Zure melk - Kira Wuck

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld 

(en overal elders in de wereld) (37)

Als de aarde is opgebrand
hoelang duurt het dan voordat er opnieuw leven ontstaat
bossen zijn teruggegroeid

eencelligen voeten krijgen
rechtop leren staan
beschutting zoeken

misschien is er voor een lange tijd
alleen heel veel zwart
doet iemand vanaf een andere planeet
met zaklampen de sterren na

© Kira Wuck

#weesgedichten
Uit het gedicht 'Zure melk'

in de bundel 'Koeiendagen'

 

Aangetroffen op zaterdag 28/3/2026 in de Montanusstraat 
in Diksmuide - op weg naar de expo 'Revisited' in 'Montanus 5'

Alle "Aangetroffen gedichten in het straatbeeld" 

Kira Wuck op Instagram

Melktanden - David Van Reybrouck

 Aangetroffen gedichten in het straatbeeld 

(en overal elders in de wereld) (36)

Melktanden

Ik kan het niet meer aanzien. De grijze lichamen. De rode vlekken.
De gebouwen die ooit scholen waren en nu nog slechts plekken
Waar het puin opklautert tegen het puin.
 
Ik kan het niet meer aanzien. De zwarte handen die verkrampten
In een godvergeten gebaar. De kapotte ogen. De kapotte mond.
Het witte kinderhaar.
 
Ik kan het niet meer aanzien hoe een land dat zo goed weet
Wat lijden is, de donkerste nacht heeft overleefd,
nu zelf zoveel vergeten is.
 
Ik kan het niet meer aanzien hoe elke poging tot gesprek
Vastloopt in hetzelfde getrek van wel en niet en wel en niet
Terwijl een volk wordt uitgemoord.
 
Ik kan het niet meer aanzien hoe de waarden waarmee wij zwaaien
Geen woorden worden, geen akkoorden breken, geen verboden geven
Maar hoe wij blijven draaien rond onze oude spijt.
 
Ik kan het niet meer aanzien hoe wij melktanden uit monden slaan
Vingerkootjes maaien hoe we kinderbuikjes openscheuren en daar
Dorst en honger zaaien.
 
Ik kan het niet meer aanzien hoe wij zo van schuld doordrongen
Zo verwrongen kijken naar zij die op ons lijken
En naar de bergen lijken.
 
Ik ween om kandelaren die onnoemelijk hebben geleden
Ik ween om hoefijzerbogen die geen gebed meer zullen horen
Ik ween om het geprevel van veel te vele lippen.
 
Ik kan het niet meer aanzien. De stoffige lijven. Het donkerrode kaakgewricht.
Maar ergens op een heuvelkam staat een geitje met een lam
Dat mekkert, mekkert naar het ochtendlicht.
 
© David Van Reybrouck
18 mei 2025

Aangetroffen op woensdag 7 Januari 2026 aan de deur van Boekhandel Raaklijn in Brugge.

Oude vriend - Jan Boerstoel

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld 

(en overal elders in de wereld) (35)

Oude vriend

Ze vallen meestal tegen 
als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) 
hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger 
mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst 
inmiddels mooi gewéést.

En toch... Je pakt wel eens 
een bandje uit een kast,
blaast er het stof af 
en al bij de eerste zinnen
wandel je 
lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd 
en weer opnieuw verrast.

Een vriend van wiens bestaan 
je amper nog iets wist,
maar die je al die jaren 
pijnlijk hebt gemist.

© Jan Boerstoel

Uit Altijd het niemandsdier - gedichten.
Bert Bakker, Amsterdam, 2001

Aangetroffen op vrijdag 28/11/2025,
geheel en al op de juiste plaats, aan de ingang
van de Bibliotheek in Torhout.

Jaagpad - Paul Rigolle

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld 
(en overal elders in de wereld) (34)

Jaagpad

Trage wegen dragen ons als leestekens
in het landschap. Even halt te houden,
even een punt te zetten. Kijkend naar 
wat achter ons ligt en naar wat nog
moet komen, zoveel tijd is er ons gegeven
om ons niet te moeten haasten.  

Adempauze. Pas op de plaats.
We ademen in en uit, bladeren
in het boek van tijd en ruimte,
slaan lang en breed een brug,
wandelen en fietsen langs het water
dat tussen de oevers deint en kolkt
en klokt. Een stroom te volgen!

Een rivier op aarde en dan plots beseffen:
geluk is een jaagpad in de regen.

© Paul Rigolle

Uit: “Het Omber en het Oker”

Aangetroffen op 2/9/2025 thv de Schelde in Outrijve

Alle "Aangetroffen gedichten in het straatbeeld"

Vermogen - Margreet Schouwenaar

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (33)

Vermogen

Het leven heeft haar leven terug

en ik mijn kinderogen. De zon

heeft armen. Het gras aaien. Ik 

zie het: woorden een huis. Klinkers 

een weg. Ik schrijf mij een ander

lichaam.

zinnen zonder dood, licht met een oog.

Alles nieuw. Het is mogelijk. Aandacht

heeft voeten. Zoenen zingen eleison.

De ruimte biedt schoot. Mijn hoed is

koppig. Mijn jas mijdt zon, ik ben nog lang

niet groot,

en stamp de plassen, knak de tak, 

slaap zonder vuisten, nooit ben ik

gesjeesd, van onbekommerd liefhebben

bezit ik het meest. De straten zijn jong

en hebben mijn stap niet vaak gehad.

Overdoen

in een zachte bast, zonder schil. Ik schrijf

mij stil, als voor het slapen. Ik neem een bad.

Woorden spoelen mij af. Wat rest is niet 

op maat. Het deert mij niet, nu ik krom

als een komma, verdwijn in de zin van 

vaak.

© Margreet Schouwenaar

Stadsdichter van Alkmaar - van 2009 tot 2018

Alle "Aangetroffen gedichten in het straatbeeld"

Zoek - Philippe Cailliau

 Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (32)

Zoek

Als je een levenslang 

bezweren zoekt in hem,

verlangens in de lengte

en betekenissen in de 

breedte, zoek dan niet

verder.

Kijk noch in kreupelhout

of bos, noch in een winkelstraat 

of op een festival. Zoek

niet, het is er niet. Hoewel.

Zoals het nooit geworden 

is, zo was het ooit.

Zo spoorloos ook.

De zin is zoek.

Er is de pijn. In oog, aan

hand of voet, in stem.

© Philippe Cailliau

Aangetroffen: thv de dichter

Art-work: © Gerrit Westerveld voor Kleinood & Grootzeer

Gerrit Westerveld bij Kleinood & Grootzeer

Rauw vlees - Alain Delmotte

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (31)

Rauw vlees

Hommage aan Wim Opbrouck

1.

  Daar is hij. Het theater op. Schoon aan de haak en schandelijk als een stuk rauw vlees. Nog voor hij zijn tekst debiteert heeft iedereen, ineengekrompen, al in zeven haasten dekking gezocht. Toneel is zijn handgemeen. Kijk, daar is hij. Je kun hem niet missen. Erop los: hij

speelt!

2.

Dames en heren, opgepast: regie verfijnt de limiet van z'n zijn en z'n lijf. Hardop klopt hij zich op de borst. Onbehaarde, oneigenlijke primaat. Waarlijk: fier ziet hij er nu uit.

3. 

Roofdier, dwamatige grauw: zijn ledematen gaan tekeer- en hij beweegt gewillig mee. Een ongelikte beer met sexappeal: dat verdient applaus.

4.

Benieuwd en daarin niet af te remmen. Na de vertoning, in het echte en in een onwaarschijnlijk leven, draagt hij een bril. Dan probeert hij te kijken. Dat moet hij zien.

© Alain Delmotte

Vindplaats: Ingang bibliotheek Harelbeke
Vinder: Kris De Lameillieure

De archeologie van het hart - Herman Leenders

 Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (30)

Hadden we maar meer dan één hart
verzucht hij. Konden we het afstoten
als een verwelkte bloem
maar we worden verscheurd en verdeeld.

Elk fragment heeft zijn plaats
troost de archeologe die graag in zijn ruïnes wroet.
Voor een lang verhaal heeft zij
aan een scherf genoeg.
Zij tulpt haar lippen
en blaast het stof weg
zoals zijn moeder blies
over zijn geschaafde knie.

© Herman Leenders

Uit: 'Vervalsingen' - 2008

Aangetroffen op woensdag 9 april 2025
thv de dichter.

Onderstroom - Eddy D'haenens neemt afscheid

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (29)

Onderstroom

Verlaat het slijk van rivier en zee,
doorbreek de trilling van nevel
daarboven. Wring zuurstof uit vocht,
ook licht uit de duisternis.
Stijg ten hemel. Schep het goud van de zon
op het bovenste water: hemellicht.

Vertrouw op de wind 
die een lied blaast in octaven.
Vang zo de stuwing van de volle maan,
en spoel met springtij oeverloos aan.
Boen daarmee de straten op
tot ze als een podium glanzen.

Zaai daar engelendons in ieders poriën
En vlieg.
Het is immers tijd voor de onderstroom :
dat vloeibaar kompas
dat droom en verlangen draagt
en vandaag de boventoon voert.

Het wordt wonderlijk
hoe elk hartwater
naakt in het voetlicht staat,
om allen puur en onbeschadigd te zien,
alsof het toch de wereld was die loog.
En dan ieders lach, gulzig en wit.

Daar breekt een eenhoorn uit. En dat ben jij.

© Eddy D’Haenens

Donderdag laatst 8 mei 2025 nam Eddy D'Haenens afscheid als stadsdichter van de Stad Oudenaarde. Hij was zijn stadsdichterschap in mei 2023 begonnen met de publicatie van het gedicht Onderstroom. Dit naar aanleiding van het Cultuurprogramma met dezelfde naam in Oudenaarde.

Omdat dit programma binnen een paar weken opnieuw in Oudenaarde wordt georganiseerd vond Eddy het passend om zijn stadsdichterschap ook met dit gedicht af te sluiten.

Eddy D'Haenens kan als stadsdichter terugkijken op een bijzonder rijk en waardig parcours. Waarvoor, Eddy, in naam van de poëzie en in naam van alle lezers van De Schaal van Digther dank!

Het gedicht 'Onderstroom' verscheen eerder ook al op DSvD. En wel hier. 

Wie de nieuwe stadsdichter van Oudenaarde wordt vernemen we op zaterdag 14 juni 2025.

Label: Aangetroffen gedichten in het Straatbeeld

Eddy D'Haenens neemt afscheid als Stadsdichter van Oudenaarde

Een lichtblauw kleurpotlood - Ted Van Lieshout

 Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (28)

Een lichtblauw kleurpotlood

De zon is door de stad gezakt,

de daken gloeien na.

Er brandt iets aan de horizon,

zie ik vanwaar ik sta.

Ik kijk nog even door het raam

en zie het avondrood.

Dan ga ik slapen en ik droom

een lichtblauw kleurpotlood

En in de morgen is het donker

stilletjes weggegaan.

De lucht is licht en heel misschien

heb ik dat wel gedaan.

© Ted van Lieshout

Uit: Een lichtblauw kleurpotlood en een hollend huis. Leopold, 1997

Dit gedicht werd op woensdag 2 april 2025 aangetroffen op de "Onze-Lieve-Vrouwe-markt" in Roeselare.

Label: Aangetroffen gedichten in het Straatbeeld

Koers - Eddy D'Haenens

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (27)

Koers

De hellingen moeten omgeploegd zijn.
De gezichten opgewonden en blozend.
De regen en de modder moeten kleven.
Wij moeten roezemoezen bij het bier.

En kijken: uit een verre horizon
barst met het temmen van Kwaremont, Pater
en Koppenberg, een vonkenregen van adrenaline los.
Zo wild, zo helder, zo rücksichtslos

en met de veerkracht van een Citroën DS grand cru:
ze zijn daar! Zwevend boven de keikoppen
van de Vlaamse koers der koersen:
andante, con brio en dan marziale, passionata,
resoluto.

Kom, zie en overwin.

© Eddy D'Haenens

Dit gedicht kan worden aangetroffen bij de ingang van het Centrum van de Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde.

Artikel Nieuwsblad: Stadsdichter beschrijft de energie van het wielerfeest dat de Ronde van Vlaanderen heet.

Label: Aangetroffen gedichten in het Straatbeeld

Je staat bij het water - Peter Verhelst

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (26)

 

Je staat bij het water maar er is geen water.

Je kijkt in licht maar er is geen licht.

Zo sta je in de branding, de zon
stijgt uit de zilverige verte op 

het licht is te fel en uit de verte
komt als een glazen vouw een golf. 

Zo totaal spoelt de zon over je heen
en vloeit de golf in een zucht uit. 

In licht kijk je maar het is geen licht. 

Bij het water sta je maar het is geen water.

© Peter Verhelst

“2050” p 111 - De Bezige Bij, 2021

Dit gedicht werd op 27/3/2025 aangetroffen op het raam van Boekhandel Raaklijn in Brugge.

Foto Paul Rigolle – donderdag 27 maart 2025.

 

 

Hartenjagen - Johan Clarysse

 Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (25)

Hartenjagen

Zo licht en vrij is het
om ons te zijn.

We tekenen het gebaar 
waarmee de dag begint
en de nacht uit onze huizen valt,

tellen de zeges
en de verdragen in het warme
rekenstelsel van onze handen,

spelen kaart, hartenjagen, schaak
in de vriendenclub van onze vingers.
Later zetten we de lopers in, 

leggen we dezelfde vingers
op oude, naamloze wonden.


© Johan Clarysse

Dit gedicht werd op 20/2/2025 aangetroffen op een raam van de woning van de dichter. 'Hartenjagen' staat ook in de debuutbundel van Johan Clarysse: 'Het geduld van water'.

Foto Paul Rigolle - donderdag 20 februari 2025.

Sonnet van de boekverkoper - Ilja Leonard Pfeijffer

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld

(en overal elders in de wereld) (24)

Sonnet van de Boekverkoper

En wat nou als ik zeg dat er een plek
bestaat die alle liefdes heeft beleefd
en die een vraag op ieder antwoord heeft,
als een gestold maar continu gesprek?

Die plek is hier. Er wordt een groot gebrek
aan zekerheden uitgevent. Men geeft
alternatieve levens en men heeft
er empathie op voorraad in het rek.

De boekverkoper handelt niet in boeken
maar in belevenissen, verre reizen
dwars door de tijd in andermans gedachten.

De boekverkoper kan de ingang wijzen
van dromen die je hier niet zou verwachten.
Hier vind je wat je nooit had durven zoeken.

© Ilja Leonard Pfeijffer

Dit gedicht werd op 11/2/2025 aangetroffen in de Brugse boekhandel 'Raaklijn'.

Foto Paul Rigolle - dinsdag 11 februari 2025.