De VVL geeft vanaf volgend jaar een Jaarboek uit

Ook de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen-VVL is, vanwege steeds beperktere middelen, aan een aanzienlijke koerswijziging toe. De oudste literaire vereniging van het land (die werd opgericht in 1907) zal vanaf volgend jaar haar uitgaven noodgedwongen bundelen in een jaarboek. Het driemaandelijkse tijdschrift ‘De Auteur’ dat tot voor kort behalve on-line ook nog op papier verscheen zal enkel nog digitaal verschijnen. En dat op het bekende adres van ‘De Boekhouding’: 

Het jaarlijkse jaarboek wil vanaf 2026 een beeld schetsen van hoe de leden creatief bezig zijn en op die manier voor een soort “stand van zaken” zorgen.
Als voorsmaakje op de jaarboeken werd enkele weken geleden een kleine en erg verzorgde uitgave uitgebracht die een beeld geeft hoe een en ander er vanaf 2026 zal uitzien.

Deze bijzondere eerste uitgave kreeg de titel mee van een vers van VVL-lid Paul Rigolle: ‘Een plek, een taal, dingen die getuigen’ want dat is de betrachting voor de toekomst: een plek te zijn voor de taal die van de dingen wil getuigen. Andere bijdragen in de eerste uitgave zijn, behalve het gedicht ‘Atelier’ van Paul Rigolle waaruit de titel werd geïsoleerd, van de hand van Tine Hertmans (fragment uit Kelderrat), René Smeets (De ondergang van de democratie), Tom Veys (Filosofie), Claude Van De Berge (Samenspraak met de spiegelstem 2) en van Mila Fertek (Vanitas). Het eerste jaarboek van 2026 zal de periode 1/07/2025 tot 30/06/2026 omvatten.

Meer info:
https://www.vvldeauteur.be
https://deboekhouding.blogspot.com

voor en na - Jan M. Meier

voor en na

hij is zonder nadenken de tekening
ingestapt – meteen dertig jaar jonger
een bestaan in andere tinten
felle kleuren en nieuwe geuren 

de tuin een heel ander heden
onverwachte lente kleurt de ramen
met een plejade van lichte groenen
stralen van een oeroud begin 

hij hoort niet één hond blaffen
stilte roept woordvreugde op
klank die alleen in zijn hoofd
resoneert, zijn potlood loodst 

tij loopt over van weelde
terwijl hij in vertraagde beweging
schommelt op de stoel, rolt over
het dunne tapijt dat stremt 

en langdurig tot stilstand beweegt
potlood rondt een halve cirkel
hij duikt bovenblads op, dezelfde en
geheel anders, groener en ouder tegelijk

© Jan M. Meier

Poëzie van Jan M. Meier
Algemene blog van Jan M. Meier

Op zaterdag 20/12/2025 stelt Jan M. Meier met ‘Verdraaide liefde’ op het Landgoed De Campagne in Drongen een nieuwe dichtbundel voor. Meer over de voorstelling en de uitnodiging lees je via dit blogbericht op de algemene blog van de dichter.

fait accompli - Jan M. Meier

 fait accompli

 
de bocht moet breed en scherp genomen
leg niets uit, het is gebeurd
geen engel maakt het ongedaan
 
nu gaat het rechtdoor licht
hellend naar het lage stadsdeel
het park alias bos dan de zee
 
aan het water moet je luid praten
applaus op alle banken golf na golf
niemand zo dankbaar, zo wreed als de zee
 
geboortegolf en dodelijke vloed
altijd de geur en kleur van fruit
zonnige etalage van een lommerrijk leven
 
de zee golfzoent het zandstrand
hij tongkust het meisje van de morgen
de lucht nog fris voor de zon gaten
 
brandt in het laken van de dag
geuren kapseizen naar verrotting
iemand op de set roept cut!
 
hij schommelt niet onder de notenboom
hij schuift voetje voor voetje
letter na letter op de dagregel
 
voor ook hij kapseist
 

© Jan M. Meier

Poëzie van Jan M. Meier
Algemene blog van Jan M. Meier

Op zaterdag 20/12/2025 stelt Jan M. Meier met ‘Verdraaide liefde’ op het Landgoed De Campagne in Drongen een nieuwe dichtbundel voor. Meer over de voorstelling en de uitnodiging lees je via dit blogbericht op de algemene blog van de dichter.

wit gedicht - Jan M. Meier

wit gedicht

 

het laken strak gespannen
voor de oprit naar de poort
barrière en witte vlag

het lijkt wel een gedicht
zoals het van rechter bovenhoek
tot linker onderhoek geheel wit 

open staat voor het bestaan
nog zonder vlek of kleurspat
als het nauwelijks gevulde blad 

of het jonge blad van de liefde
leeg betekent het geheel niets
vol gepend staat er in het beste geval 

een vers, een handtekening
een korte baldadige ballade
waarvan hij een hele voorraad heeft 

het bol geblazen laken leest als vreugde
scheur is schade in het kwadraat
omdat zij uit zichzelf verder splijt 

spanning loopt leeg, laken rolt op
het vers blaast de laatste adem

© Jan M. Meier

Poëzie van Jan M. Meier
Algemene blog van Jan M. Meier

Op zaterdag 20/12/2025 stelt Jan M. Meier met ‘Verdraaide liefde’ op het Landgoed De Campagne in Drongen een nieuwe dichtbundel voor. Meer over de voorstelling en de uitnodiging lees je via dit blogbericht op de algemene blog van de dichter.

Oude vriend - Jan Boerstoel

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld 

(en overal elders in de wereld) (35)

Oude vriend

Ze vallen meestal tegen 
als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) 
hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger 
mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst 
inmiddels mooi gewéést.

En toch... Je pakt wel eens 
een bandje uit een kast,
blaast er het stof af 
en al bij de eerste zinnen
wandel je 
lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd 
en weer opnieuw verrast.

Een vriend van wiens bestaan 
je amper nog iets wist,
maar die je al die jaren 
pijnlijk hebt gemist.

© Jan Boerstoel

Uit Altijd het niemandsdier - gedichten.
Bert Bakker, Amsterdam, 2001

Aangetroffen op vrijdag 28/11/2025,
geheel en al op de juiste plaats, aan de ingang
van de Bibliotheek in Torhout.

'Jaarwerk MMXXV' - het nieuwe jaarboek van de VWS is verschenen!

Kaftontwerp Renaat Ramon - Redactie Koen D'Haene 
en Paul Rigolle  

 

De Vereniging voor West-Vlaamse Schrijvers (VWS)(voor al wie van boeken en lezen houdt) is wellicht na de VVL (Vereniging van Vlaamse Letterkundigen) de oudste literaire vereniging van het land. Ze werd opgericht in 1961 en eigenlijk zijn de doelstellingen en betrachtingen merkwaardig genoeg nog steeds niet verouderd! Wikipedia zegt daarover immers het volgende:

"Op 13 mei 1961 werd de VWS gesticht in het Hotel Portinari in Brugge door Fernand Bonneure, Paul de Wispelaere, Jaak Fontier, Marcel Matthijs, Ria Scarphout, Jan van der Hoeven, Jan Vercammen, Albert Vermeire en Staf Weyts als pluralistische vereniging, open van geest, wars van verzuiling en levensbeschouwelijke overtuigingen, ver van politiek en sociale klassen. Iedereen was welkom, zonder taboe, noch artistieke of literaire dwang. De definitie van wie een schrijver was werd zeer ruim ingevuld."

Nadat de vereniging jarenlang 6 essays per jaar over West-Vlaamse auteurs of in West-Vlaanderen wonende auteurs liet verschijnen geeft ze, nadat de Provinciale steun helemaal wegviel, elk jaar een jaarboek uit. Dit jaar is men met 'Jaarwerk MMXXV' aan de elfde editie toe. Het boek bevat zoals elk jaar voor elk wat wils. Hieronder volgt de inhoudstafel en een toelichting van VWS-mede-eindredacteur en tevens eindredacteur van De Schaal van Digther Paul Rigolle.


De inhoud van het jaarboek over 2025 
'Jaarwerk MMXXV'
"Voor al wie van boeken en lezen houdt"

* Woord vooraf - Paul Rigolle

* De vloek is gans het volk - Gastcolumn Geert Six

* De zachte kracht van Lara Taveirne 
   Lara Taveirne wint VWS-prijs 2025 - Marieke de Maré

* De dwang om rechtop te staan - Zes West-Vlaamse dichters - Alain  Delmotte

* Een drilboor naar de duistere drijfveren van het menselijk handelen 
Gaston Duribreux’ Tussen duivel en diepzee onder de loep - Stefaan Pennynck

* Strijd voor vrijheid - Over de dichter Kamiel Top - Kathelyn Vervarcke

* Op de toppen van de kunst - 20 jaar lente:  ART 04  en  Toverberg - Renaat Ramon

* Piëdestal - Het mooiste van West-Vlaamse schrijvers dat wij lazen Koen D’haene en Paul Rigolle - Met bijdragen van Dominique Albert Lietaer, Femke Vindevogel, Frederik De Laere, Jonas Bruyneel, Martine Vandermaes, Philippe Cailliau, Jan Stoel en Pierrette Coffrée.

* 10 jaar Jaarwerk - Overzicht en register 2014-2024 - Koen D’haene

* Over de medewerkers aan dit jaarboek

De toespraak van mede-eindredacteur Paul Rigolle bij de voorstelling op vrijdag 21 November 2025.

Goeie avond beste vrienden van het boek en van de literatuur, vrienden van de VWS en van het leven tout court. Goeie avond ook Lara, die we hier straks uitgebreid mogen fêteren en die – ik benijd haar nu al - hier vandaan zal gaan met alweer een prachtige trofee van ons aller Renaat Ramon. Welkom dus! Vanavond heb ik namens het bestuur het genoegen om jullie het nieuwe jaarboek voor 2025 voor te stellen. We zijn na het tienjarig lustrum ondertussen aan de elfde editie toe. Het blijft snel gaan in het leven, en in de literatuur.

Alweer hebben we met de maand november het schemerlicht van het jaar bereikt. Een uitstekend moment om jullie ‘Jaarwerk MMXXV’ voor te leggen. Voor al wie van boeken en van lezen houdt! Ook dit Jaarboek bevat voor elk wat wils. De taal kent immers veel vormen en verscheidenheid en daarvan brengt elk VWS-jaarboek graag verslag uit. Het zijn ondertussen, dat weten en beseffen we met zijn allen, moeilijke en knellende tijden geworden. Op veel plaatsen staat de wereld in brand. En waar het niet brandt slaat vaker dan ons lief is de moedeloosheid toe. Het belet niet dat we met de VWS blijven geloven dat ook dit prangend tijdsgewricht niet zonder de creatieve inbreng kan van zij die lezen en schrijven. Als verweermiddel. Als soelaas. Als troost.

Dat beseft ook onze gastcolumnist Geert Six die met zijn column ‘De vloek is gans het volk’ het jaarboek opent. Over de taal die de zijne, en ook de onze is, zegt hij: “Ze schrijft zich in in het hier en nu, ze zegt altijd iets over deze tijd. Dat is zelfs een uitgangspunt. Ze reflecteert over de huidige gang van zaken. Dat is meestal geen mooi portret. De wereld is tegenwoordig een lelijke real life show geworden… De realiteit meandert inderdaad altijd mee in wat we schrijven.

‘Toekomst is een lastig woord geworden’ citeert Alain Delmotte, ook al in de teneur van de tijd, de dichteres Siel Verhanneman. In zijn stuk met als titel ‘De dwang om rechtop te staan’ bespreekt hij samen met haar nieuwste dichtbundel ook de boeiende recente poëzie van vijf andere vrouwelijke West-Vlaamse dichters. Het zijn Ludwien Veranneman, Lieve Desmet, Hanna Kirsten, Astrid Haerens en Myriem El-Kaddouri die net als Siel Verhanneman vol woordverve nieuw werk presenteerden. Alleen al om deze indringende bijdrage van Alain Delmotte mag elke lezer die van poëzie houdt dit jaarboek niet missen.

Voor 2025 gaat de VWS-prijs naar niemand minder dan Lara Taveirne. Collega Marieke de Maré met wie ze nog dit voorjaar de verhalenbundel ‘Het glinstert’ publiceerde schrijft het laudatio. In ‘De zachte kracht van Lara Taveirne’ peilt ze onder meer naar het vermogen van onze laureaat om van rauw verlies een verhaal te maken dat anderen optilt. En dat is een reden om te vieren!

In elk jaarboek mogen enkele bijdragen over ons rijke literaire erfgoed niet ontbreken. Kathelyn Vervarcke heeft er een missie van gemaakt om vergeten verhalen uit de rafelranden van de geschiedenis te halen. In ‘Strijd voor vrijheid’ staat ze stil bij leven en werk van de vergeten dichter Kamiel Top die op 21-jarige leeftijd in 1945 omkwam in het concentratiekamp van Flossenburg.

Een tweede erfgoedbijdrage is van de hand van Stefaan Pennynck. Hij neemt in zijn artikel ‘Een drilboor naar de duistere drijfveren van het menselijk handelen’ nog ‘s de bekende roman van Gaston Duribreux ‘Tussen duivel en diepzee’ onder de loep. De roman uit 1953 voldoet volledig aan het kenmerk van goeie literatuur: write local, think global.

Renaat Ramon zorgt op zijn beurt voor een intrigerende bijdrage met als titel  ‘Op de toppen van de kunst. Met als noemer ’20 jaar lente’ zoomt hij in op de verdienstelijke tijdschriften ART04 en Toverberg.

Ook dit jaarboek kan niet zonder de rubriek Piëdestal. Daarin peilen Koen D’Haene en ikzelf naar het mooiste van West-Vlaamse schrijvers dat andere schrijvers en lezers lazen en schreven. De welluidende stemmen in deze rubriek vormen dit jaar een ware keurtroep die bestaat uit: Dominique Albert Lietaer, Femke Vindevogel, Frederik De Laere, Jonas Bruyneel, Martine Vandermaes, Philippe Cailliau, Jan Stoel en Pierrette COffrée.

Tot slot vonden we het passend om in dit elfde jaarboek terug te blikken op de voorbije tien jaar en besluiten dit jaarboek met de inhoudstafel van de tien eerste jaarboeken.
Ik wens jullie samen met het voltallige bestuur alvast veel leesgenot met ‘Jaarwerk MMXXV’. En volgend jaar zijn we er bij leven en welzijn opnieuw!

Paul Rigolle,
Co-eindredacteur.

Brugge, Vrijdag 21 November 2025.

Meer info over het Jaarboek 2025 en het Lidmaatschap van de VWS:

Alle info over de vereniging en over het bestellen van het  jaarboek: p.a. secretaris Georges Hoet, Maria Van Bourgondië 24, 8820 Torhout.
georges.hoet@skynet.be

VWS-prijs 2025 voor Lara Taveirne

Renaat Ramon en Lara Taveirne onthullen

De VWS (Vereniging van West-Vlaamse schrijvers) reikte op vrijdag 21 november 2025 in de Gotische zaal van het Brugse Stadhuis haar jaarlijkse VWS-prijs uit. Dit al voor de elfde keer. Laureaat was - geheel en al verdiend - de Brugse auteur Lara Taveirne. Haar West-Vlaamse voorgangers die eerder de prijs mochten ontvangen waren:

2015: Walter Haesaert - Uitreiking in Tielt - Jaarwerk MMXV
2016: Willy Spillebeen - Uitreiking in Menen - Jaarwerk MMXVI
2017: Luuk Gruwez - Uitreiking in Poperinge - Jaarwerk MMXVII
2018: Kristien Dieltiens - Uitreiking in Beernem - Jaarwerk MMXVIII
2019: Patrick Lateur - Uitreiking in Waregem - Jaarwerk MMXIX
2020: Hedwig Speliers - Uitreiking ten huize (Corona-regels) - Jaarwerk MMXX
2021: Herman Leenders - Uitreiking in Ruiselede - Jaarwerk MMXXI
2022: Bart Vonck - Uitreiking in Oostende - Jaarwerk MMXXII
2023: Peter Terrin - Uitreiking in Roeselare - Jaarwerk MMXXIII
2024: Bart Moeyaert - Uitreiking in Brugge - Jaarwerk MMXXIV
.../...

2025: Lara Taveirne - Uitreiking in Brugge - Jaarwerk MMXXV

Het wordt daar bij de VWS voorwaar een aardig lijstje van talentvolle en bekroonde auteurs en dichters!!!

Je kunt ondertussen ook het sprankelende dankwoord van Lara nalezen via dit VWS-blogbericht.

Lara Taveirne debuteerde als romanschrijfster met ‘De kinderen van Calais’ in het jaar 2014. Dit boek kreeg in 2025 onder de titel ‘Meisjes van krijt’ een boeiende make-over en kan eigenlijk beschouwd worden als een gloednieuwe roman. Vandaar ook de nieuwe titel. In 2025 publiceerde ze nog samen met Marieke De Maré, met wie zij in de periode 2023-2025 in Brugge het stadsschrijversschap deelde, ‘Het glinstert’, een verzameling van de verhalen die beide schrijfsters optekenden tijdens hun wandel- en dwaaltochten door de stad.

Voordien waren er nog de romans Hotel zonder sterren (2015), De leraar die mijn leven veranderde (als co-auteur) (2016), Kerkhofblommenstraat (2018), Pluto (2021) en het ontroerende boek Wolf (2024) dat haar definitief en met extra-gloed op de literaire kaart zette.

Meer info over de uitreiking van de prijs vind je via dit bericht.
Een erg mooi laudatio van Marieke De Maré kun je vanaf dit weekend nalezen in "Jaarwerk 2025", het nieuwe jaarboek van de VWS.

Meer info:
Blog van de VWS
Wikipedia-pagina van de VWS
Wikipedia-pagina van Lara Taveirne 
Foto's via dit FB-bericht van de VWS

(P.R.)

Dankwoord Lara

Laudatio Marieke De Maré

Marieke De Maré

Interview van Jooris Van Hulle

Lara signeert

Het VWS-bestuur anno 2025

De zelfzoheid van de dingen - Antoon Van den Braembussche

De zelfzoheid van de dingen 
bij een schilderij van Jean de Groote

I

Als je stil om je heen kijkt  
dan pas zie je wat het ding
tot ding maakt.

Want schilderen is hier aandacht,
in de onvervreemdbare,
kleine, besloten ruimte:
het godverlaten atelier.

De schilder: een monnik
die mediteert
zichzelf vergeet,
met oneindig geduld 
zijn blik op de dingen richt.

Tot hij erin verdwijnt
en het ding zich al schilderend
langzaam prijsgeeft
ontstaat,
opnieuw geboren wordt. 

Het ding zoals wij het
nog nooit hebben gezien.
Het ding als zodanig. 

Das Ding an sich.

II

Als je goed kijkt 
dan ontdek je
elk ding zoals het werkelijk is. 

Het onzichtbare,
het geheim, de inherente stilte
van het gewone ding
waar we dag in dag uit
achteloos aan voorbijgaan.

Nu zie je pas voor het eerst
een kartonnen doos,
een lichtschakelaar,
een witte teil.

III

Als je goed kijkt
dan zie je pas de dingen
zoals je ze nog nooit hebt gezien. 

Want nooit zien wij de dingen
in hun vanzelfsprekende, naakte,
absolute aanwezigheid. 

Het ding zoals het voorafgaat aan
denken en doen,
aan elke projectie,
naamloos, aanstekelijk en subliem.

IV

Als je stil bent
dan zie je dingen onmiddellijk,
onuitputtelijk nabij.
 

En tegelijk: unheimlich.
Onuitsprekelijk.

Nu pas word je al kijkend langzaam
een deurklink, een brood, een rode schoen,
een stoel, een goudvis, een twijgje, een lamp. 

Het is alsof wij niet langer
de dingen bekijken
maar de dingen zichzelf zien
in de echokamers van ons oog. 

Niet langer is er waarnemer en ding,
Waarnemer en ding zijn één geworden. 

En de dingen zelf?
De dingen schitteren in hun absolute leegte. 

Sacraal in de stilte van het atelier,
Sacraal in de stilte van het licht.

© Antoon Van den Braembussche

Schilderij van Jean De Groote: Zelfzoheid