De honden roken het
dat alles al een geur had van verdwijnen.
We bestonden uit vergeten, een leven
zonder bewijs
dat alles wat weg is toch blijft:
het dichtvallen van ogen onder het golfplaten
dak. Het ademen van dieren als een deken
en dat schrijven een plek is waar niemand
ooit komt. Een talent voor ontbreken wanneer
in de richting van de avond de nachtegalen zwijgen.
 |
| Hugo Verstraeten in Den Hopsack - op 22/9/2024 |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten