Als iets dat vanbinnen brandt - Paul Rigolle

Voor de mensen van Calais en elders

(Dagboekgedicht op Wereldvluchtelingendag, 20/6/2019)


Als iemand die op een dag zijn dorp verlaat,
zo zul je opgetekend in de boeken staan.
Als iemand die. Als van een ander dat. Je bent
een vreemde nog. Je tracht en leeft je in,
ademt in, ademt uit. De taal loopt nog mank
in jou. Je zoekt wat hoogte in de toon. Hoe
iemand spreekt die wordt opgejaagd. Wijd open,
slag na val, into the wild, maisveld, het wild

zover je kijkt. Bedding van het spoor. Slaapzak.
Station. Parking. Bordkarton. Over schutting kruipt.
Met wat geluk ontloop je hem de nieuwe bedelstaf.
Rusteloos op weg en wie weet waarheen.
Het jaagpad, de spoorweg langs. De blote hemel
kent geen geheim voor jou. Niet weet wat komt.
Bekeken wordt alsof je zelf een dader bent.
Ergens ingenaaid van wat van jouw bezit nog rest.

Ze peilen en stellen vast bij jou of daar een hart
nog zit. Maar iets, iets dat vanbinnen brandt
blijft vuur. Een roep als een roffel in jouw borst,
is daar het eerste woord dat van een vreemde taal
te pronken en te kijken staat. Het drukt zich uit,
het laat zich horen. Op jouw stem draagt het
zichzelf de wereld in. Klinken doet het al alsof het
op een dag jouw nieuwste naam zal zijn.


© Paul Rigolle


Uit 'Het heimwee van de bladen naar het boek', een cyclus Dagboekgedichten.

Beeld: Za 7/3/2020 - Autostradeparking - 'Ergens tussen Oostende en Koksijde'

November in Banana Peel - Paul Rigolle

Give happy feet a chance

(Dagboekgedicht, Banana Peel, ma 24/11/2014)


Binnen broeit het tot alles
swingt en scat en ademt.
De contrabas hapert aan de hanebalken.

Piano neemt drummer mee
naar waar hij hem hebben wil.
Elk hoofd gaat aan de wandel.

Gelieve de lege glazen
naar de toog te brengen.

In het deurgat staat een man
met een Duvel in de hand.

Elke blik hier
is voorbestemd
om af te dwalen.

Give happy feet a chance
Stompin’ at the Savoy

Buiten in de wereld liggen in het dorp
de straten opgebroken. Een Volvo
staat in de weg. De slaap zal alles slaan.

Muziek neemt geen stellingen in.
Alleen wij zijn het en bekennen kleur.



© Paul Rigolle


Dagboeknotitie van maandag 24/11/2014 - Concert ‘Taste of Swing’
@ Banana Peel met Ben Paterson, Jean Van Lint en Jan De Haas

Uit de cyclus dagboekgedichten:
"Het heimwee van de bladen naar het boek"

Banana Peel Blues & Jazz, Ruiselede
Banana Peel op Facebook

'A taste of Swing' - vlnr Ben Paterson, Jean Van Lint en Jan De Haas

#NotitiesuitBananaPeel #dagboekgedichten

Alles voor de film - Paul Rigolle

“Ik herinner me dat ik een camera kocht waarin een onontwikkelde film zat”

Dagboekgedicht (vr 29/12/2000 - voor Jasper)


We spreken af. Terwijl ik met de dingen sleur
klimt hij de ladders op, timmert een hemel bij elkaar
en hangt er lampen in. Ik breng de wierook aan,
vrouwentongen, een kast uit eik en een gitaar.
Een gordijn vol bloemen hang ik voor het raam
en werp - alles voor de film! - zoveel ik dragen kan,

het nepfruit in de schaal. Een meisjeskamer
in een naamloos huis, dit is, zegt hij, wat hem
voor ogen staat. Daarin een man, daarin een vrouw.
En of het - muziek van misverstanden - tussen hen,
ooit iets worden kan, dat ziet hij later wel.
Nu is er, ingescheept en wel, gekunsteld
en geklaard, het licht dat op alles vallen moet.

Ik glimlach om de verbazing die openbloeit
op zijn gezicht en die ik herken van toen hij nog
een jongen was en wij samen keken naar de zee.
In één avond maakt het kunstlicht ons - een vader
en een zoon - als in een happy-end aan elkaar gelijk.



© Paul Rigolle


Uit de cyclus dagboekgedichten:
"Het heimwee van de bladen naar het boek"