Moderne tuin der lusten
In de gangen van Oncologie klinkt
elke dag het sombere getik van hakken
op weg naar de dood.
Wat je ook hoort: het gefluister
van stervende tongen en zwijgende
baarmoedermonden.
Bij de liften tilt een moeder haar kind
op dat ze niet groter zal zien groeien.
Een man trouwt morgen met een vrouw
die over een paar weken gaat sterven.
O Heer laat Jeroen Bosch nog één keer
opstaan en de beelden schilderen van
deze nachtmerries in ons hoofd als er
geen woorden meer voor zijn.
elke dag het sombere getik van hakken
op weg naar de dood.
van stervende tongen en zwijgende
baarmoedermonden.
op dat ze niet groter zal zien groeien.
Een man trouwt morgen met een vrouw
die over een paar weken gaat sterven.
opstaan en de beelden schilderen van
deze nachtmerries in ons hoofd als er
geen woorden meer voor zijn.
Leo Stilma op de Meander-site
Leo Stilma ( 26-4-1953) schrijft sinds 1990 poezie. Hij publiceerde veel in tijdschiften en verzamelbundels en er verschenen vier bundels van zijn hand, Kaalslag in 1995 (Uitgeverij de Beuk),Steenslag in 1998 (uitgeverij Callenbach),In Woord en Beeld in 2000(uitgeverij Humanitas) en in 2008 -Al ben je nog zo licht- bij uitgeverij de Brouwerij.
Leo Stilma ( 26-4-1953) schrijft sinds 1990 poezie. Hij publiceerde veel in tijdschiften en verzamelbundels en er verschenen vier bundels van zijn hand, Kaalslag in 1995 (Uitgeverij de Beuk),Steenslag in 1998 (uitgeverij Callenbach),In Woord en Beeld in 2000(uitgeverij Humanitas) en in 2008 -Al ben je nog zo licht- bij uitgeverij de Brouwerij.
Met zijn Rotterdamse poëziegroep heeft hij in de lente van 2025 een bundel van Albanese en Nederlandse poëzie in Albanië gepromoot. Hij is lid van het Rotterdamse collectief Dichters voor Vrede.
Zijn gedichten gaan over liefde,leven en de dood en moeten voor hem “als een bijl in de bevroren vijver van de ziel zijn”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten