Meer info: http://www.peter-brouwer.com/dichtbundels/
woensdag 15 januari 2014
Uitnodiging Mascara-Peter W.J. Brouwer
Uitnodiging:
Peter WJ Brouwer, die eerder publiceerde in Digther en ook met werk voorkomt in 'Watermerk' (een doorslag van 10 jaar literaire passie) nodigt uit.
Mascara, zijn nieuwe dichtbundel, en een uitgave van Uitgeverij P, wordt op zaterdag 1 februari a.s. in Amsterdam gepresenteerd in ‘Skek aan de Zeedijk 4-8 in Amsterdam. Iedereen is welkom.
Meer info: http://www.peter-brouwer.com/dichtbundels/
Meer info: http://www.peter-brouwer.com/dichtbundels/
dinsdag 14 januari 2014
Inventaris van de Schaduwen op Ooteoote
"Inventaris van de schaduwen" is een gedicht van Alain Delmotte uit de bundel "Uit de lucht gegrepen"
Meer gedichten in de OoteOote - LageLanden-serie
Eerder was ook het gedicht 'Ballast' van Herlinda Vekemans
als LL63 op de OoteOote-site te lezen.
zondag 12 januari 2014
Onder handbereik
”Waarom was Hanlo zo uit op structuur? Waarom dwong hij zichzelf om alles wat hij deed gestructureerd aan te pakken? Tijdens mijn bezoeken aan Hanlo in het poorthuisje in Valkenburg, waar hij woonde in een eenkamervertrek, heb ik dat ontdekt. Hij legde zichzelf structuur op omdat hij geheel ongestructureerd was. En elke keer was hij blij om te ontdekken hoe anderen, in dit geval een mus, structuur aanbrachten in hun leven. Dat was ook de reden waarom hij in een piepklein huisje woonde. Een huis met meerdere vertrekken kon hij niet aan. Hij moest altijd alles onder handbereik hebben. Dat er zich spullen in andere vertrekken zouden bevinden, spullen die hij niet kon zien, was te veel van hem gevraagd.”
Ton van Reen over het werk van Jef van Kempen en Jan Hanlo
in "Jef van Kempen houdt van gedichten" – Fleursdumal.nl
Ton van Reen over het werk van Jef van Kempen en Jan Hanlo
in "Jef van Kempen houdt van gedichten" – Fleursdumal.nl
zondag 29 december 2013
Je zou voor hem de benen nemen - Leen Pil
Je zou voor hem de benen nemen
hij vervangt de steen hij weet het materiaal is taai
wanneer het botst of valt wanneer de bodem
vuil en ongelijk een zwerfstroom kent
een andere weg
hij rilt alleen in het begin wanneer hij overhelt
wanneer zijn voet laag staat en zijn hoofd wat knelt
hij houdt de lus nog open verlangt
naar een retour
de spieren raken opgevuld en zetten uit liggen
in een bochel in de knoop nog even
blinkt zijn evenwicht hij buigt
hij hoort de straten juichen
© Leen Pil
Leen Pil bij de Schaal van Digther
Total Loss
Je hebt een vervolg nodig
Pianoforte
De kamer waar
Je zou voor hem de benen nemen
zaterdag 28 december 2013
De kamer waar - Leen Pil
De kamer waar
mijn vader ligt is flinterdun behangen
met de plaatjes van een oude huid
droog steekt hij in de bedrand vast
en brokkelt eindjes op de grond
rekt het vel iets op en is al vaal
hij breekt appels in azijn en slikt
geen suiker wrijft zo zoet
dat enkel mooie straten overblijven
© Leen Pil
Leen Pil bij de Schaal van Digther
Total Loss
Je hebt een vervolg nodig
Pianoforte
De kamer waar
Je zou voor hem de benen nemen
donderdag 26 december 2013
Pianoforte - Leen Pil
Pianoforte
hij leest de leegte tussen vier lijnen voelt het afscheid
in zijn vingertoppen vijlt de nagelranden
en komt aan het punt dat hij haar begrijpt
hij speelt achtereen op dezelfde toets
de schouders lopen vast de hamer kreunt
maar hij gaat door ziet enkel nog hoe fout
de hoop wel is en zoekt zijn tanden
prikt in de klank de galm wordt rond hij vangt
haar in de mond drinkt en zucht en klinkt
opnieuw
verstomd onschuldig
© Leen Pil
Leen Pil bij de Schaal van Digther
Total Loss
Je hebt een vervolg nodig
Pianoforte
De kamer waar
Je zou voor hem de benen nemen
dinsdag 24 december 2013
Je hebt een vervolg nodig - Leen Pil
Je hebt een vervolg nodig
niet jonge mannen die met gebonden handen en vol gaten
zelfs niet drijven nu het water is gezakt
de kampen en de stromen worden oud
wat rest er nog dat tastbaar is en zonder zoon
waar blijven broden om de vrouwen te verwarmen
en bedacht te zijn want de winter komt niet onverwacht
door niets te doen maak je de hoofden hard
worden de vingers vallen, de klem zit om de nek
de regen gaat te keer op paden en muren
vernietigt eerst en bespiegelt dan
© Leen Pil
Leen Pil bij de Schaal van Digther
Total Loss
Je hebt een vervolg nodig
Pianoforte
De kamer waar
Je zou voor hem de benen nemen
maandag 23 december 2013
Total Loss - Leen Pil
Total Loss
ze heeft het gezien zo slapen oude mensen
de dozen worden dunner
de ontlasting ook
hij deelt zijn kleren uit maar vindt de namen niet
de boorden maakt hij vuil
hij wisselt tekens
hij luistert naar de open lijn ziet honger op het lijf
praat binnensmonds omdat hij niets verwacht
verder zwijgt de plek
© Leen Pil
Leen Pil bij de Schaal van Digther
ze heeft het gezien zo slapen oude mensen
de dozen worden dunner
de ontlasting ook
hij deelt zijn kleren uit maar vindt de namen niet
de boorden maakt hij vuil
hij wisselt tekens
hij luistert naar de open lijn ziet honger op het lijf
praat binnensmonds omdat hij niets verwacht
verder zwijgt de plek
© Leen Pil
Leen Pil bij de Schaal van Digther
zondag 22 december 2013
Vijf gedichten van Leen Pil
In de komende dagen publiceert Digther vijf gedichten van Leen Pil:
- Total loss
- Je hebt een vervolg nodig
- Pianoforte
- De kamer waar
- Je zou voor hem de benen nemen
Leen Pil (°1961) is dichter en vormer en coach voor het secundair onderwijs.
Eerder publiceerde zij gedichten in “Zee van verhalen” (Creatief Schrijven 2012) en de “Poemtata-dichtbundel” (2013). In 2013 verscheen van haar de dichtbundel “Stad boven water” en won zij de Beeld Express november 2013 (van Creatief Schrijven).
Samen met Patrick Riguelle (songs) en Micheline Verlinden (poëzie) verzorgde ze op 20/6/2013 een poëzievoorstelling in CC Mechelen/De Maan.
Weblog: http://leenpil.blogspot.be
- Total loss
- Je hebt een vervolg nodig
- Pianoforte
- De kamer waar
- Je zou voor hem de benen nemen
Eerder publiceerde zij gedichten in “Zee van verhalen” (Creatief Schrijven 2012) en de “Poemtata-dichtbundel” (2013). In 2013 verscheen van haar de dichtbundel “Stad boven water” en won zij de Beeld Express november 2013 (van Creatief Schrijven).
Samen met Patrick Riguelle (songs) en Micheline Verlinden (poëzie) verzorgde ze op 20/6/2013 een poëzievoorstelling in CC Mechelen/De Maan.
Weblog: http://leenpil.blogspot.be
dinsdag 10 december 2013
“Alles viel samen” van Martin Carrette – Recensie van Frank Decerf
In 2010 werd Martin Carrette stadsdichter van Deinze. In 2006 mochten we al kennismaken met zijn debuutbundel “Boswording” waarin de dichter vooral binnen de perken van de klassieke poëtica bleef. Nadien kreeg hij de smaak te pakken en verschenen, gelukkig voor ons, “Echo’s van Raveel e.a.” en “De Kleinmansuite” bij Berghmans Uitgevers, Antwerpen.
In de periode 2010-2013 zorgde het creatief talent van Carrette alweer voor een lading nieuwe gedichten en dit 
leidde tot de bundel die hier voor mij ligt en uitnodigend in elkaar is gestoken. Dankzij de steun van de Stad Deinze en zijn Schepen van Cultuur Rutger de Reu werden kosten noch moeite gespaard om het boek qua vormgeving zo mooi mogelijk naar voor te brengen. Marc Jacobs nam die taak op zich. De voorkaft deed mijn voorhoofd fronsen, terwijl de achterkaft mij bijna gebiedt om Deinze te bezoeken. Hier slaan de krachten van de toeristische dienst hun slag. Maar laten we de bundel openslaan en een paar keer lezen.
De auteur werpt zijn beschermende cape over Deinze en zijn deelgemeenten. Het is nu eenmaal afgesproken dat een stadsdichter zijn huiswerk zal maken en dat hij zijn broodheer zal dienen. Het stadsdichterschap is en blijft altijd een moeilijke evenwichtsoefening. Sommigen bedanken ervoor. Ik hoop dat Martin Carrette genoeg los touw kreeg om verder dan de kleine stadskringetjes te geraken. Startschot in de bundel is een citaat van JP Sartre : “ Ce n’est pas dans je ne sais quelle retraite que nous nous découvrirons, c’ est sur la route, dans la ville, au milieu de la foule, chose parmi les choses, homme parmi les hommes.”
Als inleiding vinden we het strakke gedicht : Een stad is een lief. Daarna komen de cycli : Alles viel samen; waarin een parade personages aan ons oog voorbijtrekt, plus ervaringen van jaargetijden en hier en daar wat nostalgische terugblikken. In Museumstukken bestond de oefening erin om via de vaste collectie van het Museum van Deinze en de Leiestreek schilderijen op papier te zetten. Hier geen loutere beschrijvingen; dat zou niet in de aard liggen van wat deze dichter beoogt. Het resultaat zijn gedichten die geen schilderijen nodig hebben om te kunnen voortleven. Ze zijn geen aanhangsel van een stuk strak canvas. Ze zijn via het oliedoek grootgebracht, dat wel, maar ze kunnen nu een eigen leven gaan leiden. En dat is een hele opgave. Niet elke dichter komt los van het louter in woorden omgezette picturale. De cyclus Stadsgez/dichten is sterk door de samenwerking met fotograaf Ive Steyaert.
V STROOM
Astene sas
Dit is wat de oude filosofen zeggen,
dat alles stroomt en dat niets blijft,
het water en het licht, het leven
en het bloed. En dat alles drijft op
de olieloze kogellagers van de tijd.
En dat alles wat van de mensen is
een drager nodig heeft, vaandel
en virus, kruis en kroon, kind en kist,
zoals water het glas en de bedding,
zoals energie de pyloon en het net,
zoals de liefde een lijf, de warmte ervan,
zoals een kind schouders, een schoot.
En dat alles gedragen, geperst door
het enge bekken, de sluis van de tijd,
de stroom die van zijn rijmwoord
droom de aorta en de draagbaar is.
In de bundel lezen we : “De reeks ”Stadsgez/dichten” werd geschreven (…) met de bedoeling een ring rond de stad aan te leggen. Ze werden gepubliceerd als postkaarten, met foto’s van fotograaf Ive Steyaert, op 1000 ex. en gratis verspreid”. Ook hier weer vormt de symbiose tussen de twee kunstvormen een elegante cocktail van eigenheid, afwerking en schoonheid. Carrette laat de foto’s zijn muze op gang trekken, maar gaat daarna als een eenzame Flandrien zijn eigen weg. De relatie fotograaf-dichter is hier een verstandshuwelijk zonder de nare gevolgen van al te dicht bij elkaar te willen blijven. Deze auteur gebruikt de verschillende literaire technieken. Hij kent ze. Hij blijft meester. Hij is doeltreffend met o.a. binnenrijm en hanteert zijn alliteraties afgemeten en passend. Zijn teksten bewegen op de ritmiek van de menselijke stem die in een monologe stroomversnelling de lezer al swingend en slowend in een gracieus leesmoment meeneemt. Herhalingen worden daarbij niet geschuwd, de cadans wordt op die manier een ondertoon in deze bundel. Carrette volgt geen vormelijk keurslijf. Zijn gedichten nemen de structuur aan die nodig is om een spanningsveld mogelijk te maken. De lezer wordt voortgestuwd in zijn queeste doorheen dit poëtisch landschap.
Met Alles viel samen heeft Martin Carrette misschien zijn broodheren gediend, maar ook wij kunnen in deze gedichten ontdekkingen doen en dat is toch een van de redenen om met gedichten bezig te blijven. Of niet soms? Bedankt Martin.
Recensie:Frank Decerf
Alles viel samen, Martin Carrette
Berghmans Uitgevers, Antwerpen 2013
ISBN 9789070959968
Prijs: €19,50
Meer info: website Berghmans Uitgevers
De auteur werpt zijn beschermende cape over Deinze en zijn deelgemeenten. Het is nu eenmaal afgesproken dat een stadsdichter zijn huiswerk zal maken en dat hij zijn broodheer zal dienen. Het stadsdichterschap is en blijft altijd een moeilijke evenwichtsoefening. Sommigen bedanken ervoor. Ik hoop dat Martin Carrette genoeg los touw kreeg om verder dan de kleine stadskringetjes te geraken. Startschot in de bundel is een citaat van JP Sartre : “ Ce n’est pas dans je ne sais quelle retraite que nous nous découvrirons, c’ est sur la route, dans la ville, au milieu de la foule, chose parmi les choses, homme parmi les hommes.”
Als inleiding vinden we het strakke gedicht : Een stad is een lief. Daarna komen de cycli : Alles viel samen; waarin een parade personages aan ons oog voorbijtrekt, plus ervaringen van jaargetijden en hier en daar wat nostalgische terugblikken. In Museumstukken bestond de oefening erin om via de vaste collectie van het Museum van Deinze en de Leiestreek schilderijen op papier te zetten. Hier geen loutere beschrijvingen; dat zou niet in de aard liggen van wat deze dichter beoogt. Het resultaat zijn gedichten die geen schilderijen nodig hebben om te kunnen voortleven. Ze zijn geen aanhangsel van een stuk strak canvas. Ze zijn via het oliedoek grootgebracht, dat wel, maar ze kunnen nu een eigen leven gaan leiden. En dat is een hele opgave. Niet elke dichter komt los van het louter in woorden omgezette picturale. De cyclus Stadsgez/dichten is sterk door de samenwerking met fotograaf Ive Steyaert.
V STROOM
Astene sas
Dit is wat de oude filosofen zeggen,
dat alles stroomt en dat niets blijft,
het water en het licht, het leven
en het bloed. En dat alles drijft op
de olieloze kogellagers van de tijd.
En dat alles wat van de mensen is
een drager nodig heeft, vaandel
en virus, kruis en kroon, kind en kist,
zoals water het glas en de bedding,
zoals energie de pyloon en het net,
zoals de liefde een lijf, de warmte ervan,
zoals een kind schouders, een schoot.
En dat alles gedragen, geperst door
het enge bekken, de sluis van de tijd,
de stroom die van zijn rijmwoord
droom de aorta en de draagbaar is.
In de bundel lezen we : “De reeks ”Stadsgez/dichten” werd geschreven (…) met de bedoeling een ring rond de stad aan te leggen. Ze werden gepubliceerd als postkaarten, met foto’s van fotograaf Ive Steyaert, op 1000 ex. en gratis verspreid”. Ook hier weer vormt de symbiose tussen de twee kunstvormen een elegante cocktail van eigenheid, afwerking en schoonheid. Carrette laat de foto’s zijn muze op gang trekken, maar gaat daarna als een eenzame Flandrien zijn eigen weg. De relatie fotograaf-dichter is hier een verstandshuwelijk zonder de nare gevolgen van al te dicht bij elkaar te willen blijven. Deze auteur gebruikt de verschillende literaire technieken. Hij kent ze. Hij blijft meester. Hij is doeltreffend met o.a. binnenrijm en hanteert zijn alliteraties afgemeten en passend. Zijn teksten bewegen op de ritmiek van de menselijke stem die in een monologe stroomversnelling de lezer al swingend en slowend in een gracieus leesmoment meeneemt. Herhalingen worden daarbij niet geschuwd, de cadans wordt op die manier een ondertoon in deze bundel. Carrette volgt geen vormelijk keurslijf. Zijn gedichten nemen de structuur aan die nodig is om een spanningsveld mogelijk te maken. De lezer wordt voortgestuwd in zijn queeste doorheen dit poëtisch landschap.
Met Alles viel samen heeft Martin Carrette misschien zijn broodheren gediend, maar ook wij kunnen in deze gedichten ontdekkingen doen en dat is toch een van de redenen om met gedichten bezig te blijven. Of niet soms? Bedankt Martin.
Recensie:Frank Decerf
Alles viel samen, Martin Carrette
Berghmans Uitgevers, Antwerpen 2013
ISBN 9789070959968
Prijs: €19,50
Meer info: website Berghmans Uitgevers
woensdag 4 december 2013
Ik weid niet graag uit over de verachting
'Je n'aime pas m'étendre sur le mépris. C'est ainsi qu'en littérature
je n'ai pas formulé d'opinion nettement défavorable sur quoi que ce
soit. Si je ne fais pas plus souvent oeuvre critique, c'est à cause
de cela aussi. Je me compte parmi les disciples de l'homme qui a
dit "La critique sera amour ou ne sera pas.'
André Breton in een brief naar Simone Kahn - 31/08/1920.
(Citaat opgetekend door Alain Delmotte)
André Breton in een brief naar Simone Kahn - 31/08/1920.
(Citaat opgetekend door Alain Delmotte)
zondag 1 december 2013
Hoe we ons moeten vestigen
Hans Vandevoorde in Ons Erfdeel 4 – November 2013 – pagina 149-151
Recensie over "Wonen in de vloed" van Albert Bontridder
Foto: Albert Bontridder signeert een exemplaar van 'Wonen in de vloed' voor Digther.
De voorstelling van de bundel op 11/12/2012 staat overigens nog altijd mooi na te kijken op onze verenigde you tube-zenders: http://www.youtube.com/watch?v=cX6HAiRektk
Bij deze hier ook graag even ge-'embed'... 1u 38'en 53" poëtisch kijkplezier!
zondag 24 november 2013
3029
Dichters in Vlaanderen en Nederland? Zeg niet dat we niet met velen zijn!
Een fragment uit het recentste Turing-bericht:
Vijfde editie Turing Gedichtenwedstrijd trekt meer dichters
20 november 2013
Met maar liefst 9.835 gedichten sloot vrijdag 15 november om middernacht de inzendingstermijn voor de vijfde editie van de Turing Gedichtenwedstrijd. De prijs voor het beste Nederlandstalige gedicht trok 3.029 dichters, 700 meer dan afgelopen jaar. Ook het aantal Vlaamse deelnemers groeide: van 377 in 2012 naar 598 in 2013. Op woensdag 5 februari 2014 – als afsluiter van de Poëzieweek 2014 - wordt bekend gemaakt wie de hoofdprijs van € 10.000 wint.
Bron: "Vijfde editie Turing Gedichtenwedstrijd trekt meer dichters"
Een fragment uit het recentste Turing-bericht:
Vijfde editie Turing Gedichtenwedstrijd trekt meer dichters
20 november 2013
Met maar liefst 9.835 gedichten sloot vrijdag 15 november om middernacht de inzendingstermijn voor de vijfde editie van de Turing Gedichtenwedstrijd. De prijs voor het beste Nederlandstalige gedicht trok 3.029 dichters, 700 meer dan afgelopen jaar. Ook het aantal Vlaamse deelnemers groeide: van 377 in 2012 naar 598 in 2013. Op woensdag 5 februari 2014 – als afsluiter van de Poëzieweek 2014 - wordt bekend gemaakt wie de hoofdprijs van € 10.000 wint.
Bron: "Vijfde editie Turing Gedichtenwedstrijd trekt meer dichters"
zaterdag 23 november 2013
Lyrisch en beredeneerd
Dan zette Holvoet weer een grote V op het bord. Die had hij al eerder gebruikt om de kloof én de verbinding tussen tegenpolen aan te geven, maar nu schreef hij er links ‘vervoering’ en rechts ‘belevenis’ bij. Hij zei er eerst bij dat men in een gedicht alle vrijheden heeft: ‘Je bent vrij in een gedicht om verschillende eeuwen en verschillende plaatsen te bespoken.’ Maar twee zaken moet je als dichter wel nastreven. Een gedicht moet vervoeren – wat meer is dan ontroeren, Holvoet noemt daarom taal een vervoermiddel. En ten tweede moet een gedicht lezen een belevenis zijn. Daarom mag (maar moet niet) een gedicht ook shockeren, ontregelen. Waarna een vierde poëzieles volgde: daag jezelf als schrijver uit, durf tot op het bot te gaan.
Rubriek: Citaat/Citaten
Bron: Xavier Roelens maakt op zijn thuissite plaats voor de "Zes poëzielessen van Peter Holvoet-Hanssen!
Rubriek: Citaat/Citaten
Bron: Xavier Roelens maakt op zijn thuissite plaats voor de "Zes poëzielessen van Peter Holvoet-Hanssen!
woensdag 20 november 2013
Vijf voor Twaalf in Ieper
Vijf voor Twaalf - Zaterdag 23/11/2013 - 20:00 in de Ieperse Stadsbibliotheek. Poëzieprogramma met 3 redactieleden van Digther! Vijf dichters lezen elk twaalf minuten. Vijf voor Twaalf! Iedereen welkom!
Meer info op de blog van de Ieperse bibliotheek.
woensdag 13 november 2013
Belijdenis - Bert Bevers
Je moet niets verbranden. Zelfs geen mieren
als je denkt dat die een oprukkend leger zijn.
Dat heb ik wel gebiecht ja, dat heb ik toen wel
gebiecht. Ego te absolvo a peccatis tuis in nomine
Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen. Amen.
Ach, die 10 Ave Maria’s en 5 Paternosters
waarmee ik mijn zieltje destijds schoon waste.
Het blonk daarna weer als een ansjovisbuikje.
Nooit echt heb ik me onderworpen aan de sluier
van de dwang. Onrustige biechtelingen waren
er genoeg hoor, bang mokkend in hun eigen
schaduw. Vierduizend mijl dik waren voor hen
de muren van de hel. Zij leerden de beschroomde
tere tinten van berouw nooit kennen. Bleven
verhard in wrede gedachten, grauw als gummi.
© Bert Bevers
als je denkt dat die een oprukkend leger zijn.
Dat heb ik wel gebiecht ja, dat heb ik toen wel
gebiecht. Ego te absolvo a peccatis tuis in nomine
Patris et Filii et Spiritus Sancti. Amen. Amen.
Ach, die 10 Ave Maria’s en 5 Paternosters
waarmee ik mijn zieltje destijds schoon waste.
Het blonk daarna weer als een ansjovisbuikje.
Nooit echt heb ik me onderworpen aan de sluier
van de dwang. Onrustige biechtelingen waren
er genoeg hoor, bang mokkend in hun eigen
schaduw. Vierduizend mijl dik waren voor hen
de muren van de hel. Zij leerden de beschroomde
tere tinten van berouw nooit kennen. Bleven
verhard in wrede gedachten, grauw als gummi.
© Bert Bevers
dinsdag 12 november 2013
De trage zandloper van het geluk
Guy van Hoof over Frank Decerf
Rubriek: "Werk van de redactie"
Over het literaire werk van redactielid Frank Decerf verscheen recent bij VKH Torhout het essay De trage zandloper van het geluk.
Het is een diepgaande analyse van het werk van Frank geworden van de hand van dichter, essayist en criticus Guy van Hoof.
Het boek is uitgegeven door VKH-Torhout en telt 60 pagina's op glanzend papier, met veel foto's in zwart-wit en kleur, documenten, bio-bibliografie. De cover draagt een afbeelding van een schilderij van Luc Martinsen.
Prijs 12,50 euro (verzendkosten 2,50 ). Over te schrijven op rek. van VKH, Revinzestraat 24 8820 Torhout: rek. nr. BE78 7509 4850 7386 BIC AXA BBE22.
Meer info via VKH Torhout of via decerf_frank@skynet.be en hoof.guy.van@skynet.be
Rubriek: "Werk van de redactie"
Over het literaire werk van redactielid Frank Decerf verscheen recent bij VKH Torhout het essay De trage zandloper van het geluk.
Het boek is uitgegeven door VKH-Torhout en telt 60 pagina's op glanzend papier, met veel foto's in zwart-wit en kleur, documenten, bio-bibliografie. De cover draagt een afbeelding van een schilderij van Luc Martinsen.
Prijs 12,50 euro (verzendkosten 2,50 ). Over te schrijven op rek. van VKH, Revinzestraat 24 8820 Torhout: rek. nr. BE78 7509 4850 7386 BIC AXA BBE22.
Meer info via VKH Torhout of via decerf_frank@skynet.be en hoof.guy.van@skynet.be
maandag 11 november 2013
Meandertalers, verhalen van Rood en Zwart
Op 3 oktober ll. was het alweer 3 jaar geleden dat Danny Decaestecker ("D.A.C.D.") is overleden. Danny was Digther-redactielid van het eerste uur en tevens een begenadigd inleider van literaire en andere manifestaties. Veel te vroeg van ons vandaan, je kent dat... Om hem eer te bewijzen heeft zijn kompaan Peter Bossu met wie hij in maart 2004 het boekje "Meandertalers, verhalen van Rood en Zwart" schreef, nu de tekst via een publieke facebook-bladzijde beschikbaar gesteld. Hele mooie zaak! De integrale tekst kan nu door iedereen die het wil worden nagelezen. Dit via deze facebook-link.
Schrijft Peter Bossu daarover:
"Drie jaar na het overlijden van Danny heb ik een aantal van onze demonen verslagen en ben ik klaar met wat moet klaar zijn in een leven. Hieronder gewoon onze tekst van bijna 10 jaar terug. Geschonken in naam van ons aan wie het moge lief hebben."
Extern:
Meandertalers, verhalen van Rood en Zwart
Doorkijk in het mangat. Herinneringstekst van Hugo Verstraeten.
Schrijft Peter Bossu daarover:
"Drie jaar na het overlijden van Danny heb ik een aantal van onze demonen verslagen en ben ik klaar met wat moet klaar zijn in een leven. Hieronder gewoon onze tekst van bijna 10 jaar terug. Geschonken in naam van ons aan wie het moge lief hebben."
Extern:
Meandertalers, verhalen van Rood en Zwart
Doorkijk in het mangat. Herinneringstekst van Hugo Verstraeten.
zondag 10 november 2013
Watermerk - een cadeau!
Graag maken we jullie hierbij nog ’s attent op de publicatie Watermerk, (een doorslag van 10 jaar literaire passie) het mooie boekwerk dat Digther eind 2010 bij uitgeverij Comsa
liet verschijnen naar aanleiding van het tienjarig bestaan van het tijdschrift. Het boek is een mooie afdruk van wat een literair tijdschrift kan zijn.
Van elke geselecteerde dichter die ooit één of meerdere bijdragen in Digther leverde, werd één gedicht weerhouden. Van Peter-Holvoet Hanssen over Joris Denoo en Renaat Ramon tot Delphine Lecompte… Van Frederik Lucien De Laere over Lut De Block, Philip Hoorne, Frans Budé tot Peter W.J. Brouwer… Van Guy Dierckx, Guy Van Hoof, Jan van Meenen, Patrick Cornillie, Xavier Roelens tot Sylvie Marie en David Troch. En dan vergeten we nog een pak mensen omdat een volledige opsomming ons hier ietwat te ver zou leiden. (Martin Carrette, Frank Devos, Reinout Verbeke, Toon Vanlaere, Didi de Paris, Arne Schoenvuur... Enzoverder, enzovoort).
In Watermerk is er uiteraard ook ruimschoots aandacht voor het creatieve werk van de zeven redactieleden zelf. Frank Decerf, Alain Delmotte, Diana Freys, Frédéric Leroy, Paul Rigolle, Hugo Verstraeten en Herlinda Vekemans kozen vijf gedichten uit eigen werk en schreven er hun toelichtende poëtica bij... Samen verscheiden. Elk op zich verschillend.
Watermerk! Misschien een idee voor een vroegtijdig nieuwjaarsgeschenk! En dat alles voor het weggeefprijsje van 15,00 euro!
Info & bestelling bloemlezing 'Watermerk' - www.comsa.be/watermerk Uitgever Comsa! - Nieuwstraat 15, 8690 Alveringem - 058/289 666 - info@comsa.be
Van elke geselecteerde dichter die ooit één of meerdere bijdragen in Digther leverde, werd één gedicht weerhouden. Van Peter-Holvoet Hanssen over Joris Denoo en Renaat Ramon tot Delphine Lecompte… Van Frederik Lucien De Laere over Lut De Block, Philip Hoorne, Frans Budé tot Peter W.J. Brouwer… Van Guy Dierckx, Guy Van Hoof, Jan van Meenen, Patrick Cornillie, Xavier Roelens tot Sylvie Marie en David Troch. En dan vergeten we nog een pak mensen omdat een volledige opsomming ons hier ietwat te ver zou leiden. (Martin Carrette, Frank Devos, Reinout Verbeke, Toon Vanlaere, Didi de Paris, Arne Schoenvuur... Enzoverder, enzovoort).
In Watermerk is er uiteraard ook ruimschoots aandacht voor het creatieve werk van de zeven redactieleden zelf. Frank Decerf, Alain Delmotte, Diana Freys, Frédéric Leroy, Paul Rigolle, Hugo Verstraeten en Herlinda Vekemans kozen vijf gedichten uit eigen werk en schreven er hun toelichtende poëtica bij... Samen verscheiden. Elk op zich verschillend.
Watermerk! Misschien een idee voor een vroegtijdig nieuwjaarsgeschenk! En dat alles voor het weggeefprijsje van 15,00 euro!
Info & bestelling bloemlezing 'Watermerk' - www.comsa.be/watermerk Uitgever Comsa! - Nieuwstraat 15, 8690 Alveringem - 058/289 666 - info@comsa.be
dinsdag 5 november 2013
Bart Vonck - Uitvinding van de Aankomst
(1)
Wat altijd al in onze plaats is begonnen
en hoort bij geen enkele tijd -
de ongenode duistert
in strijklicht, het dorp
komt in ons aan
en hult zich in stilzwijgen.
We moeten het doen met wat vergaan is
en blijft, met wat rot in te harde vuist,
met wat terugdeinst,
met: en wat voor richting gaat het uit?
Kijk: oefenterreinen,
met bomen en doornen omzoomd,
onverschrokken. En om het leefbaar
te houden: woekerplanten,
kwaadgras, mos op onze vingers.
En de huid, flinterdun,
nog net niet aan flarden.
(2)
Het dorpsplein strekte zich uit
en iedereen kwam naar de wurgpaal gelopen,
ook wij. Om waarheid uit te horen
die daar in lompen stond:
openbaar, onbespreekbaar,
op blote afstand onverschillig.
De omstandigheden leken ons behoorlijk
ongezien. Een zwarte pracht
hing voor onze ogen. De wereld
hees zich in wind. En alles stond
zienderogen op het spel
van geven en nemen in brand.
(3)
Wat gisteren nog kotsend ging slapen,
komt nu tot de ochtend aan zijn eind.
Terwijl het heil uit ieders mond
aanstekelijk verbeurde,
en ook de horizon werd uitgewoond.
En zich ook daaraan had geschramd,
de gast, de ongenode, hij die niet sprak.
(4)
Hier wuifden wij ons uit, ons hele
hebben en houden. Moest het dan zo,
kon het niet anders? Was er echt niets
voorhanden dat voorbereid was,
tot in de puntjes? Niets schoot ons
te binnen dat zich losstiet
uit weidser gepraat. Zo moest
aankomst wel erg snel
besterven. Water kwam in mij op,
en op mijn hand lagen de lippen
van het licht in uiterste verduistering.
Alles sloop weg uit zijn eigen
beweging, uit het dorp,
uit zijn aarde.
(5)
Zo kwam het geheugen
aan bedelen toe. Alsof
niets meer gebeurde,
nooit was begonnen.
© Bart Vonck (2012-2013)
Bart Vonck is dichter, vertaler en essayist.
Extern: Bart Vonck op Auteurslezingen
Recentste dichtbundel: Wanvuur, (Uitgeverij P, 2008)
Wat altijd al in onze plaats is begonnen
en hoort bij geen enkele tijd -
de ongenode duistert
in strijklicht, het dorp
komt in ons aan
en hult zich in stilzwijgen.
We moeten het doen met wat vergaan is
en blijft, met wat rot in te harde vuist,
met wat terugdeinst,
met: en wat voor richting gaat het uit?
Kijk: oefenterreinen,
met bomen en doornen omzoomd,
onverschrokken. En om het leefbaar
te houden: woekerplanten,
kwaadgras, mos op onze vingers.
En de huid, flinterdun,
nog net niet aan flarden.
(2)
Het dorpsplein strekte zich uit
en iedereen kwam naar de wurgpaal gelopen,
ook wij. Om waarheid uit te horen
die daar in lompen stond:
openbaar, onbespreekbaar,
op blote afstand onverschillig.
De omstandigheden leken ons behoorlijk
ongezien. Een zwarte pracht
hing voor onze ogen. De wereld
hees zich in wind. En alles stond
zienderogen op het spel
van geven en nemen in brand.
(3)
Wat gisteren nog kotsend ging slapen,
komt nu tot de ochtend aan zijn eind.
Terwijl het heil uit ieders mond
aanstekelijk verbeurde,
en ook de horizon werd uitgewoond.
En zich ook daaraan had geschramd,
de gast, de ongenode, hij die niet sprak.
(4)
Hier wuifden wij ons uit, ons hele
hebben en houden. Moest het dan zo,
kon het niet anders? Was er echt niets
voorhanden dat voorbereid was,
tot in de puntjes? Niets schoot ons
te binnen dat zich losstiet
uit weidser gepraat. Zo moest
aankomst wel erg snel
besterven. Water kwam in mij op,
en op mijn hand lagen de lippen
van het licht in uiterste verduistering.
Alles sloop weg uit zijn eigen
beweging, uit het dorp,
uit zijn aarde.
(5)
Zo kwam het geheugen
aan bedelen toe. Alsof
niets meer gebeurde,
nooit was begonnen.
© Bart Vonck (2012-2013)
Bart Vonck is dichter, vertaler en essayist.
Extern: Bart Vonck op Auteurslezingen
Recentste dichtbundel: Wanvuur, (Uitgeverij P, 2008)
Abonneren op:
Posts (Atom)