Gisteren 5 december 2025 maakte ik in zaal Rekkelinge in Deinze een erg
fijne viering mee van "Vijftien jaar Donsai". Jawel, anderhalf
decennium, zolang is het al geleden dat Martin Carrette de, wat mij betreft,
fel onderschatte dichter uit Deinze het initiatief nam om in de nogal
landelijke stad die Deinze is een poëtisch collectief op te richten dat zich
meteen in het sociale weefsel van Deinze wist in te passen.
Gisteren werd
Martin - die ons in 2016 veel te vroeg verliet - onder impuls van
dichter-Donsai-voorzitter Luc C. Martens op kop, veelvuldig geëerd. In de
gloednieuwe bloemlezing "De stad trekt haar gevels op" (een mooie
uitgave van Oekkaf) die gisteren verscheen werden van Carrette, - de
allereerste stadsdichter van Deinze trouwens - geheel en al terecht niet minder dan acht
gedichten opgenomen. Het rijkgevulde boek (zie bijgaande foto) (het eerste in
de reeks Echo's van Donsai') dat werd samengesteld door Luc C. Martens, Steven Van de Putte en Zeef-winnaar Matthias Haeck telt niet minder dan 140 bladzijden.
De bloemlezing verzamelt gedichten van 15 aangesloten Donsai-dichters en 20
gastdichters die elk aanvullend voor 1 gedicht zorgden. Tussendoor meld ik bij
deze ook graag dat ik mij ongegeneerd vereerd voel dat ook mijn gedicht
'Passer' (uit Het Omber en het Oker) een plaatsje in de bloemlezing heeft
gevonden.
Gisteren kregen we - in een regie van Luc C. Martens - optredens van 10 Donsai-dichters die elk 1 gedicht lazen. Er was een boeiende lezing, gelardeerd mét veel poëzie, van de gewezen Stadsdichter Steven Van de Putte die over het Stadsdichtersschap overal ten lande (en ook in Nederland) het boeiende boek "Iedereen Stadsdichter" (uitgeverij Politea) schreef. Tevens werd er aan het eind een gloednieuw collectief Donsai-Stadsgedicht voorgesteld.
Maar iets eerder was er ook een gesmaakte causerie van de gewezen stadsdichter van Gent, Roel Richelieu van Londersele die antwoorden zocht op de vraag: "Waar leeft de poëzie". Op zijn bekende, licht sardonische manier - aarzelend tussen de woestijn en de oase - kreeg hij heel regelmatig de lachers op zijn hand. Van Londersele ging niettemin de wrange realiteit niet uit de weg dat de poëzie vandaag de dag weliswaar een schitterende paradijsvogel is en blijft, maar dan wel één die tegenwoordig wel heel veel van zijn pluimen verliest. 'Het liegend konijn' is gestopt. 'Verzin' houdt op te bestaan en ook 'Mappa Libri' blijkt er na zoveel tijd mee op te houden. (Al hoop ik dat dit vals alarm is). De VVL-Vereniging van de Vlaamse letterkundigen stopt met het papieren lijfblad 'De auteur' en publiceert vanaf volgend jaar enkel nog een jaarboek.
Ook het mandaat van het stadsdichtersschap van Roeselare (dat met Edward Hoornaert en Steven van der Heyden twee sterke edities kende) wordt volgens van Londersele in 2026 niet meer verlengd. Enfin een beetje hardop poëtisch janken met de pet op is het tegenwoordig wel. Het dient wel gezegd dat we hier en elders natuurlijk wel alle literaire on-line publicaties blijven bijstaan en koesteren.
Wat ik hier onder géén enkel beding wil vergeten te
vermelden is dat er gisteren tussen de poëtische bedrijven van de geslaagde
happening in de Rekkelinge door een schitterend optreden was van Little Kim en Stan Vangheluwe. Wat een stem heeft die
Little Kim!!! Ze bracht in de Rekkelinge niet minder dan tien onverbiddelijke poëtische evergreens.
(Zie foto in bijlage van het programma). Wat mij betreft staken Lieve Jacoba,
Moederland en Envoi (in het Engels) er net iets bovenuit. Zonder die ouwe gouwe kleinkunstklassieker
“Er was een tijd” - van waar is hij ergens in ons verzameld geheugen ergens achtergebleven - Miel
Cools niet te vergeten. Het is wellicht van mijn sociale school-jaren geleden
dat ik het nummer nog ’s had gehoord. In de jaren zeventig was er in ‘den Ipsoc in Kortrijk’ immers ene Valeer Cools die ons in zijn lessen moraal en catechese resoluut omturnde tot ware
geëngageerde folkies en kleinkunstfans. Hij leerde ons behalve de iconen van de kleinkunst (zoals Miel Cools, Wim Decraene en Boudewijn De Groot) ook
mensen als Arlo Guthrie, Tom Paxton (“Little Boxes”) en andere Bob Dylan’s
kennen. We deden er, het dient gezegd, een leven lang ons voordeel mee!
Voorwaar een fijne Donsai-avond die van gisteren!!! Op naar nog ’s vijftien jaar!
© Paul Rigolle (voor De Schaal van Digther)
Meer info:
Website Donsai
Website Oekkaf
Alle berichten over Martin Carrette op De Schaal van Digther
Korte studie van het gemis (Paul Rigolle over Martin Carrette)
De 22 gastdichters in de bloemlezing:
Jana Arns, Astrid Arns, Maaike Carrette, Paul Demets,
Miriam Van hee, Luuk Gruwez, Jo Gisekin, Peter Mangel Schots, Daniel
Billiet, Annemie Deckmyn, Charles Ducal, Steven Van Der Heyden, Delphine
Lecompte, Paul Rigolle, Roel Richelieu Van Londersele, Jan M. Meyer,
Hans Van Miegelbeek, Leonie Moreels, Anke Senden, Tom Veys, Katelijn
Vijncke en Maya Wuytack.
En de Donsai-dichters:
Martijn Bruneel, Maaike Carrette, Janis Derie, Rob De Winter, Abel Dossche, Mieke Gelhof, Matthias Haeck, Luc C. Martens, Leonie Moreels, Gaby Nachtergaele, Nikki Petit, Sven De Potter, Franky Taveirne, Wim Vandeleene, Patrick Verstraete en Katelijn Vijncke.
E
 |
| Vlnr Rob de Winter, R R van Londersele, Matthias Haeck en P.R. |
 |
| De Donsai-delegatie-Foto © Luc C. Martens |
 |
| Collectief Stadsgedicht-Foto © Marc Carreel |
 |
| Eddy Vaernewyck (r) en ik poseren maar wat graag met Little Kim |
