De schommel
Ik kijk door het raam. Je voeten raken de aarde
net niet. Je wenkt me. Ik weet wat dat betekent,
veeg mijn handen droog en loop de tuin in.
Ik duw je elke dag een beetje hoger.
Hoe vaak heb ik niet gedacht: ooit zwiep je
op eigen kracht. Tot die dag kwam en ik woest
die nutteloze schommel uit de boom
wilde rukken, wat me niet lukte.
Ik loop de tuin in, streel het plankje,
ruik aan de plekken op de nylon touwen
waar jij je handjes zette, ga zitten en kijk
door het keukenraam naar mezelf.
Ik wenk me met mijn ogen, maar niet ik ben het
die op me af komt lopen. Balancerend op dat
smalle stuk hout voel ik hoe je me omhoog trekt,
dan loslaat en duwt, duwt, almaar hoger.
© Philip Hoorne
Met het gedicht 'De schommel' won Philip Hoorne de wedstrijd 'Gedichten om te koesteren'.
Verzacht met je woorden de pijn van ouders die een kind verloren, dat was de oproep voor de tiende editie van de wedstrijd 'Gedichten om te koesteren'.
De vakjury bestond uit uit Christophe Vekeman, Uus Knops, Daniel Billiet, Pieter Deknudt (Reveil) en Jonas Bruyneel.
Andere gedichten die werden geprimeerd zijn van de hand van Sanne Goetschalckx, Janet Kleiberg, Julie Mistiaen, Chantal Kuipers en Griet Lemmens.
Alle info lees je via deze Azerty-link.
Copy illustratie: © Sassafras De Bruyn voor Azertyfactor.
 |
| © Sassafras De Bruyn voor Azertyfactor |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten