zaterdag 11 augustus 2018

Kalverliefde - Astrid Arns

Een kamer met uitzicht op strand en zee.
Ons huis is stil. Het bed warm van de nacht.
Zout schuurt tussen de lakens.

We liggen er met veel te lange benen,
knippen het zwart in stukken.

Het is alsof we door het zilver van een spiegel stappen,
deuren en luiken openen naar het morgenlicht.

In de buik van de stoffige stad zullen we dansen
alsof niemand kijkt.

Onze armen snijden de lucht.



© Astrid Arns


Uit 'Mijn naam op de deur', debuutbundel die op 15/9/2018 wordt voorgesteld in het Poëziecentrum.

vrijdag 10 augustus 2018

In het park - Astrid Arns

Zij droeg een jurk met een overdaad van geel,
omarmde haar onderbenen.
Aan haar voeten een vierkant zonlicht als sneeuw.

Hij kuste de scheiding in haar grijze haar,
wreef de tijd uit zijn natte ogen,
keek naar waar zij keek.

Zij zag zichzelf weerkaatst in stilstaand water,
een vrouw tussen lelies.
Nooit was er iets mooiers te zien.

Er liepen kinderen door het gras
Ze hadden zonnebrillen in het haar gestoken,
haakten zich aan elkaar vast.

Thuis turfde zij dagen met krijt .


© Astrid Arns


Uit 'Mijn naam op de deur', debuutbundel die op 15/9/2018 wordt voorgesteld in het Poëziecentrum.

donderdag 9 augustus 2018

Achterom - Astrid Arns

Mocht iemand zeggen dat doden onzichtbaar zijn,
laat hem dan achterom kijken.

Ze zijn versmolten met het landschap.
Hun adem hangt wit in de lucht.

Je volgt het geluid van hun stappen
zoals je ergens water hoort maar niet kunt zien.

Ze leggen berustend een hand op je schouder,
klinken je vast in hun greep.

Zoeken een plek om neer te strijken
in het schuivende licht.

Spreken doen ze in fabels,
traag is de taal die hen woorden geeft.


© Astrid Arns


Uit 'Mijn naam op de deur', debuutbundel die op 15/9/2018 wordt voorgesteld in het Poëziecentrum.

Mijn naam op de deur - debuutbundel van Astrid Arns

Vanaf vandaag publiceert 'de Schaal van Digther' drie gedichten van Astrid Arns. Dit bij wijze van voorpublicatie uit haar op komst zijnde debuutbundel "Mijn naam op de deur". Astrid Arns (°Gent, 1960) is onderwijzers ('Het Kompas', Gent) en dichter.
Ze publiceerde in de voorbije jaren gedichten in ondermeer Poëziekrant, De Schaal van Digther en Het Gezeefde Gedicht. In 2016 werd ze laureaat van de Melopee Poëzieprijs die het beste gedicht verschenen in een literair tijdschrift bekroont. In 2018 was ze laureaat van de Boontjesprijs met het gedicht 'Requiem' en kreeg ze de derde prijs in de tweejaarlijkse Poëziewedstrijd van de Stad Oostende.
In 2017 stond op het podium tijdens de poëzieroute Gent en de Vlaamse Poëziedagen in Ooidonk. Laatst was ze ook te gast in Groningen op "Dichters in de Prinsentuin". In maart en juni 2018 trad ze samen met haar dochter Jana Arns en haar nicht Frouke Arns (voormalig stadsdichter Nijmegen) op onder de noemer 3xArns en daarmee basta.

Haar poëziedebuut 'Mijn naam op de deur' verschijnt in september bij Uitgeverij P. De bundel wordt feestelijk voorgesteld op zaterdag 15 september 2018 in het Poëziecentrum.

Eerder verschenen op deze Digther-site in november 2016 al de gedichten Spijker, Hommage, Tafereel, Meeting en Schemerzone.
Vanaf vandaag publiceren we graag in voorpublicatie uit 'Mijn naam op de deur' de navolgende gedichten:

* Do 9/8/2018: Achterom - Astrid Arns
* Vr 10/8/2018: In het park - Astrid Arns
* Za 11/8/2018: Kalverliefde - Astrid Arns


zondag 5 augustus 2018

Poëziedebuutprijs aan Zee voor Simone Atangana Bekona

De Poëziedebuutprijs aan Zee, editie 2018, werd gisteren toegekend aan Simone Atangana 
Bekono voor haar bundel Hoe de eerste vonken zichtbaar waren.

Uit het juryverslag: "De energie die Bekono hierdoor in haar gedichten en brieven legt, draagt het potentieel in zich dat je elke debutant toewenst. Het is precies wat we met deze Poëziedebuutprijs Aan Zee willen bekronen: de prikkelende belofte van meer. Het verlangen naar groei. Onstuimige energie die een nog vollere vorm zoekt. De wens om een stem luider te laten klinken. We geven de debuutprijs dan ook met overtuiging aan Simone Atangana Bekono, zodat de eerste vonken zichtbaar worden. Woede is zelden flatterend, maar in dit geval is ze ongelooflijk mooi."

Oostende 4 augustus 2018 - Sarah Vankersschaever, juryvoorzitter - Juryleden: Lies Van Gasse, Willem Thies, Martine Vandermaes en Hendrik Tratsaert.

Het volledige jury-verslag kan hier worden nagelezen (pdf).

Bericht op VRT-Nws: Zwart en woedend
Hoe de eerste vonken zichtbaar waren bij Lebowski
Wij gaan naar Parijs en nemen mee: Simone Atangana Bekono




Omdenken - Lieve Desmet

mijn gedachten slaan een gat in ’ t zand
mist spiegelt mij, ik mis een horizon
geen kind speelt in mijn branding - het steekt
zijn spade in mijn dag

de put gaapt in het strand
aast op mijn woorden - ik ouder met de taal
scharrel in een mondvol jeugd waar een grootmoeder
als in een toeval spreekt over verloren brood

roep mij en ik schrijf met zoetigheid
Ik bouw kastelen met mijn overvolle emmertjes
ik plant mijn vaandel met plakhanden van gemorste stroop
en al het zeewater krijgt ze niet gewassen


© Lieve Desmet


zaterdag 4 augustus 2018

Van papier - Lieve Desmet

op deze vlakte vouwt het kind het strand
tot zijn papieren winkel, plant bloemen tussen rimpels
terwijl zij wat zonnecrème smeert
over zijn hele lijf, haar leden

als hij even aanspoelt, los van het getij
is er geen houden aan, zijn nieuwe handel telt
en eigen klanten, vergeefs biedt zij
wat schelpen aan

steelt hier en daar
nog gauw een hap uit heel zijn wandel
veegt wat plakzand van zijn wangen,
kijkt dan naar zee -

de zee zal er altijd zijn -
als straks elk bootje zal lijken
op een bootje van papier


© Lieve Desmet


vrijdag 3 augustus 2018

Voor een dochter - Lieve Desmet

stel hij bestond, de man
die later zijn uitgeklede borst onder haar hoofd zal schuiven
als was hij een duinpan
helmgras op kleine hoogte
waar los zand zich verzamelt
waar bunkers huizen en echo’s haar kunnen verlaten

iemand die zich kan strekken
waarbij zij veilig alle kanten uit
kan dansen met haar prooibaar lijf
die volhoudt te blijven
uitkijken naar een hoofd boven water

met handen van een grootmoeder na twee wereldoorlogen


© Lieve Desmet


donderdag 2 augustus 2018

Oostende - Lieve Desmet

achter de Drie Gapers flaneren we graag argeloos
in het kielzog van een ivoren koning
koesteren onze vierkante meter zand,
en werpen ons in het blauwblauw,

blijven we ons toevertrouwen aan de winnende vlag
en aan de leiband van vrije markten zoeken we hoe
van aarde weg in een zwembroekje te dollen
de kleine littekens opgelicht en de graat waaraan we kleven

gluren we en trekken een windscherm op
terwijl we ons en masse exquis nestelen
de kont gericht naar ’t binnenland
blijven we baden als in het schouwspel van Ensor


© Lieve Desmet


woensdag 1 augustus 2018

Uitwaaien - Lieve Desmet

met de kop vol landvocht schaar ik mij
in de krabbengang naar de branding toe
naar de vloedlijn, waar zand haast uit voeten zuigt
waar storm raast buiten een glas water

in de wind klapt de zee het pantser open
een oude ziel krijst zich uit het lijf
ik volg haar als de trappelende meeuw
die voor mij uit tot ze opvliegt

bij valavond, dan keer ik gespoeld
op mijn passen terug, trek het verweerde koord aan
zeewind balt een vuist in mijn jas
hij wappert als een vrijheidsvlag


© Lieve Desmet