De doden
We sterven ze na. Liggen in hen opgerold.
Ze kleven aan ons als een etiket
waarop afwezig staat.
Ze schommelen stoelen leeg.
Lopen op hun tenen door het huis.
Praten in hun eentje door elkaar.
Doden zijn de vormen waarin ze
hebben geleefd. In moegedragen kleren
waarin ze niet meer passen.
Beitelen hun namen in stenen van weerloze huid.
Leggen zich neer in een slaap die ze veinzen.
Graven naar het licht dat hen breekt.
 |
| Hugo Verstraeten in Den Hopsack - op 22/9/2024 |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten