Nachtjapon - Mouhamed Rasho

Nachtjapon 

Ik neem het pad door het bos om het spoor van je stem te volgen in het stromend water,
‘’Je doet het nog een keer, je sluit de deur niet achter je.’’
‘’Niks wordt gezien in het donker, niks.’’
ik ben gevuld met wat je aan anderen overlaat,
met de geur van jouw hand onder de oksels,
met jouw adem in de nekken,
je doet de knopen van de nachtjapon open en ik zie niks behalve  je botten,
wit en glanzend
wit en mooi
zoals herinneringen zouden moeten zijn.

© Mouhamed Rasho

Website Mouhamed Rasho

 

Vallen - Mouhamed Rasho

Vallen


We praten om de tijd te laten verstrijken,
we worden verliefd  om de tijd te laten verstrijken,
we wandelen om de tijd te laten verstrijken,
en dan komt er een uur
dat we alleen maar naar een blinde vlek kunnen staren,
dat we ons alleen wat we hebben gedaan kunnen herinneren,
ook om de tijd te laten verstrijken,
we zullen ons herinneren
zonder te beseffen dat we in alle vallen zijn gelopen
De vallen die de tijd al stilaan voor ons had gezet


© Mouhamed Rasho

Website Mouhamed Rasho

 

Wie zijn we? - Mouhamed Rasho

Wie zijn we?

Hij dronk een rauw ei en zat voor de biljartzaal
hij rookte en zong van een gebroken hart
zonder zich zorgen te maken over het bloed
dat in een groene tatoeage op zijn onderarm viel.

Hij stond voor de biljartzaal toen hij ze al zingend zag lopen: Wie zijn we,
hij zong over zijn gebroken hart en ging met hen mee
ze waren Kinderen die liefhadden en wisten niet wat liefde was
ze zongen liedjes en gingen ten strijde

Zonder zich zorgen te maken over het bloed dat uit zijn onderarm viel,
zong hij: ‘’Met mijn gebroken hart zal ik van je blijven houden.’’
Hij dronk 's ochtends een rauw ei en zat voor de biljartzaal
Hij ging met hen mee waar ze gingen
ze waren kinderen en zongen: Wie zijn we, ze wisten nog niet wat de dood was
ze waren Kinderen die liefhadden en wisten niet wat liefde was

© Mouhamed Rasho

Website Mouhamed Rasho