moten uit het nieuwe land

je peinsde over wat was beloofd
en waar je ongestoord zou mogen spelen
je lachte met kleine melkwitte tanden

naar de eerste meters van je nieuwe zandbak
maar hoe speelbaar kan iets zijn

als je in het donker door zand en keien waadt
een strand zonder uitneembare spijlen
met je oorsprong die in de bagage is gestouwd

de bodem thuis was met tape geplakt
toch klapten ze jouw korte bestaan
als in een verhuisdoos dicht


© Bert Struyvé


vrijdag 22 mei 2015

(.....) - Bert Struyvé

stil maak je een foto
van het moment
en legt het vast

haar dag is vierkant
vloer plafond vier muren
een kubus

niet groots
begrensd
zeventig bij zeventig

haar kind tekent
vloer plafond twee muren
een vierkant

maar het blijft stil
met olieverf op doek




© Bert Struyvé