hoe woorden komen met mondjes -
maat. ze liggen op de lippen en aarzelen:
wat nieuw is, moet geproefd. bijten,
buitelen, of lui en schurfterig. een hond.
hoe mannen zwermen vormen en vrouwen
paren. hoe ze tenslotte op het strakke bed
exponentieel blauw kleuren, na discussie
vragen om een afgemeten spuitje.
hoe moeilijk de ouder fluistert, weegt, ogen
neerslaat, adem terugneemt. voedsel laat
voor dichters onder water. wat langer duurt
dan twee minuten, vertelt te veel.
© Kris De Lameillieure
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Kris De Lameillieure zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Lees hier het juryverslag.
Posts tonen met het label Stad Izegem. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Stad Izegem. Alle posts tonen
dinsdag 7 februari 2017
Zijn er nog dagen na levenslang - Geert Viaene
iedereen is ertoe in staat geweld te plegen
elke week stuurt zij mij foto’s van haar buik
met gummibeertjes, M&M’s, suikerklontjes
vormt zij het aantal dagen dat ik nog te gaan heb
steeds op zoek naar een ander stukje nacht
lig ik onder mijn matras, lik ik het beton glad
tot één reusachtig spiegelvlak waarin bloed-
rode wolken een gordijn dicht trekken voor
de maan, het licht in de cel is mierzoet en
warm, ik ruik de overrijpe zonnebloemen-
velden buiten, hun hoge stam, de hoofden hangen,
de vogels pikken in mijn oog en toch zie ik
haar daar liggen, haar armen en benen uit-
gestrekt, zie uit naar de plaats naast haar
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Geert Viaene zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Bij Uitgeverij P verscheen van Geert Viaene heel recent de imposante debuutbundel “Eistijden”. Nadat de bundel eerder al in Brugge werd voorgesteld is er komende zaterdag 11/2/2017 om 16:00 u. een bijkomende voorstelling in het Gentse Poëziecentrum.
Meer info & reserveren: info@uitgeverijp.be
elke week stuurt zij mij foto’s van haar buik
met gummibeertjes, M&M’s, suikerklontjes
vormt zij het aantal dagen dat ik nog te gaan heb
steeds op zoek naar een ander stukje nacht
lig ik onder mijn matras, lik ik het beton glad
tot één reusachtig spiegelvlak waarin bloed-
rode wolken een gordijn dicht trekken voor
de maan, het licht in de cel is mierzoet en
warm, ik ruik de overrijpe zonnebloemen-
velden buiten, hun hoge stam, de hoofden hangen,
de vogels pikken in mijn oog en toch zie ik
haar daar liggen, haar armen en benen uit-
gestrekt, zie uit naar de plaats naast haar
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Geert Viaene zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Bij Uitgeverij P verscheen van Geert Viaene heel recent de imposante debuutbundel “Eistijden”. Nadat de bundel eerder al in Brugge werd voorgesteld is er komende zaterdag 11/2/2017 om 16:00 u. een bijkomende voorstelling in het Gentse Poëziecentrum.
Meer info & reserveren: info@uitgeverijp.be
maandag 6 februari 2017
Een nieuwe kijk op Newton - Geert Viaene
het herschrijven van de zwaartekrachtformule is onvermijdelijk
wij blikken al even vooruit op een vervlechting met het ijsblauw
in haar ogen en de mogelijke gevaren die ermee gepaard gaan
zij verlegt de grenzen aan het heelal, wij zijn gedoemd sterren
te hertellen, de druppels in de zee, korrels zand op het strand,
tektonische platen strekken zich uit, trekken zich ineens terug,
kokend, kolkend water stolt, edelstenen worden week als was
zij fietst voorbij en wij zien niets meer, gelijktijdig niets anders
dan wielen die zich tevergeefs vastzuigen aan vloeibaar asfalt
en iets dat lijkt op benen, maar dan bovenmenselijk, waaraan
de wind zich snijdt en ervoor uitwijkt, een flink duwtje in de rug
voorstelt en vallen is vanaf de dag dat wij haar zien onmogelijk
gemaakt, een zon draait rond haar korte rok in een soort ellips,
wiegt zachtjes op en neer, er is geen houden aan, de mensen,
dieren en dingen tollen mee en er bestaat geen schaduw meer
© Geert Viaene
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Geert Viaene zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Bij Uitgeverij P verscheen van Geert Viaene heel recent de imposante debuutbundel “Eistijden”. Nadat de bundel eerder al in Brugge werd voorgesteld is er komende zaterdag 11/2/2017 om 16:00 u. een bijkomende voorstelling in het Gentse Poëziecentrum.
Meer info & reserveren: info@uitgeverijp.be
wij blikken al even vooruit op een vervlechting met het ijsblauw
in haar ogen en de mogelijke gevaren die ermee gepaard gaan
zij verlegt de grenzen aan het heelal, wij zijn gedoemd sterren
te hertellen, de druppels in de zee, korrels zand op het strand,
tektonische platen strekken zich uit, trekken zich ineens terug,
kokend, kolkend water stolt, edelstenen worden week als was
zij fietst voorbij en wij zien niets meer, gelijktijdig niets anders
dan wielen die zich tevergeefs vastzuigen aan vloeibaar asfalt
en iets dat lijkt op benen, maar dan bovenmenselijk, waaraan
de wind zich snijdt en ervoor uitwijkt, een flink duwtje in de rug
voorstelt en vallen is vanaf de dag dat wij haar zien onmogelijk
gemaakt, een zon draait rond haar korte rok in een soort ellips,
wiegt zachtjes op en neer, er is geen houden aan, de mensen,
dieren en dingen tollen mee en er bestaat geen schaduw meer
© Geert Viaene
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Geert Viaene zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Bij Uitgeverij P verscheen van Geert Viaene heel recent de imposante debuutbundel “Eistijden”. Nadat de bundel eerder al in Brugge werd voorgesteld is er komende zaterdag 11/2/2017 om 16:00 u. een bijkomende voorstelling in het Gentse Poëziecentrum.
Meer info & reserveren: info@uitgeverijp.be
Wegens werken - Kris De Lameillieure
voor vandaag is het genoeg. Het glas is half en wat rest,
krijgen wij niet. de dorst is op. de kringen op de tafel
leggen een talud. hoe lang de helling duurt, tellen we
met gekloven vingers, met barsten als ze buigen
de hoogte ligt vast. de aanleg loopt maar verder.
van boven naar onder zijn wij bedekt met fluister -
asfalt. over onze monden een zebrapad. het gaapt
vol struikelblokken. hier en daar lappen we, voorkomen
dat onze woorden te hard vallen. zoveel willen zeggen
met één woord en nog meer als we koppig zwijgen.
voor vandaag is het genoeg. onze wrijving is inwendig
licht: zolang we niet schuiven, zien we elkaar liever.
© Kris De Lameillieure
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Kris De Lameillieure zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Lees hier het juryverslag.
krijgen wij niet. de dorst is op. de kringen op de tafel
leggen een talud. hoe lang de helling duurt, tellen we
met gekloven vingers, met barsten als ze buigen
de hoogte ligt vast. de aanleg loopt maar verder.
van boven naar onder zijn wij bedekt met fluister -
asfalt. over onze monden een zebrapad. het gaapt
vol struikelblokken. hier en daar lappen we, voorkomen
dat onze woorden te hard vallen. zoveel willen zeggen
met één woord en nog meer als we koppig zwijgen.
voor vandaag is het genoeg. onze wrijving is inwendig
licht: zolang we niet schuiven, zien we elkaar liever.
© Kris De Lameillieure
Met ondermeer bovenstaand gedicht werd Kris De Lameillieure zaterdag laatst medelaureaat van de Poëzieprijs van de Stad Izegem.
Lees hier het juryverslag.
zondag 5 februari 2017
Poëzieprijs van de Stad Izegem - Het juryverslag
Het blijft een mooie traditie: de stad Izegem die zich, nu al voor de negentiende keer,engageert voor de tweejaarlijkse Poëzieprijs die dichters toelaat met hun verzen naar buiten te treden.
In vergelijking met vorige edities valt vooreerst op dat het aantal inzendingen dit keer
relatief beperkt bleef,
ondanks het feit dat net als bij eerdere edities alle mogelijke kanalen werden aangewend om de prijs onder de aandacht te brengen. Gaan dichters aarzelen bij de opdracht een bij voorkeur samenhangend geheel van drie gedichten in te zenden? Mag hier verondersteld dat voor de editie 2018 het reglement enigszins aangepast dient te worden, meer specifiek met de bepaling dat een inzending van één gedicht als voldoende kan worden beschouwd om in aanmerking te komen voor de bekroning? Overleg met de organisatie die in handen ligt van de Stad Izegem, zal hier voor duidelijkheid zorgen, in de hoop dat de wedstrijd in 2018 ene nieuw en vernieuwend elan te bezorgen.
De jury voor de editie 2016 bestond uit Jooris van Hulle, voorzitter, en de leden Carl De Strycker - directeur van het Poëziecentrum in Gent- , Paul Rigolle - dichter, zelf ooit winnaar van de Izegemse Poëzieprijs en redactielid van ‘Digther’, de site waarop de poëtische actualiteit op de voet wordt gevolgd – en woordkunstenaar Bart Cafmeyer.
Algemeen concludeerde de jury dat het niveau van de 30 inzendingen die beoordeeld dienden te worden, niet bijzonder hoog lag. Nu eens gingen de gedichten gebukt onder een vorm van rijmdwang, die in wezen geen enkele betekenislaag wist toe te voegen aan het geheel van het gedicht, andere gedichten bleven steken in louter persoonsgebonden anekdotiek, nog andere werden ontsierd door storende taal- en spellingfouten.
De prijs voor de jongeren wordt dit keer niet toegekend, dit wegens het al te geringe aantal inzendingen die binnen deze categorie mogelijks in aanmerking kwamen. Over de gedichten die wel konden meedingen naar deze specifieke jongerenprijs, oordeelde de jury dat die nog te onvoldragen waren en nergens het niveau van een echt gedicht haalden.
In de categorie volwassenen selecteerde de jury 9 gedichten die worden opgenomen in de gelegenheidsbundel die wordt samengesteld naar aanleiding van de prijsuitreiking. Deze gedichten reiken een breeds fresco aan van dichterlijke aanpak: er is één haiku die binnen het aartsmoeilijke genre van deze Japanse dichtvorm een bijzonder hoog niveau haalt; er is een aantal gedichten dat in hun herkenbaarheid direct aanspreekt, dit omwille van de thematiek (over WO I bijvoorbeeld) of omwille van het gedurfd aanwenden van gemeenplaatsen die subtiel bij elkaar aansluiten als het erop aankomt de diepere gevoelens te verwoorden.
De jury was, waar het de toekenning van de Prijs van de Stad Izegem betreft, van oordeel dat twee inzendingen in aanmerking kwamen. Mede door het gegeven dat die binnen de samenhang van de drie gedichten kwalitatief eerder als onafgewerkt overkomen, werd besloten de prijs aan twee maal twee gedichten toe te kennen.
Het gedicht ‘Een nieuwe kijk op Newton’ verrast door de originele invalshoek, de strak in de hand gehouden vorm en een gedurfde beeldspraak. Deze kwaliteiten vindt de jury ook terug in ‘Zijn er nog dagen na levenslang’, de tweede inzending die werd bezorgd onder de kenspreuk ‘Georges’, gelegenheidspseudoniem van Geert Viaene.
De tweede prijswinnaar zocht de anonimiteit onder de kenspreuk ‘Julie Wouters’. In een van de gedichten staat te lezen: ‘hoe woorden komen met mondjes- / maat. ze liggen op de lippen en aarzelen.’ En aan het slot luidt het: ‘wat langer duurt / dan twee minuten, vertelt te veel.’ Naast dit als een poëtica opgevat gedicht is er van deze dichter ook nog het gedicht ‘wegens werken’: suggestief in de aangewende beeldspraak, en toch weer dat terugplooien op de schrijfact zelf: ‘zoveel willen zeggen / met één woord en nog meer als we koppig zwijgen’. Achter ‘Julie Wouters’ gaat onze tweede winnaar schuil: Kris De Lameillieure.
© Jooris Van Hulle
(namens de jury)
In vergelijking met vorige edities valt vooreerst op dat het aantal inzendingen dit keer
De jury voor de editie 2016 bestond uit Jooris van Hulle, voorzitter, en de leden Carl De Strycker - directeur van het Poëziecentrum in Gent- , Paul Rigolle - dichter, zelf ooit winnaar van de Izegemse Poëzieprijs en redactielid van ‘Digther’, de site waarop de poëtische actualiteit op de voet wordt gevolgd – en woordkunstenaar Bart Cafmeyer.
Algemeen concludeerde de jury dat het niveau van de 30 inzendingen die beoordeeld dienden te worden, niet bijzonder hoog lag. Nu eens gingen de gedichten gebukt onder een vorm van rijmdwang, die in wezen geen enkele betekenislaag wist toe te voegen aan het geheel van het gedicht, andere gedichten bleven steken in louter persoonsgebonden anekdotiek, nog andere werden ontsierd door storende taal- en spellingfouten.
De prijs voor de jongeren wordt dit keer niet toegekend, dit wegens het al te geringe aantal inzendingen die binnen deze categorie mogelijks in aanmerking kwamen. Over de gedichten die wel konden meedingen naar deze specifieke jongerenprijs, oordeelde de jury dat die nog te onvoldragen waren en nergens het niveau van een echt gedicht haalden.
In de categorie volwassenen selecteerde de jury 9 gedichten die worden opgenomen in de gelegenheidsbundel die wordt samengesteld naar aanleiding van de prijsuitreiking. Deze gedichten reiken een breeds fresco aan van dichterlijke aanpak: er is één haiku die binnen het aartsmoeilijke genre van deze Japanse dichtvorm een bijzonder hoog niveau haalt; er is een aantal gedichten dat in hun herkenbaarheid direct aanspreekt, dit omwille van de thematiek (over WO I bijvoorbeeld) of omwille van het gedurfd aanwenden van gemeenplaatsen die subtiel bij elkaar aansluiten als het erop aankomt de diepere gevoelens te verwoorden.
De jury was, waar het de toekenning van de Prijs van de Stad Izegem betreft, van oordeel dat twee inzendingen in aanmerking kwamen. Mede door het gegeven dat die binnen de samenhang van de drie gedichten kwalitatief eerder als onafgewerkt overkomen, werd besloten de prijs aan twee maal twee gedichten toe te kennen.
Het gedicht ‘Een nieuwe kijk op Newton’ verrast door de originele invalshoek, de strak in de hand gehouden vorm en een gedurfde beeldspraak. Deze kwaliteiten vindt de jury ook terug in ‘Zijn er nog dagen na levenslang’, de tweede inzending die werd bezorgd onder de kenspreuk ‘Georges’, gelegenheidspseudoniem van Geert Viaene.
De tweede prijswinnaar zocht de anonimiteit onder de kenspreuk ‘Julie Wouters’. In een van de gedichten staat te lezen: ‘hoe woorden komen met mondjes- / maat. ze liggen op de lippen en aarzelen.’ En aan het slot luidt het: ‘wat langer duurt / dan twee minuten, vertelt te veel.’ Naast dit als een poëtica opgevat gedicht is er van deze dichter ook nog het gedicht ‘wegens werken’: suggestief in de aangewende beeldspraak, en toch weer dat terugplooien op de schrijfact zelf: ‘zoveel willen zeggen / met één woord en nog meer als we koppig zwijgen’. Achter ‘Julie Wouters’ gaat onze tweede winnaar schuil: Kris De Lameillieure.
© Jooris Van Hulle
(namens de jury)
Poëzieprijs van de Stad Izegem - Editie 2016
Als sluitstuk van “Poëziepretpark 2017”, een felgesmaakte en vaak verrassende en ontroerende poëtische evocatie van de leerlingen Woord en Muziek, werd gisterenavond in CC De Leest in Izegem de tweejaarlijkse poëzieprijs uitgereikt. De jury
bestond uit Jooris Van Hulle (voorzitter), Carl De Strycker, Bart Cafmeyer en ex-laureaat van de prijs Paul Rigolle. Tom Colpaert trad namens de Stad op als gewaardeerd secretaris van de jury. Bij deze editie waren er dit keer twee laureaten. De prijs werd immers gelijkmatig verdeeld tussen Geert Viaene en Kris De Lameillieure, die beiden – als vaak gezeefde dichters - stilaan meer dan een paar opmerkelijke poëtische sporen aan het verdienen zijn. Hun winnende inzendingen werden elk met 500 euro beloond.
De kleine bloemlezing die naar aanleiding van de prijs werd gepubliceerd bevat naast de geprimeerde gedichten van de laureaten tevens werk van de andere genomineerden Erika De Stercke, Erwin Evens, Julia Beirinckx en Marc Bungeneers. Met toestemming van de Stad publiceert ‘de Schaal van Digther’ het volledige juryverslag van de hand van Jooris Van Hulle. We verwijzen daarvoor graag naar dit bericht. Izegem laat nu al weten dat het voor de volgende editie van de prijs, die als twintigste in 2018 een feestelijk karakter moet krijgen, hoopt op héél veel inzendingen.
Poëzieprijs Stad Izegem 2016 – Editie 19 – juryverslag
Foto: vlnr Geert Viaene, Kris De Lameillieure, Jooris Van Hulle, Paul Rigolle en Schepen van Cultuur Kurt Himpe.
De kleine bloemlezing die naar aanleiding van de prijs werd gepubliceerd bevat naast de geprimeerde gedichten van de laureaten tevens werk van de andere genomineerden Erika De Stercke, Erwin Evens, Julia Beirinckx en Marc Bungeneers. Met toestemming van de Stad publiceert ‘de Schaal van Digther’ het volledige juryverslag van de hand van Jooris Van Hulle. We verwijzen daarvoor graag naar dit bericht. Izegem laat nu al weten dat het voor de volgende editie van de prijs, die als twintigste in 2018 een feestelijk karakter moet krijgen, hoopt op héél veel inzendingen.
Poëzieprijs Stad Izegem 2016 – Editie 19 – juryverslag
Foto: vlnr Geert Viaene, Kris De Lameillieure, Jooris Van Hulle, Paul Rigolle en Schepen van Cultuur Kurt Himpe.
zondag 27 november 2016
Poëziewedstrijd-Stad Izegem
Zin om 's een 'landelijke' poëziewedstrijd te winnen? Neem dan deel aan de tweejaarlijkse Poëziewedstrijd van de Stad Izegem!
Alleen al de reis naar de prijsuitreiking op 4/2/2017 in het West-Vlaamse middelpuntsvliedendstadje loont al de moeite! Stuur voor 22 december 2016 drie ongepubliceerde gedichten naar "19de poëziewedstrijd, Cultuurdienst stad Izegem, Nele Descheemaeker, Stadhuis, Korenmarkt 10, 8870 Izegem". Het beste gedicht ontvangt een prijs van 1000 euro!
Meer info & reglement: Cultuurdienst Stad Izegem
Laureatenlijst tot en met 2010
(P.R.)
Meer info & reglement: Cultuurdienst Stad Izegem
Laureatenlijst tot en met 2010
(P.R.)
Abonneren op:
Posts (Atom)