Posts tonen met het label Erwin Steyaert. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Erwin Steyaert. Alle posts tonen
vrijdag 1 mei 2015
Gescheiden - Erwin Steyaert
Gisteren heeft hij een huis gebouwd,
een vrouw getrouwd, een kind getild,
bij sneeuwval de stoep geveegd
tot voorbij de gevel van de buren.
Vandaag staat de oven koud. De mond
waar het deeg smaak en kruim kreeg,
gaapt ontwricht in zijn scharnieren.
De kamer smaakt naar oud brood.
Spiegels puilen uit van schemer.
Als dagtaak de uren te tellen. ’s Avonds
hun cijfer bij de som van de ochtend
voegen. Het eindige getal van de muren,
het klamme behang, de stinkende goten.
Achter de luiken de horizon, opgesloten.
© Erwin Steyaert
donderdag 30 april 2015
Nieuwe man - Erwin Steyaert
Vader is moe. Altijd de man afzweren
die de kop opsteekt in ochtendstijfheid.
In lunchpauzes vegetarische slaatjes.
Boodschappenlijstjes in zijn jas.
Als het huis voor hem alleen is, glijdt
zijn hand onder zijn schort. Hoe glad en
haarloos zijn z’n dijen. Hij mijmert
op onopgemaakte bedden van dochters:
over lot en chromosomen. Hoe zit hij
gevangen in zijn wol. Hoelang kan hij
zijn haar nog in een staartje, een gaatje
in zijn oor? Met een kopstem vermaant hij
ongetemde zonen, springt hen voor
door brandende hoepels. Hij leest
de bijsluiters van pijnstillers. In het glas
bruist de branding van een Pacific.
Een eiland verdwijnt altijd eerst aan de randen,
maar vent zijn blijft een zeer voor het leven.
© Erwin Steyaert
woensdag 29 april 2015
Gay Tango - Erwin Steyaert
Bandoneon zet in. In mijn oog smelt
zijn mascarablik. Gladde kin, fiere nek,
haar in gel. Ik slik en hou hem kort,
wring hem, dwing hem in de bochten.
Hij pareert, paradeert. Sierlijk. Slank.
Een man in maatpak met de finesses
van een danseres. Hij gooit dobbelstenen
in mijn pas. Ik tel de ogen en verlies.
Vermetel schuif ik met hem naar de rand.
Een schemerleven in pluchen bars en
clandestiene tenten flitst voorbij.
Vioolspel in zijn keel. Donder rommelt
in mijn heupen. Ritmes zwellen. Drieste
stappen. Trieste klank. Zolang de dans gaat,
pas ik op mijn tellen. Als het stopt, weet ik
geen raad met vragen die ik stellen moet.
Ik ken zijn naam niet als zijn glimlach mij
de zaal introont waar het duister wacht.
© Erwin Steyaert
Bekroond met de poëzieprijs "Leven als lijfmotief".
Leven als lijfmotief
Voor het gedicht “Gay Tango” ontving Erwin Steyaert verleden week in zijn thuisstad Brugge de literaire prijs “Leven als lijfmotief”. Erwin Steyaert publiceerde zeer recent samen met zijn andere Pazzi-di-Parole-collega’s Hilde Van Cauteren, Ann Van Dessel en Daniel Billiet de mooie bundel ‘Een kier in het rumoer’ (Uitgeverij P). Later komt Digther met een recensie nog terug op deze bundel.
De Schaal van Digther prijst zich ondertussen gelukkig om hier op deze bladzijden de komende dagen het geprimeerde gedicht en ook nog twee nieuwe gedichten van Erwin Steyaert te mogen publiceren.
Op de prijsuitreiking van de poëziewedstrijd werden in Brugge ook nog Shari Van Goethem
uit Niel (met haar gedicht ‘Goede grond kiezen’), en Cora De Vos uit Nederland (met ‘Nog niet’) bekroond. De jongerenprijs ging naar de 16-jarige Denise De Bruijn.
In de jury zaten Daniel Billiet, Philip Hoorne en Albrecht B Doemlicht. Secretaris van de jury was Geert Viaene. Er werden niet minder dan 681 gedichten ingestuurd door 441 verschillende dichters. De tien eerste gedichten werden heel mooi geillustreerd door de Brugse kunstenaar Peter Jonckheere. Zo maakte hij behalve bij het werk van de prijswinnaars ook nog nieuw werk bij gedichten van Jo Gilissen, Jan Van Meenen, Laurens Hoevenaren, Dries Ketels, Bert Leysen, Ann Van Dessel en Benoni Vansteenlandt.
Bij "Leven als lijfmotief" hoort ook een gelijknamige dichtbundel waarin 46 gedichten werden opgeomen. De bundel bevat het werk van de tien laureaten en gedichten van nog een aantal andere inzenders waarbij ondermeer Philippe Jacobs, Niels Blomberg, Ward Mertens, Romain John Van de Maele, Gil Vander Heyden, Paul Vincent, Akim A.J.Willems, Maarten Goethals en Digther-redacteur Paul Rigolle).
Meer info: “Leven als lijfmotief” – Levenshuis-site
De Schaal van Digther prijst zich ondertussen gelukkig om hier op deze bladzijden de komende dagen het geprimeerde gedicht en ook nog twee nieuwe gedichten van Erwin Steyaert te mogen publiceren.
In de jury zaten Daniel Billiet, Philip Hoorne en Albrecht B Doemlicht. Secretaris van de jury was Geert Viaene. Er werden niet minder dan 681 gedichten ingestuurd door 441 verschillende dichters. De tien eerste gedichten werden heel mooi geillustreerd door de Brugse kunstenaar Peter Jonckheere. Zo maakte hij behalve bij het werk van de prijswinnaars ook nog nieuw werk bij gedichten van Jo Gilissen, Jan Van Meenen, Laurens Hoevenaren, Dries Ketels, Bert Leysen, Ann Van Dessel en Benoni Vansteenlandt.
Bij "Leven als lijfmotief" hoort ook een gelijknamige dichtbundel waarin 46 gedichten werden opgeomen. De bundel bevat het werk van de tien laureaten en gedichten van nog een aantal andere inzenders waarbij ondermeer Philippe Jacobs, Niels Blomberg, Ward Mertens, Romain John Van de Maele, Gil Vander Heyden, Paul Vincent, Akim A.J.Willems, Maarten Goethals en Digther-redacteur Paul Rigolle).
Meer info: “Leven als lijfmotief” – Levenshuis-site
vrijdag 13 maart 2015
Een kier in het rumoer
Morgen zaterdag 14/3/2015 stellen in Bever de vier 'Pazzi di Parole'-dichters, Ann Van Dessel, Daniel Billiet, Hilde Van Cauteren en Erwin Steyaert 
een bijzondere dichtbundel voor. 'Een kier in het rumoer' is de mooie titel van hun eerste gezamenlijke boek dat wordt uitgegeven door Uitgeverij P. De voorstelling wordt gekoppeld aan een volle dag lentelijk & poëtisch veldwerk.
Met het werk van Daniel Billiet, Ann Van Dessel en Hilde Van Cauteren konden we al vaker kennismaken, ook op deze Digther-bladzijden. Voor Erwin Steyaert die in de voorbije jaren zowat alle Vlaamse poëzie-inzendprijzen won en die net als Van Dessel en Van Cauteren een opgemerkt deelnemer was aan een paar edities van de Turing-poëziewedstrijd is het de eerste publicatie in bundelvorm. Alleen al dat gegeven maakt dat we hier om meer dan één reden benieuwd zijn naar 'Een kier in het rumoer. De prettige kennismaking met de bundel en met de 4 dichters gaat morgen door in Poëziehotel Sur Place en de B&B Rosario in Bever. Je kunt er al van in de vroege morgen terecht. De inleidende woorden op de bundel worden 's avonds uitgesproken door Dichter des Vaderlands, Charles Ducal.
Meer info:
- Poëziehotel Sur Place en B&B Rosario
- Een kier in het rumoer
- Pazzi di Parole
- Uitgeverij P
(Notitie: Paul Rigolle)
Meer info:
- Poëziehotel Sur Place en B&B Rosario
- Een kier in het rumoer
- Pazzi di Parole
- Uitgeverij P
(Notitie: Paul Rigolle)
dinsdag 4 maart 2014
Gesprek met Erwin Steyaert
Dit jaar was de tweejaarlijkse literaire wedstrijd van de Stad Oostende aan zijn 8 ste editie toe. De juryleden Hester Knibbe, Koen Stassijns, Lies Van Gasse, Ivo van 
Strijtem, Koen Vergeer en Digther-redacteur Frank Decerf kwamen onder leiding van voorzitter Geert van Istendael in de bibliotheek van Oostende samen om de winnaars te bepalen. Nadat in 1998 bij de allereerste editie nog 97 dichters deelnamen en Paul Rigolle toen met de eerste prijs ging lopen, mag de prijs nu wel als helemaal volgroeid worden beschouwd. Dit jaar namen niet minder dan 862 dichters deel en de juryleden mochten heel aandachtig 1462 teksten gaan lezen. De deelnemers kwamen uit 7 verschillende landen. Winnaar werd Bruggeling Erwin Steyaert met zijn Gedicht voor Molly Bloom. Nadat Frank Decerf eerder al met Peter Mangel Schots, de tweede en met Rinske Kegel, de derde laureaat mocht interviewen, legde hij na afloop van de proclamatie zijn vragen ook voor aan Erwin Steyaert. Hieronder het winnende 'Gedicht voor Molly Bloom' en het gesprek.
Gedicht voor Molly Bloom
O Molly, ’ s nachts proef ik op mijn tong,
al jouw labialen, je O’s en Y’s,
rondingen en richtingwijzers van klinkers
naar jouw kusten, o ja, Molly, jouw ja,
voor de tijd die het duurt, toegewijd,
en rond en klef, de ongewijde hostie
in het tabernakel van je warme mond,
en de consecratie van je L, Molly,
de palataal van je oksels en lenden,
van je leest en vochtige ogen, één
en al glinstering in het parelmoer
van goedkope schmink, en je B’s, Molly,
Babylonische roem uit Dublin, gebazel
en gehijg in de cups van je bloemen,
je B’s, als brandnetels op de lippen
van de mannen, mannen, Molly,
mannen, de vloei van je M, de alfa
en omega van je naam, mirre
van Melchior, muskaat uit Gibraltar,
wier van je Ierse zee, je maakt je
tot mijn strand met je M, Molly, tot in
de meeuwen der meeuwen mijn Molly.
©Erwin Steyaert
Erwin je bent Bruggeling en je studeerde Klassieke Filologie en Filosofie aan de U Gent en de KU Leuven. Momenteel ben je tewerkgesteld in het onderwijs. Je publiceerde onder andere in Het Liegend Konijn, Digther, Plebs, Poëziekrant en De Brakke Hond. Ook ontving je al meerdere literaire prijzen. Hoe, waarom en wanneer zette je de eerste stappen in de literaire wereld?En kun je ons vertellen waarom je met schrijven bent begonnen?
Door deel te nemen aan de poëziewedstrijd van Oostende in 2006. Ik deed dat uit een behoefte om mijn plaats te leren kennen in het veld. Was wat ik maakte goed genoeg om het met anderen te delen of zou ik alleen voor mezelf blijven schrijven? Dat was de vraag waarmee ik zat. Tja, waarom ik beginnen schrijven ben? Lezen en je laten bedwelmen door lectuur behoorden vanaf mijn lagere onderwijsperiode tot de meest verfijnde geneugten die ik in mijn leven ervaren heb. Ik kon mij diep laten raken door een gedicht of een verhaal. Met iets zo immaterieels als woorden en taal, kan een schrijver bij een onbekende lezer een overweldigende en intieme indruk nalaten. Ik denk dat het verlangen om zulk ‘magisch’ effect op een ander te hebben, een van de diepste drijfveren van het schrijven is. De behoefte om te verleiden en bevestigd te worden als een weldoener. Eenvoudiger gezegd: om te behagen.
Wie waren of zijn je grote literaire voorbeelden?
Ik heb altijd veel gelezen. Zowel Nederlandse als anderstalige auteurs. Ik bewonder veel schrijvers. De ene om zijn stijl, de andere om zijn inhoud. Dat zal ongetwijfeld op vele manieren invloed uitoefenen. Ik heb geen voorbeelden die ik bewust en consequent navolg.
Wat publiceerde je tot op heden?
Vrij weinig. Een dertigtal gedichten verspreid over verschillende tijdschriften.
Heb je naast schrijven nog andere artistieke talenten?
Mijn vader is beeldhouwer. Van jongsaf was ik omringd door kunstboeken. Ik heb een tweetal jaar amateuristisch getekend en geschilderd. Dat deed ik heel graag. Maar daar ben ik niet mee verder gegaan. Op latere leeftijd volgde ik ook twee jaar conservatorium. Wat een ontgoocheling om te ontdekken dat ik helemaal geen talent had voor iets wat ik zo bewonderde als muziek! Bij notendictee hoorde ik niet eens of de melodie omhoog of omlaag ging. Blijkbaar moet je op zeer jonge leeftijd ingewijd worden in de taal van de muziek.
Hoe selecteerde je de inzending voor de Poëzieprijs van de stad Oostende?
Bij een feedback-samenkomst raadden vrienden mij aan om het gedicht voor Molly Bloom op te sturen voor een wedstrijd. De jury in Oostende is bijzonder onderlegd en bestaat bijna volledig uit germanisten. Ik vermoedde dat zij vanuit de titel de talrijke verwijzingen naar taalkunde, het katholieke Ierland en de roman van Joyce zouden kunnen appreciëren. Het had ook anders kunnen uitdraaien.
Wat zou je nog graag willen schrijven?
Gedichten schrijven doe ik met zoveel arbeidsvreugde dat het nauwelijks arbeid is. Ik zou ook graag uittesten wat mijn mogelijkheden zijn in proza. Ik schreef al enkele verhalen, een roman. Proza vraagt een heel andere taalattitude en valt me moeilijker. Maar aan ideeën geen gebrek. De vraag is of ik er het talent voor heb.
Heb je tijdens het schrijven een bepaalde routine? Hoe ga je tewerk?
Achter je bureau zitten en je niet laten afleiden. Het klinkt een beetje banaal maar daar komt het op neer. Ik geloof niet dat ik er bepaalde rituelen op nahoud. Toch niet dat ik weet.
Wat was/is de aanleiding voor je laatste/volgende bundel?
Een individuele bundel heb ik nog niet gepubliceerd. Wel al verschillende samengesteld. Ook hier weer vele ideeën en projecten. Voor een stuk groeien die uit de initiatieven van de Pazzi di Parole, een dichtersgroep, momenteel een kwartet, waar ik deel van uit maak. We lezen en becommentariëren elkaars werk. We houden ook een vinger aan de pols van het maatschappelijke gebeuren. Er staat een groepsbundel op stapel. Een goede titel vinden is altijd een delicaat karwei.
Nu je bij de prijswinnaars bent van de Poëzieprijs van Oostende, heb je verwachtingen?
Ik hoop dat ik binnen afzienbare tijd een individuele bundel mag publiceren.
Hoe sta jij tegenover een vaste boekenprijs?
Ik ben niet zo goed thuis in de commerciële machinerie van uitgeverij en boekhandel. Maar ik begrijp wel dat elke economische activiteit een eenvoudige wetmatigheid heeft: als je geen winst maakt, zinkt het schip. Ik hoor vanuit Nederland dat een bij wet opgelegde vaste boekenprijs voordelen heeft. De inkomsten van een auteur bestaan uit een afgesproken procent van de verkoopsprijs. Ik ben geneigd te geloven dat een vaste prijs in het voordeel van de auteur is. De belangen van de auteur en de traditionele boekhandelaar vallen hier samen.
Welke dichtbundels las je onlangs, waarom?
Ik loop vaak langs in de bibliotheek in Brugge. Ze kopen geregeld nieuwe bundels. Ik neem graag enkele bundels mee. Een bundel van A tot Z lezen kan ik niet. De laatste bundel die ik meenam was “Het hebben van schaduw” van Hester Knibbe.
Volg je de huidige lichting nieuwe en jonge dichters? Waarom wel/niet?
Werk van jonge dichters intrigeert me wel, maar ik volg het niet op de voet wegens tijdsgebrek. Omdat ik op dit moment deel uitmaak van de jury van de Melopee poëzieprijs lees ik wel alle Vlaamse literaire tijdschriften na op zoek naar het meest beklijvende gedicht. Daardoor krijg ik wel een kleine inkijk in wat er leeft.
Wat beïnvloedt/beïnvloedde je stijl?
Opmerkingen in feedbacksessies met collega’s. Ik maak deel uit van drie zulke groepen. Telkens met verschillende mensen. Hun opmerkingen hebben een sturend effect.
Bent u in een of ander literair hokje te plaatsen?
Ik mag hopen van niet. Ik stel in elk geval bij mezelf geen streven vast om bij één of ander label thuis te horen. Maar een mens is altijd kind van zijn tijd.
Wat stoort jou het meest in deze wereld?
Onrecht in al zijn vormen. En het gemak waarmee we denken beter te zijn dan degenen die we veroordelen.
Wat stoort jou het meest in de literaire wereld?
Niets speciaals. Ik ken die wereld ook niet zo goed. Maar ik kan me moeilijk voorstellen dat het er anders aan toe zou gaan dan in de universitaire of politieke of eender welke andere wereld. Pietluttigheid en grootmoedigheid tref je overal. Waar mensen de dienst uitmaken zijn blaaskakerij en wijsheid altijd aanwezig vermoed ik.
Lees je vaak buitenlandse auteurs?
Ik lees zowel Nederlandse als anderstalige auteurs. Omdat je namen vraagt: David Mitchell vind ik een virtuoze schrijver. In het Nederlandse taalgebied verschijnen jaarlijks evenveel vertaalde titels als oorspronkelijk Nederlandstalige. Ter vergelijking: in Frankrijk vormt de vertaalde literatuur slechts drie procent van de productie. Dat wil zeggen dat wij, als lezer, een ruimere blik kunnen ontwikkelen. Dat is positief. Anderzijds moet een auteur die in het Nederlands schrijft ook optornen tegen keigoede boeken uit de wereldliteratuur. Dat hoeft niet noodzakelijk nadelig te zijn: de lat ligt daardoor wel zeer hoog.
De Nobelprijs: wat is jouw visie i.v.m. dergelijke prijs?
Kafka, Proust, Joyce, Pessoa, Nabokov, Borges, Tournier, Yourcenar hebben in de vorige eeuw die prijs niet gekregen... L.P. Boon en W.F. Hermans ook niet. Dat onze taal geen wereldtaal is, speelt zeker een belangrijke rol. Scandinavische auteurs en bij uitbreiding Westerse auteurs zijn oververtegenwoordigd in de palmares. Langs de andere kant: wie leest vandaag nog Maeterlinck of Sjocholow? Wie leest nog Simon of Martinson? Een Nobelprijs is geen garantie voor onsterfelijkheid noch voor superuitzonderlijke kwaliteit. Dat hoeven geen argumenten te zijn tegen een Nobelprijs voor de literatuur. Een prijs krijgen is prettig. Maar er zijn altijd goede schrijvers die de prijs niet krijgen. Dat geldt ook voor de poëzieprijs van de stad Oostende. Ik geloof dat de jury zijn best doet. Maar onder de 1480 gedichten zaten er beslist nog die de prijs verdienden. We moeten ons als lezers niet blind staren op eretekens en onderscheidingen.
Wat mogen wij nog van jou verwachten?
Ik hoop dat ik in staat ben om enkele projecten uit te werken en dat ik er een uitgever voor vind.
Namens Digther, bedankt Erwin
Opgetekend door Frank Decerf, redactielid Digther
http://pazzidiparole.com/
http://pazzidiparole.com/erwin/
- de tweejaarlijkse poëzieprijs van Oostende - editie 2013-2014
- Gesprek van Frank Decerf met Rinkske Kegel (Zo 2/3/2014)
- Gesprek van Frank Decerf met Peter Mangel Schots (Ma 3/3/2014)
- Gesprek van Frank Decerf met Erwin Steyaert (Di 4/3/2014)
Gedicht voor Molly Bloom
O Molly, ’ s nachts proef ik op mijn tong,
al jouw labialen, je O’s en Y’s,
rondingen en richtingwijzers van klinkers
naar jouw kusten, o ja, Molly, jouw ja,
voor de tijd die het duurt, toegewijd,
en rond en klef, de ongewijde hostie
in het tabernakel van je warme mond,
en de consecratie van je L, Molly,
de palataal van je oksels en lenden,
van je leest en vochtige ogen, één
en al glinstering in het parelmoer
van goedkope schmink, en je B’s, Molly,
Babylonische roem uit Dublin, gebazel
en gehijg in de cups van je bloemen,
je B’s, als brandnetels op de lippen
van de mannen, mannen, Molly,
mannen, de vloei van je M, de alfa
en omega van je naam, mirre
van Melchior, muskaat uit Gibraltar,
wier van je Ierse zee, je maakt je
tot mijn strand met je M, Molly, tot in
de meeuwen der meeuwen mijn Molly.
©Erwin Steyaert
Erwin je bent Bruggeling en je studeerde Klassieke Filologie en Filosofie aan de U Gent en de KU Leuven. Momenteel ben je tewerkgesteld in het onderwijs. Je publiceerde onder andere in Het Liegend Konijn, Digther, Plebs, Poëziekrant en De Brakke Hond. Ook ontving je al meerdere literaire prijzen. Hoe, waarom en wanneer zette je de eerste stappen in de literaire wereld?En kun je ons vertellen waarom je met schrijven bent begonnen?
Door deel te nemen aan de poëziewedstrijd van Oostende in 2006. Ik deed dat uit een behoefte om mijn plaats te leren kennen in het veld. Was wat ik maakte goed genoeg om het met anderen te delen of zou ik alleen voor mezelf blijven schrijven? Dat was de vraag waarmee ik zat. Tja, waarom ik beginnen schrijven ben? Lezen en je laten bedwelmen door lectuur behoorden vanaf mijn lagere onderwijsperiode tot de meest verfijnde geneugten die ik in mijn leven ervaren heb. Ik kon mij diep laten raken door een gedicht of een verhaal. Met iets zo immaterieels als woorden en taal, kan een schrijver bij een onbekende lezer een overweldigende en intieme indruk nalaten. Ik denk dat het verlangen om zulk ‘magisch’ effect op een ander te hebben, een van de diepste drijfveren van het schrijven is. De behoefte om te verleiden en bevestigd te worden als een weldoener. Eenvoudiger gezegd: om te behagen.
Wie waren of zijn je grote literaire voorbeelden?
Ik heb altijd veel gelezen. Zowel Nederlandse als anderstalige auteurs. Ik bewonder veel schrijvers. De ene om zijn stijl, de andere om zijn inhoud. Dat zal ongetwijfeld op vele manieren invloed uitoefenen. Ik heb geen voorbeelden die ik bewust en consequent navolg.
Wat publiceerde je tot op heden?
Vrij weinig. Een dertigtal gedichten verspreid over verschillende tijdschriften.
Heb je naast schrijven nog andere artistieke talenten?
Mijn vader is beeldhouwer. Van jongsaf was ik omringd door kunstboeken. Ik heb een tweetal jaar amateuristisch getekend en geschilderd. Dat deed ik heel graag. Maar daar ben ik niet mee verder gegaan. Op latere leeftijd volgde ik ook twee jaar conservatorium. Wat een ontgoocheling om te ontdekken dat ik helemaal geen talent had voor iets wat ik zo bewonderde als muziek! Bij notendictee hoorde ik niet eens of de melodie omhoog of omlaag ging. Blijkbaar moet je op zeer jonge leeftijd ingewijd worden in de taal van de muziek.
Hoe selecteerde je de inzending voor de Poëzieprijs van de stad Oostende?
Bij een feedback-samenkomst raadden vrienden mij aan om het gedicht voor Molly Bloom op te sturen voor een wedstrijd. De jury in Oostende is bijzonder onderlegd en bestaat bijna volledig uit germanisten. Ik vermoedde dat zij vanuit de titel de talrijke verwijzingen naar taalkunde, het katholieke Ierland en de roman van Joyce zouden kunnen appreciëren. Het had ook anders kunnen uitdraaien.
Wat zou je nog graag willen schrijven?
Gedichten schrijven doe ik met zoveel arbeidsvreugde dat het nauwelijks arbeid is. Ik zou ook graag uittesten wat mijn mogelijkheden zijn in proza. Ik schreef al enkele verhalen, een roman. Proza vraagt een heel andere taalattitude en valt me moeilijker. Maar aan ideeën geen gebrek. De vraag is of ik er het talent voor heb.
Heb je tijdens het schrijven een bepaalde routine? Hoe ga je tewerk?
Achter je bureau zitten en je niet laten afleiden. Het klinkt een beetje banaal maar daar komt het op neer. Ik geloof niet dat ik er bepaalde rituelen op nahoud. Toch niet dat ik weet.
Wat was/is de aanleiding voor je laatste/volgende bundel?
Een individuele bundel heb ik nog niet gepubliceerd. Wel al verschillende samengesteld. Ook hier weer vele ideeën en projecten. Voor een stuk groeien die uit de initiatieven van de Pazzi di Parole, een dichtersgroep, momenteel een kwartet, waar ik deel van uit maak. We lezen en becommentariëren elkaars werk. We houden ook een vinger aan de pols van het maatschappelijke gebeuren. Er staat een groepsbundel op stapel. Een goede titel vinden is altijd een delicaat karwei.
Nu je bij de prijswinnaars bent van de Poëzieprijs van Oostende, heb je verwachtingen?
Ik hoop dat ik binnen afzienbare tijd een individuele bundel mag publiceren.
Hoe sta jij tegenover een vaste boekenprijs?
Ik ben niet zo goed thuis in de commerciële machinerie van uitgeverij en boekhandel. Maar ik begrijp wel dat elke economische activiteit een eenvoudige wetmatigheid heeft: als je geen winst maakt, zinkt het schip. Ik hoor vanuit Nederland dat een bij wet opgelegde vaste boekenprijs voordelen heeft. De inkomsten van een auteur bestaan uit een afgesproken procent van de verkoopsprijs. Ik ben geneigd te geloven dat een vaste prijs in het voordeel van de auteur is. De belangen van de auteur en de traditionele boekhandelaar vallen hier samen.
Welke dichtbundels las je onlangs, waarom?
Ik loop vaak langs in de bibliotheek in Brugge. Ze kopen geregeld nieuwe bundels. Ik neem graag enkele bundels mee. Een bundel van A tot Z lezen kan ik niet. De laatste bundel die ik meenam was “Het hebben van schaduw” van Hester Knibbe.
Volg je de huidige lichting nieuwe en jonge dichters? Waarom wel/niet?
Werk van jonge dichters intrigeert me wel, maar ik volg het niet op de voet wegens tijdsgebrek. Omdat ik op dit moment deel uitmaak van de jury van de Melopee poëzieprijs lees ik wel alle Vlaamse literaire tijdschriften na op zoek naar het meest beklijvende gedicht. Daardoor krijg ik wel een kleine inkijk in wat er leeft.
Wat beïnvloedt/beïnvloedde je stijl?
Opmerkingen in feedbacksessies met collega’s. Ik maak deel uit van drie zulke groepen. Telkens met verschillende mensen. Hun opmerkingen hebben een sturend effect.
Bent u in een of ander literair hokje te plaatsen?
Ik mag hopen van niet. Ik stel in elk geval bij mezelf geen streven vast om bij één of ander label thuis te horen. Maar een mens is altijd kind van zijn tijd.
Wat stoort jou het meest in deze wereld?
Onrecht in al zijn vormen. En het gemak waarmee we denken beter te zijn dan degenen die we veroordelen.
Wat stoort jou het meest in de literaire wereld?
Niets speciaals. Ik ken die wereld ook niet zo goed. Maar ik kan me moeilijk voorstellen dat het er anders aan toe zou gaan dan in de universitaire of politieke of eender welke andere wereld. Pietluttigheid en grootmoedigheid tref je overal. Waar mensen de dienst uitmaken zijn blaaskakerij en wijsheid altijd aanwezig vermoed ik.
Lees je vaak buitenlandse auteurs?
Ik lees zowel Nederlandse als anderstalige auteurs. Omdat je namen vraagt: David Mitchell vind ik een virtuoze schrijver. In het Nederlandse taalgebied verschijnen jaarlijks evenveel vertaalde titels als oorspronkelijk Nederlandstalige. Ter vergelijking: in Frankrijk vormt de vertaalde literatuur slechts drie procent van de productie. Dat wil zeggen dat wij, als lezer, een ruimere blik kunnen ontwikkelen. Dat is positief. Anderzijds moet een auteur die in het Nederlands schrijft ook optornen tegen keigoede boeken uit de wereldliteratuur. Dat hoeft niet noodzakelijk nadelig te zijn: de lat ligt daardoor wel zeer hoog.
De Nobelprijs: wat is jouw visie i.v.m. dergelijke prijs?
Kafka, Proust, Joyce, Pessoa, Nabokov, Borges, Tournier, Yourcenar hebben in de vorige eeuw die prijs niet gekregen... L.P. Boon en W.F. Hermans ook niet. Dat onze taal geen wereldtaal is, speelt zeker een belangrijke rol. Scandinavische auteurs en bij uitbreiding Westerse auteurs zijn oververtegenwoordigd in de palmares. Langs de andere kant: wie leest vandaag nog Maeterlinck of Sjocholow? Wie leest nog Simon of Martinson? Een Nobelprijs is geen garantie voor onsterfelijkheid noch voor superuitzonderlijke kwaliteit. Dat hoeven geen argumenten te zijn tegen een Nobelprijs voor de literatuur. Een prijs krijgen is prettig. Maar er zijn altijd goede schrijvers die de prijs niet krijgen. Dat geldt ook voor de poëzieprijs van de stad Oostende. Ik geloof dat de jury zijn best doet. Maar onder de 1480 gedichten zaten er beslist nog die de prijs verdienden. We moeten ons als lezers niet blind staren op eretekens en onderscheidingen.
Wat mogen wij nog van jou verwachten?
Ik hoop dat ik in staat ben om enkele projecten uit te werken en dat ik er een uitgever voor vind.
Namens Digther, bedankt Erwin
Opgetekend door Frank Decerf, redactielid Digther
http://pazzidiparole.com/
http://pazzidiparole.com/erwin/
- de tweejaarlijkse poëzieprijs van Oostende - editie 2013-2014
- Gesprek van Frank Decerf met Rinkske Kegel (Zo 2/3/2014)
- Gesprek van Frank Decerf met Peter Mangel Schots (Ma 3/3/2014)
- Gesprek van Frank Decerf met Erwin Steyaert (Di 4/3/2014)
Abonneren op:
Posts (Atom)