vrijdag 18 oktober 2019

Dagen van maart - Hugo Verstraeten

Zal ik mijn hand opsteken?
Ik kende de antwoorden op
vragen die niemand ooit stelde.

De juf wendde het hoofd en kwam
tot de orde van de dag. Las van het bord
wat er nooit stond en riep naar de namen

van de afwezigen. We verdwenen door
het gat in de muur dat de verbeelding
had geslagen. Een vliegtuig beschreef

wat verte was. Buizerds omcirkelden
wat in het oog bleef hangen. Hun kreet
overstemde het gezang uit jongenskelen.

Ik speelde het spel. Sperde de mond
en deed of ik zong.



© Hugo Verstraeten


Voorpublicatie uit de bundel ‘HiEr’ van Hugo Verstraeten die
op zaterdag 9/11/2019 in Diksmuide wordt voorgesteld.

Meer info via dit Schaal van Digther-bericht





































donderdag 17 oktober 2019

Vragenlijst - Hugo Verstraeten

Hoort u soms dingen die anderen niet horen?
Ziet u dingen die anderen niet zien?

Zo ja, ga dan naar het volgende vers.
Zo neen, verlaat dan het gedicht. Let maar
niet op de woorden.

Heeft u overtuigingen die anderen niet hebben?
Heeft u de laatste tijd aan zelfmoord gedacht?

Zo ja, schrijf dan uw naam op de schorten
van dit boek. In de witruimten kan u
wonen.

Droomt u wel eens met de ogen open?
Twijfelt u er soms aan of u echt wel bestaat?

Zo ja blijf dan in dit gesticht vol bleke
geruchten. Elke letter een schaduw
die langs de werkelijkheid valt.



© Hugo Verstraeten


Voorpublicatie uit de bundel ‘HiEr’ van Hugo Verstraeten die
op zaterdag 9/11/2019 in Diksmuide wordt voorgesteld.

Meer info via dit Schaal van Digther-bericht





































woensdag 16 oktober 2019

Om naar een dorp te kijken – Hugo Verstraeten

Om naar een dorp te kijken. En hoe je dat doet.
Met afstand en inzicht van ogen. Met vogels
die inbreken in kooien.

Om naar een verte te kijken en hoe ze daar
in voorkomt. Stip zonder elders. Met verhalen
die dichtsneeuwen telkens iemand ze vertelt.

Elke afdruk vervangt haar en ordent het
landschap. Voor haar en na haar en hoe
ze zich uit het gezicht verminkt.

Met wit dat los raakt van sneeuw en zich neerlegt
in woorden. Tot ook het landschap zwijgt, gras
niets meer weet. Het dorp zeer langzame huizen,

verspreid.



© Hugo Verstraeten


Voorpublicatie uit de bundel ‘HiEr’ van Hugo Verstraeten die
op zaterdag 9/11/2019 in Diksmuide wordt voorgesteld.

Meer info via dit Schaal van Digther-bericht





































dinsdag 15 oktober 2019

In de dingen - Hugo Verstraeten

Alles is er nog. In de dingen.
Beeld van een tafel, kamer waarin iemand licht vergat.

Alles is er nog. Stoel die in het eeuwige hapert.
Brood dat ons verzamelt. Muren waarop het
zichtbare speelt met iets daarachter:
verte, honger die het kijken niet stilt.

Stoelen verschuiven.

Namen waarin het afwezige roept.
De vochtvlek op het behang wrijft haar betekenis open:
oksel, arm. Wat zich wegwast in water.

Alles is er. Het rustige ademhalen, het blijven.
Het schuilen van vogels in de angst
van een stem.

Het raam in de nacht waait de dromen nog open.


© Hugo Verstraeten


Voorpublicatie uit de bundel ‘HiEr’ van Hugo Verstraeten die
op zaterdag 9/11/2019 in Diksmuide wordt voorgesteld.

Meer info via dit Schaal van Digther-bericht





































maandag 14 oktober 2019

'HiEr', nieuwe dichtbundel van Hugo Verstraeten

Op zaterdagavond 9 november 2019 wordt in Kaaskerke-DiksmuideHiEr’ 
voorgesteld, de nieuwe dichtbundel van Hugo Verstraeten. Het was lang uitkijken naar nieuw gebundeld werk van dichter en plastisch kunstenaar Verstraeten. De voorstelling gaat door in 't Land van Vlierbos, de IJzerboomgaard om 19:30u. Gratis inschrijven voor 4/11/2019 via www.cckruispunt.be. Inleider van dienst is mede-Digther-redacteur Paul Rigolle. Hugo Verstraeten leest voor, Dominique Gal van de Stedelijke Academie van Diksmuide staat mee in voor de voordracht en er is muziek van Brecht Verstraeten die variaties brengt uit Latijns-Amerikaanse gitaartradities. Iedereen welkom!

Overigens stelt Hugo komend weekend ook zijn woning en atelier open voor 'Buren bij Kunstenaars'. Welkom in zijn huis en atelier met bestaand en nieuw werk...

Sint Veerleplein 10
8600 Oostkerke

Vrijdag 18/10/2019: 18.00 - 21.00 u
Zaterdag 19/10/2019: 10.00 - 12.00 u en 14.00 - 18.00 u
Zondag 20/10/2019: 10.00 - 12.00 u en 14.00 - 18.00 u


In HiEr verzamelt Verstraeten, na lange tijd nog ’s een fractie van wat hij in de voorbije twintig jaar aan poëzie heeft geschreven. En dat is niet niks. In niet minder dan 54 gedichten die chronologisch naar hun ontstaan gerangschikt zijn, blikt hij tezelfdertijd achteruit én vooruit in de tijd. Gedichten uit deze bundel werden ondermeer bekroond met de Pieter Geert Buckinx-prijs en de poëzieprijs van De Blauwe Engel.

Hugo Verstraeten is zoals bekend medeoprichter van het Digther-collectief en was jarenlang vanuit Oostkerke hoofdredacteur van het gelijknamige literaire tijdschrift dat intussen als e-zine De Schaal van Digther verder door het leven gaat.

Vanaf vandaag zorgen we in deze Digtherlijke kolommen bij wijze van voorpublicatie dagelijks en gedurende vier dagen voor een gedicht uit de nieuwe bundel. HiEr!


























Voorstelling HiEr: Zaterdag 9/11/2019: 't Land van Vlierbos, de IJzerboomgaard, IJzerdijk 41, 8600 Kaaskerke (Diksmuide) om 19:30u. Iedereen welkom!

HiEr is een uitgave van Uitgeverij Partizaan.



maandag 7 oktober 2019

Maria Barnas in het Penhuis

Maria Barnas vs Alain Delmotte - ©foto Eddy D’Haenens
Facebook-notitie van Eddy D'Haenens, gisteren na het gesprek dat Alain Delmotte gisteren voor het Penshuis had met Maria Barnas:

Deze morgen : ontmoeting met schrijver, dichter - beeldend kunstenaar Maria Barnas in 'Het Penhuis' - een oase van schoonheid waar Gie Devos nu al jaren voor zorgt. Alain Delmotte zorgde voor een bijzonder goed voorbereid en sprankelend interview - en we kregen via hem gedurende die korte tijd een mooie inkijk in het hart, de passies, de poëzie van Maria Barnas⭐️🙏🍁 (en het lichtjes lekkende dak schiep net die extra sfeer die bij zulke herfstige zondagen hoort ;-) ) 🍁🙏⭐️

#OranjerieBroeltuin #MariaBarnas #HetPenhuis

vrijdag 4 oktober 2019

Nacht van de poëzie, Kortrijk 1975 - Romain John van de Maele

Met een stem als een zweep
dreef een me toen nog onbekende dichter
het tempo op. De hal werd een sporttempel
en een zwarte atleet scheerde bliksemsnel
langs de sissende versregels,
alsof het horden waren op weg
naar olympische roem en de vergeetkamers
van de sportjournalistiek.

Een schrijver van soldatenbrieven
stelde op introverte wijze
zijn museum van de nacht voor,
een ontoegankelijk gedicht.

Of toen ook de Selfkicker
het woord nam en ervaren
jongens en meisjes achter de schermen
ook de lenige liefde hebben beschreven,
weet ik niet meer.
Het geheugen is een vreemde fuik.

Een goedgeefse woordkunstenaar
stak me een bundel toe,
getekend met kardinale groeten.
Toen was de nacht nog jong,
en thuis wachtten andere dichters
op mij, zij aan zij
op een nagelnieuw Tomado boekenrekje.


© Romain John van de Maele


dinsdag 1 oktober 2019

Terug naar Buda - Frans Deschoemaeker

In het zicht van de Kortrijkse binnenstad splitst de Leie zich, uit Frankrijk komend, in tweeën, om het Buda-eiland te vormen.

1.

Daar lag in het licht van de oostelijke zon Buda, het île de la Cité van Kortrijk, als een boot. Niet als een blank karveel of een feestelijk bewimpeld fregat, maar als een ietwat haveloze woonschuit, een onderkomen aak, een Kon-Tiki.
Wellicht waren aan zijn kaden nog goede visplekjes te vinden, wellicht hechtten zich aan zijn romp nog zoetwatermosselen, toen ik daar, meer dan een halve eeuw geleden, krijsend en met de helm ter wereld kwam.
Wie op een eiland geboren is, kan de wereld alleen maar zien als een onbekende, maar lokkende overoever. Wie op een boot geboren is, is voor altijd een migrant. Altijd weer worden in zijn hoofd trossen losgegooid, ankers gelicht, riemen geheven. Daar vaart de ark, voorbij het ezelsbruggetje en de dikbuikige torens, onder verdere bruggen door, naar waar het zeegat aanzuigt, naar waar het licht een belofte inhoudt, naar waar het waait. Wind -
wind voert wereld aan. Woorden.

2.

Een vers van Mallarmé dat zich verzwijgt in het marmer. Een lied dat wegwaait in de nacht, op de laatste straathoek voor de vlakte. Gregoriaans in de kloostergang van Moissac op een late wintermiddag, en muziek van Miles Davis' tweede kwintet, waarin je de broeierige New Yorkse zomer hoort -
de gedachtestreep. De gedachtestreep van Gerrit Kouwenaar, die uitzicht laat op uiterwaarden, omstreeks het riet. De middag van een faun, diep in het Siciliaanse rietland, en de middag van een leraar, diep in de provincie, diep in de jaren zestig, in een vergeten Franse film. Een hippiemeisje met een zware rugzak dat, gezeten op de trappen van de Collegiata Santa Maria Assunta, tussen haar tenen peutert en de voorbijganger haar slodderige slipje toont.
Een voorgrond met een fles wijn. Verre, in sfumato wijkende bergen.
Tabaksrook die roerloos in de avond hangt. In Ticino.
Een uitzicht op een eiland in de rivier, dat daar ligt, en doet alsof het nooit ergens anders lag. Benedenwinds -

3.

de wind die woorden aanvoert, beelden, muziek. Daarom ben ik altijd al een groot en eenzaam wandelaar geweest. In de cadans van het stappen vinden indrukken woord, ritme en elan. Wandelen stileert de gedachte. Wind ciseleert de idee. En bij gebrek aan een steppe is de nomade een flaneur geworden onder de arcaden van een stad.
Ik herinner mij de steeds wijdere cirkels die ik trok omheen het île de la Cité van Kortrijk. Ik herinner mij de niet eindigende zondagmiddagen in de uiterwaarden van een stad die zich verloor in voorstedelijk gebied. Diepe straten, getekend Giorgio de Chirico, getekend Jorge Luis Borges, getekend Patrick Modiano. Nooit betreden wijken, gevat in een patroon van lange slagschaduwen, met egale, naoorlogse gevels, okerkleurig oplichtend in de avondzon. Okerkleurig, van leven ontdaan - leven voltrekt zich op zondag altijd elders. Ik wandelde meestal alleen, later soms met mijn dochtertje, dat nog te jong was om zich af te vragen wat haar pa in deze troosteloze, in de nazomer verloren gelegde buurten najoeg. Je kunt je persoonlijke hemel of hel overal menen gevonden te hebben; te Kortrijk, te Florence, te Aix-en-Provence, in een mercantiele bocht van de Schelde, maar in de herinnering verrijst een stad allereerst als een okergele façade; opdat slechts langzaam zichtbaar worde, het peilloos perspectief, de peilloze afgrond van zijn straten, pleinen, stegen, kades en arcades.

 


Uit: De waterlelies van Montparnasse, een werk in gestadige voortgang.


donderdag 26 september 2019

'Empty Bed Blues' in de Bib van Harelbeke










































































Op vrijdag 5/10/2019 gaat in de Harelbeekse bibliotheek "Empty Bed Blues"
door. Tijdens de vernissage van de tentoonstelling met plastisch werk van RoBie Van Outryve licht Roger De Neef het werk van RoBie toe en leest jazz-gedichten. Niemand minder dan Ben Sluys (sax) en Brice Soniano staan in voor de muziek!

Van een "JazzOntSPOORing" gesproken!!! Zeer warm aanbevolen!

RoBie Van Outryve, sinds jaar en dag voortrekker van Galerij Montanus Vijf in Diksmuide, heeft in zijn lyrisch-abstracte stijl, (de kleur Blauw enz). speciaal voor deze avond nieuwe schilderijen gemaakt die perfect de sfeer van de jazz weten op te roepen.

Empty Bed Blues

Meer info via deze JazzHalo-link en via deze Spoor-bladzijde.

Dit bericht staat ook op de Blog van de VWS (Vereniging van West-Vlaamse schrijvers)

vrijdag 20 september 2019

Niemand bestaat alleen

Over de bloemlezing ‘Poëziepad van A tot Z'
Van Avelgem tot Zwevegem - Poëzie op Spoorlijn 83

Poëziewedstrijden waarvoor je als dichter anoniem en eigenhandig via email, contactfomulier of  anachronistischer nog, per brief moet inzenden, blijven wat ons
betreft een aparte charme uitstralen. Wie instuurt naar dit soort wedstrijden koestert de zachte hoop dat zijn of haar gedichten vroeg of laat het verschil zullen maken en verwacht vooral dat ze met aandacht gelezen worden door een deskundige jury. Winnen is voor een aantal inzenders zelfs belangrijker dan deelnemen! Voor de gelukkigen die zich in zo'n wedstrijd genomineerd weten, betekent een prijs of een nominatie altijd wel een flinke opsteker. Een terechte stimulans ook om door te gaan met wat men, in veel gevallen, pas begonnen is. Maar soms gaat het niet alleen om de eer. In wat minder zuinig geprijsde wedstrijden gaat het, trivialer, ook, wees daar maar zeker van, om... de centen. Sommigen die het 'poëtische kneepje' om in de gemiddelde smaak van een jury te vallen flink onder de knie hebben, weten best wel wat ze moeten insturen. Het succes van wedstrijden als die van de Stad Oostende of de voorbije tien edities van de Grote Turing-gedichtenwedstrijd (straks hopelijk opgevolgd door 'Prijs de Poëzie') zegt daarover genoeg. En wanneer het om centen gaat kun je er van op aan dat ook eerder 'gearriveerde' dichters zich onder de deelnemers bevinden; al zullen weinigen dat later ook nog ootmoedig toegeven.

Een van de sympathiekste wedstrijden uit het rijtje van de inzendprijzen was de voorbije vijf jaar zonder twijfel de wedstrijd "Poëziepad van A tot Z". De wedstrijd was en is een gezamenlijk initiatief van de gemeenten Avelgem en Zwevegem en van Marnixring 'De Vlaschaard'. Met de Provincie West-Vlaanderen, Creatief Schrijven, Poëziecentrum en Natuurpunt in steun. De bedoeling was om de oude spoorlijn 83 tussen Avelgem en Zwevegem die al jaren haar  oorspronkelijke functie was verloren, onderweg poëtisch met gedichten te larderen en op te luisteren. Daar is men - van A tot Z - wonderwel in geslaagd. De wedstrijd ging van start in het jaar 2015. Bij elke editie die opgehangen werd aan een specifiek thema werd het winnende gedicht samen met een gedicht van een jurylid/curator gematerialiseerd. Met de uitreiking van de vijfde editie op 15/6/2019 ll. werd de lus tussen A en Z intussen helemaal rondgemaakt. Voor de vijfde editie stuurden niet minder dan 181 dichters een gedicht in. Winnaar werd dit keer Paul Vincent. Goed nieuws is ook dat de wedstrijd ook na dit eerste lustrum wordt voortgezet.

De fijne Uitgeverij Bibliodroom die eerder al een bloemlezing bij 'Vers Roeselare publiceerde, zorgde bij het vijf-jarig lustrum voor een bijzonder aardig ogend 'spoorboekje' dat je poëtisch en wel doorheen het sfeervolle Zuid-West-Vlaamse landschap loodst. De tien gedichten van de vijf winnaars en de vijf juryleden bevinden zich op diverse locaties tussen het station van Avelgem en dat van Zwevegem. Ondermeer de Ijzerwegbrug over de Schelde in Avelgem, de Rijtbrug (waar de opnames voor Bevergem plaatsvonden), de Knokkebrug (op het driedorpenpunt Heestert, Moen en Zwevegem) en de stations van Zwevegem, Moen en Avelgem worden aangedaan. Wie op een mooie herfstdag niet goed weet waarheen vindt hier een pasklaar antwoord.

'Poëziepad van A tot Z' is een kleinood van een boekje geworden met harde kaft, formaat 16,5 bij 14,5 cm. Er zijn foto's van Piet Sileghem en Johan Hespeel en het boek bevat in het totaal 39 gedichten. De vijf gedichten van de juryleden/curatoren (Lut de Block, Joris Denoo, Philip Hoorne, Karlijn Sileghem en Barbara Delft) flankeren die van de winnaars van de vijf edities (Harry M.P. van de Vijfeijke, Liesbeth Ulijn, Tom Smits - ‘waar Schelde zonder aarzelen zichzelf/verliest in de Escaut, daar groeit opnieuw een brug’, Cora de Vos en Paul Vincent). Ook van 29 andere dichters die in de loop van het voorbije lustrum werk instuurden is een gedicht geselecteerd. Zo lezen we ondermeer gedichten van zeer diverse dichters als Marc Bungeneers, Patrick Cornillie, Rik Dereeper, Leen Pil, Eddy Vaernewyck, Geert Viaene (dodeskaden!), Annette Akkerman, Saskia van Leendert, Erika De Stercke, Anna Crevits, Tania Verhelst (‘ze zeggen dat wij geest zijn/maar geest is wie je nalaat of vergeet') en Leen Pil ('Ik zwaai en sla de korrels uit de aren'). Het geheel vormt een boeiende inkijk in wat er dezer dagen in Vlaanderen en Nederland wordt geschreven. 'Poëziepad van A tot Z' bevat heterogeen werk waarin veel verlangen en natuurbeleving wordt verwoord, soms wat al te thema-gebonden, maar dat hoeft voor mooie boekjes als deze geen bezwaar te zijn. Op het pad van de poëzie reizen dichters wel vaker zonder visum of valies (Nanny Luijsterburg) en In de klik van het moment (Julia Beirinckx).

Niemand bestaat alleen uit zichzelf schrijft Saskia van Leendert een van de genomineerden in een van de mooiste gedichten uit de bundel. En zo is dat maar net. In de wereld, én op het Poëziepad van A tot Z.



Niemand bestaat alleen


Voorouders nestelen in onze schoot
hun blikken op de einder, verder

we verstaan tekens, taal van oud zeer
alle vergeten gisterens dwingen
te kijken naar wat begraven leek

niemand bestaat alleen uit zichzelf, in ons
een bibliotheek aan kleitabletten, dode
zeerollen, verzameld werk van bloedsporen

onze eigenheid is niet meer
dan een druppel in de oersoepbron

we zijn geboren als mogelijkheid.


© Saskia Van Leendert


Poëziepad van A tot Z, Uitgeverij Bibliodroom, 2019, hardcover, 15 euro, ISBN 9789492515377- D/2019/12/111/003

Editie 5 van Poëziepad van A tot Z in pdf
Facebookpagina Poëziepad
Alle info: poeziepad@zwevegem.be


Aan te kopen via bol.com  of af te halen bij Drukkerij Byttebier Doorniksesteenweg 38 Avelgem, Optiek en Hoorcentrum Christiaens Doorniksesteenweg 35 Avelgem, Koffiebar El Dorado Otegemstraat 148b Zwevegem, Boekhandel Etiket, Kapelstraat 25, 8540 Deerlijk of Poëziecentrum, Vrijdagmarkt 36, 9000 Gent.

20€ met verzending na overschrijving op IBAN BE95 8508 4767 9358 / BIC NICABEBB  van Marnixring De Vlaschaard (naam, adres en aantal ex vermelden) 



(Leesnotitie: Paul Rigolle)


donderdag 19 september 2019

Blog van de VWS

"Dun lied donkere draad". De VWS (Vereniging van West-Vlaamse schrijvers) heeft nu ook een blog! Adres: blogvandevws.blogspot.com.


dinsdag 17 september 2019

Mijn galerij van geliefde Joodse schrijvers - Hendrik Carette

Mijn galerij van geliefde Joodse schrijvers (bij de dood van György Konrad)  

Benno Barnard vroeg mij ooit hier in Brussel (het was in de Cirio, een deftige ouderwetse brasserie bij de Beurs) of ik een antisemiet was en ik antwoordde natuurlijk ben ik dat niet; ik ben een filosemiet.

1. De Russisch-Joodse schrijver Isaak Babel was de eerste. Zijn korte bloedige en meeslepende verhalen in De Rode Ruiterij maakten mij bijna gek van bewondering en medeleven. Nadien las ik alles van deze Babel zelfs zijn Brieven naar Brussel 1925 – 1939 (1970: Moussault Uitgeverij).

2. Een Hollandse vriendin gaf mij de dichtbundel Wie een hoefijzer vindt (Amsterdam: Van Oorschot, 1974) in de vertaling van Kees Verheul. En ja, ik vond het hoefijzer van de dichter Osip Mandelstam die op bevel van Stalin werd kaltgestellt. Zijn gedicht over Stalin was en is uniek. Later las ik zelfs de twee dikke boekdelen van zijn bewonderenswaardige weduwe Nadedja die alles had bewaard in haar hart en dus ook in haar geheugen.

3. De derde Jood die mijn lectuuravontuur binnendrong was de Oostenrijker Joseph Roth en al in de jaren tachtig van de vorige eeuw besprak ik met enthousiasme zijn roman Radetzkymarsch in het letterkundig tijdschrift Diogenes dat helaas niet meer bestaat en verschijnt. En meer en meer begon ik te beseffen dat de Habsburgse dubbelmonarchie of de toenmalige natiestaat Oostenrijk-Hongarije in het midden van Europa beter langer had bestaan.

4. De vierde schrijver in deze galerij is de Hongaars-joodse schrijver György Konrad die zopas, op 13 september jl. in Boedapest, is overleden en van wie het essay-boek De oude brug met als ondertitel ‘Dagboekaantekeningen en overpeinzingen uit de jaren tachtig en negentig’ (Amsterdam: Van Gennep, 1997) mij nog altijd fascineert en waarin ik vele passages met mijn potlood heb onderstreept.

5. Ook Lev Trotski was een jood en van deze man bewaar ik het indringende en zeer relevante boek Literatuur en revolutie (Amsterdam: De Arbeiderspers, 1982) met een flauw nawoord van Karel van het Reve en een belangrijke brief van de Italiaan Antonio Gramsci van 1922 ‘Brief van kameraad Gramsci over het Italiaanse futurisme’.

6. Ook de mystieke jood en filosoof Martin Buber blijft voor mij een belangrijk auteur en door de uitgeverij Erven J. Bijleveld te Utrecht werden niet minder dan vier boeken van deze denker en cultuurfilosoof in het Nederlands uitgegeven.

7. En ten slotte nog recentelijk kocht ik het boek van een andere Roth, met name Philip Roth, met de sprekende titel Waarom schrijven? met als ondertitel ‘verzamelde non-fictie, 1960-2013, (Amsterdam, De Bezige Bij, 2018). En deze Amerikaanse jood stelt vragen die niemand anders kon en durfde vragen. Of gewoon echte levensvragen.

En ik som deze geliefde of door mij bewonderde schrijvers hier even op om aan te duiden wie en wat mij heeft beïnvloed, want hoewel ik door de Muzen ben aangeraakt ben ik ook door Joodse denkers aangeraakt. En dan vergeet ik nog de gloedvolle Simon Schama die de geschiedenis van de joden in twee lijvige boeken heeft gegoten.

En dit alles schreef ik in een resolute opwelling op om duidelijk te maken wat ik voelde bij de dood van Konrad bij wie ik o.m. de gelukkige term of de uitdrukking aardse vindplaatsen vond.


© Hendrik Carette
Schaarbeek, 15 september 2019



vrijdag 13 september 2019

Beeldspraak - Vera Steenput

De motor het zwijgen opgelegd
zak ik onderuit, ontwaar de bol van albast
zwevend in het hoge zwartfluweel.
Vóór mij een muur van smeedijzer en arduin.
Ik ben gekomen voor een man.

Daar zit hij op een dodensteen
het licht verzilvert zijn naakte bronzen huid
de onbedekte kracht, de spieren
en toch niet gespannen staart hij
diep in de aarde. Ik stap uit

leg mijn handen om de spijlen.
Plots komt zijn mond tot leven
geschiedenis in zinnen metaal
verhalen van onderliggenden
testament voor de lateren.

Nee, het was geen visioen.
Hij spreekt dagelijks
tot elk van ons.


© Vera Steenput

geschreven bij het beeld van De denker (Rodin) op het kerkhof van Laken


donderdag 12 september 2019

Aarde op de schop - Vera Steenput

Het graafste schepsel
graaft graag
kuiltjes in wangen
zandkastelen met slotgrachten
schietputten en loopgraven
schuilkelders

of hij ondergraaft zijn bestaan
tot schatkamers voor doodgravers
delft zonder dwang
zijn eigen graf.

De volgende generatie
neemt de aarde op de schop
graaft weer een lege schedel op.
We blijven maar mollen.


© Vera Steenput


zaterdag 7 september 2019

De brug met ongelijke leggers - Patrick Cornillie

Een gedicht waarin de zinnen
ogenschijnlijk onbesuisd rondslingeren
en elk couplet lacht met ballast
en zwaartekracht.

Een gedicht dat in de regel zwaait en
buikdraait, dat tussen woorden als grijp-
baar en houvast het luchtledige verbeeldt,
uit een kiep of borstwaartsom altijd weer
de deelvlucht naar een volgende

strofe lukt. Een gedicht waarvan je
het haast jammer vindt dat er nog

een afsprong komt.


© Patrick Cornillie


vrijdag 6 september 2019

Elf meter - Patrick Cornillie

Het gewicht van een bal op de stip.
Roerloos wachtend op een geroemde
linker, bij gelijke stand en al ruim-
schoots in de toegevoegde tijd.

Hij die naar voren stapt, van ploeg
en stad de hoop torst. Het leven dat zich
heel even vastbijt tussen twee doelpalen,
de hemel lager dan de deklat.

En daarachter, de spionkop
die zwijgt uit volle borst.


© Patrick Cornillie


donderdag 5 september 2019

Nafi Thiam - Patrick Cornillie

Dat het alsmaar sneller moet en verder
en hoger - zij de woorden in zich verzamelt
om dat allemaal met elkaar te laten rijmen.
Lat en aanloop. Kogel. Afstootpunt.

Dat zij de tred heeft en het opveren,
de schouders en de heupen, een werparm
als gebeeldhouwd vlees - een stadion zindert
als zij de pezen rekt, haar lange benen strekt

en de longen vult voor een lichaam of zeven.
Dat zij gracieus als een hinde de horden neemt -
een speer de lucht splijt, het opstuivend zand

als zij landt. Dat haar sprint naar het lint
ons allen in bekoring leidt. We haast geloven
dat god als godin op aarde is verschenen.


© Patrick Cornillie


woensdag 4 september 2019

Elfde poëzieprijs Melopee Laarne

De 21 genomineerde gedichten voor de 11° Poëzieprijs Melopee Laarne zijn bekend.
De prijs bekroont al voor de elfde keer “het meest beklijvende oorspronkelijke Nederlandstalige gedicht dat in één van de geselecteerde Vlaamse literaire tijdschriften” is verschenen. Voor de publieksprijs kun je zelf je stem uitbrengen. (Zie de link onderaan dit bericht).
Opvallend: niet minder dan 12 gedichten komen uit het Liegend Konijn. Vijf staan in Poëziekrant, twee in Het Gezeefde Gedicht en twee andere in Deus Ex Machina en DWB. Info over de vorige edities kun je ook nalezen via dit Schaal van Digther-Label.


Dit zijn de 21 gedichten die kans maken op de prijs:

As - Peter De Voecht (Het Liegend Konijn)
Begraafplaats der verloren dingen - Kinha de Almeida Guimaraes (Poëziekrant)
bij bosjes - Lies Van Gasse (Het Liegend Konijn)
Bijeen - Roland Jooris (Het Liegend Konijn)
bilzweet - Bert van Raemdonck (Het Liegend Konijn)
Brief aan de tijd - Jan Geerts (Poëziekrant)
Carrièreswitch - Frank Van Den Houte (Het Gezeefde Gedicht)
Catharsis - Johan de Boose (Het Liegend Konijn)
De ruzie - Femke Vindevogel (Poëziekrant)
De Vierde Kamer - Maud Vanhauwaert (DWB)
De vrouw van de visser droomt - Charlotte van den Broeck (Het Liegend Konijn)
Dwang - Charles Ducal (Het Liegend Konijn)
Eik - Paul Demets (Het Liegend Konijn)
Fin de siècle - Frouke Arns (Het Liegend Konijn)
liedje - Anne Büdgen (Het Liegend Konijn)
Metamorfose - Jan M. Meier (Deus ex Machina)
op de koffie - Marieke Maerevoet (Het Liegend Konijn)
Open huis (huis clos) - Vicky Francken (Poëziekrant)
poème à tiroirs - Renaat Ramon (Poëziekrant)
Stilte - Marc Tritsmans (Het Liegend Konijn)
Weg - Erna Schelstraete (Het Gezeefde Gedicht)

De 21 gedichten kunnen een voor een nagelezen, geproefd en gesmaakt worden via deze Laarne-Link. (pdf-vorm)

Aan de prijs is voor de tweede keer ook een publieksprijs verbonden. Daarvoor kan u tot en met 1 november uw stem uitbrengen op uw favoriete gedicht via dit stemformulier!

De uitreiking van de Melopee Poëzieprijs gaat door in de Sint-Machariuskerk van Laarne op zondag 10 november 2019

Meer info: Laarne - Melopee Poëzieprijs



Dichter tussen de krijtlijnen - Patrick Cornillie

Zo zou hij het wel willen: net achter
de spitsen of in steun op de vleugel, geniaal
in het positiespel en met schier vloeibare
schijnbewegingen de woorden combineren.

Met gemak ook - een soort bedrieglijke
nonchalance - elk vers als een millimeterpas
uit de losse enkel schudden. Of de taal dribbelen,
klaarleggen en dan loeihard uithalen.

Zo zou hij het wel willen: meester zijn
op het terrein en tot het laatste fluitsignaal
naar schoonheid streven. De genadeloze
schoonheid van een met binnenkant linker

in de winkelhaak geschilderde slotzin.


© Patrick Cornillie


maandag 26 augustus 2019

Passanten - Maarten Embrechts

Passanten

Hierover liegen de dichters allemaal
Letters kunnen vonken slaan ’t is waar
Dus vuur dat mag en stromend water

Maar woorden kunnen nooit kleuren
dragen alleen muziek als ze stapvoets
gaan – Wie schrijft er nog met kinderhanden?

Een gedicht kan in zichzelf niet staan
het vangt geen stilstand in zijn raam
maar de weerkaatsing van passanten


© Maarten Embrechts


Uit 'Liefde is een ander land'. De bundel wordt op donderdag 19 september 2019 voorgesteld in De Zwarte Panter – Meer info: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers

Maarten Embrechts bij De Schaal van Digther


zondag 25 augustus 2019

Love Letter - Voor William Cliff - Maarten Embrechts

Voor William Cliff

Ik ben geen tiener meer Ik ben zes jaar jonger
dan jij Wat wil zeggen dat ik al oud ben En nochtans
met dat verschil heb ik bijwijlen rondgehangen
in dezelfde oorden als jij in Barcelona in de Barrio Chino

en in de cinema … Ik ben de naam vergeten van de bioscoop
tegenover het station Men speelde er Fellini die middag
Terwijl ik je lees vraag ik me af of jij het was
die naast me kwam zitten om gepijpt te worden

Ik veronderstel dat je bij de jezuïeten zat in een stad
die je niet vermeldt terwijl ik mijn broek in Malonne
heb versleten En terwijl mijn blik nu van jouw bladzijde

naar mijn bladzijde gaat denk ik met heimwee terug aan die
aaneenschakeling
van transgressies allerhande die zich afspeelden tussen Gemblours
en de Vaartstraat in Leuven en waarom niet tussen Turnhout
en Malonne



© Maarten Embrechts


Uit 'Liefde is een ander land'. De bundel wordt op donderdag 19 september 2019 voorgesteld in De Zwarte Panter – Meer info: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers

Maarten Embrechts bij De Schaal van Digther


zaterdag 24 augustus 2019

Triptiek voor Lucienne - Maarten Embrechts

Triptiek voor Lucienne


1

Dit wordt haar laatste kat
al die andere levens heeft ze al gehad
’t Begon met suikerspin dat in de bomen hing
Conrad was toen nog Pink

(Ze heeft het allemaal gezien)

Het gedicht is maar een voertuig
We wonen allemaal in Nergenshuizen


2

Ze wil naast haar vader zitten
Ze roept hem met muziek
Nog steeds

Hij is alles Hij is niets
Ze telt hem op haar vingertoppen

Alles en niets
Alles niets

Hij zit in haar vingertoppen
Even is ze niet


3

Ze schildert de oceaan
en veel binnenmeren en komt steeds
bij hetzelfde uit: een schreeuw
die ze niet uit kan spreken

Ze staat altijd in verf gereed
Meest alleen


© Maarten Embrechts


Uit 'Liefde is een ander land'. De bundel wordt op donderdag 19 september 2019 voorgesteld in De Zwarte Panter – Meer info: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers

Maarten Embrechts bij De Schaal van Digther


vrijdag 23 augustus 2019

De kus - Maarten Embrechts

De kus


Toen je er niet meer was
wou ik je aankleden
Ik kocht een huis buiten de stad

Ik zocht de spullen en de meubels
die je weer moesten maken
tot wie je was

En dan als vlees
heel kwetsbaar liggen tegen je scherpte aan
als voor een kus

Het verleden raakt nooit af


© Maarten Embrechts


Uit 'Liefde is een ander land'. De bundel wordt op donderdag 19 september 2019 voorgesteld in De Zwarte Panter – Meer info: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers

Maarten Embrechts bij De Schaal van Digther


donderdag 22 augustus 2019

Liefde is een ander land - Maarten Embrechts

Liefde is een ander land, is de titel van de nieuwe, op komst zijnde bundel van Maarten Embrechts. Ook uit deze bundel publiceren we, bij wijze van voorpublicatie, de komende
dagen enkele gedichten.Weliswaar vrij laat gedebuteerd laat schilder-dichter Maarten Embrechts zich de laatste jaren op poëtisch vlak niet onbetuigd. In 2014 verscheen zijn debuut Dagen van koffie en van brood. Samen met de bundels Vel (2016) en Letters in mijn hof (2018) vormt zijn debuut een boeiend drieluik. In zijn nieuwe bundel 'Liefde is een ander land' geeft Embrechts "vooral lucht aan een mystieke verzuchting naar heelwording en ontgrenzing. Het is z.i. daartoe een voertuig en een middel bij uitstek of, zoals hij het zelf formuleert: 'Meer witheid staat er geschreven dan letters om in te bestaan en in te leven.'
Eerdere publicaties die op ‘de Schaal van Digther’ verschenen kunnen nagelezen worden via deze link. Liefde is een ander land is een uitgave van Uitgeverij C. de Vries-Brouwers
Contact: kantoor@devries-brouwers.be

De bundel wordt op donderdag 19 september 2019 voorgesteld in de Zwarte Panter. Lucienne Stassaert leidt de bundel in. Quirilian (Frank De Vos & Jan Mertens) zorgt voor de muzikale omlijsting. Toegang is gratis.

Eerdere gedichten van Maarten Embrechts op 'De Schaal van Digther'.

woensdag 21 augustus 2019

Poëzieprijs van de Stad Oostende - Elfde editie

Oostende, onvolprezen Stad aan Zee, wijst ons graag op de lopende elfde editie van haar poëziewedstrijd. Het bericht:

‘De Stad Oostende organiseert in 2019-2020 de elfde editie van de Poëziewedstrijd. Wie de vingers voelt tintelen, kan nu al zijn of haar gedicht bezorgen aan de dienst Cultuur. Deelnemen kan nog tot 1 oktober 2019.

Ben je er een krak in om je meest intense gevoelens en diepste gedachten in prachtige zinnen op papier te zetten? Of is een tussendoorverhaaltje meer je ding? Laat de woorden vloeien, je klavier rammelen of je pen spetteren en neem deel aan de elfde editie van de poëziewedstrijd van Stad Oostende. Tot 1 oktober 2019 kan iedereen één of twee ongepubliceerde Nederlandstalige gedichten - met een maximale lengte van een A4-pagina - bezorgen aan de dienst Cultuur. Misschien vervoeg jij hiermee het rijtje winnaars van de voorgaande jaren, waaronder Bianca Boer, Wout Waanders, Erwin Steyaert en Paul Rigolle. Bovendien ontvangt de laureaat 3.000 euro, de tweede en de derde prijs bedragen respectievelijk 1.500 euro en 750 euro.

Blaas de zevenkoppige jury, allen klinkende namen binnen de wereld van het geschreven woord in onze lage landen, van hun sokken en verbaas hen met jouw eigen stukje poëzie! De uitreiking vindt plaats in januari 2020.

Alle info en deelnemingsformulier vind je hier. ‘

Ja, niets wijst er op dat jij niet die poëtische krak die in men in Oostende zoekt, zou kunnen zijn! Nog tijd tot 1 oktober 2019 om in te sturen!


zaterdag 17 augustus 2019

Les jours d'antan (1)

Tijdschrift Filter - Najaar 1976

























Af en toe iets opduikelen uit de literaire oude doos, het moet kunnen. Les jours d’antan!

Bovenstaande foto werd in het najaar van 1976 genomen tijdens een bijeenkomst van het toenmalige literaire tijdschrift Filter. Niet te verwarren evenwel met het huidige tijdschrift voor vertalen Filter. Op het ogenblik van de foto werd ergens in Gent (in de buurt van de huidige boekhandel Limerick?) de poëzieprijs van het tijdschrift uitgereikt. Laureaat was toen Fil Hantko, maar waar ter wereld zou zich nu Fil Hantko, een alias van Filip Denijs, en ooit nog samensteller van de verzamelde gedichten van Jotie 't Hooft, bevinden?

Vooraan op de foto: Frans Deschoemaeker (l) die aan de laatste maanden van zijn militaire dienst bezig was en Paul Rigolle (r) die toen blijkbaar nog ongegeneerd Bastos-filter mocht roken. O ja, wat wij ons ook nog afvragen: wie zouden die mannen achteraan op de foto kunnen zijn? In de coulissen moet toen ook Willem Debeuckelaere rondgelopen hebben, nu bekend als (gewezen) voorzitter van de Privacycommissie, toen verantwoordelijke uitgever van Filter, maar daar zijn geen foto's van.

(Notitie van Frans Deschoemaeker die tot onze Digtherlijke vreugde af en toe op melancholische wijze doorheen zijn literair archief mag wandelen. Daarbij het motto hanterend: “Wij schrijven voor de bibliotheken van de eeuwigheid, wij fotograferen voor de archieven van de eeuwigheid”.)

Aanvulling:
De man tussen Frans Deschoemaeker en Paul Rigolle blijkt Karlon Tijm te zijn, destijds net als Deschoemaeker redactielid van Filter.




dinsdag 6 augustus 2019

Vergeethoek - Wim Vandeleene

gisteren schoolmoe over de krijtlijn gestapt
even los en niet weten waarheen, nu ik terugkeer
wacht je me op met de preek en de straf

als je hard zwijgt keer ik me af
wandel naar een hoek waar ik in schaduw
hap en stik, als het moet sta ik er op één been
de handen op het hoofd tot je me roept

hoe ik me ook wentel in het stof
je blijft zwijgen met een blik die snijdt in mijn rug
wanneer de kramp in mijn kuiten schiet, geef ik me over


© Wim Vandeleene


(uit de cyclus “een kiem van vleugels”)


maandag 5 augustus 2019

Dialoog met echo - Wim Vandeleene

je zegt wat ik zeg zo identiek
aan mij maar dan een octaaf hoger
alsof je niets kan verzinnen, alleen volgen
je valt na een kwarttel in, zo beleefd ben je wel

ik mag beginnen, buiten tast ik in het donker
binnen pel ik het behang los, alsof de muur me bespiedt
soms laat ik een pauze midden in mijn zin in de hoop
dat je de knoop uit mijn keel haalt, me zegt wat ik
zeggen moet of dat je dan zwijgt en een punt zet
achter de stilte waaraan ik moeilijk wen


© Wim Vandeleene


(uit de cyclus “een kiem van vleugels”)


zondag 4 augustus 2019

De balans bewaren - Wim Vandeleene

vraag me niet wie mijn spieren aanspoort
met een stil bevel, waarom ik gehoorzaam
en ren rem buig strek, van houding wissel
om mijn botten te behoeden voor een val
draagt de bestemming mij de passen op?
heb jij de koers berekend, de zigzaglijn getekend?

soms word ik zat van wat er gist
dan wankel ik, een koorddanser die verkrampt
wanneer ik moed vergaar wordt de kloof een draagvlak
dan sta ik stevig, als in een duel, zeker van mijn doel
mijn ogen bewaren de focus op je vel


© Wim Vandeleene


(uit de cyclus “een kiem van vleugels”)


zaterdag 3 augustus 2019

Metamorfose - Wim Vandeleene

knoop vleugels om mijn polsen
en duw me in de kloof, lever me over
aan de draagkracht van een warme luchtbel

bind stelten aan mijn benen
maar laat me niet hoger dan mijn moed lopen
slijp mijn oren, ik wil de echo van de vleermuis horen

bedwelm mijn ogen, dat ik in het slib de parel zie
maak van longen een balg waarmee ik ons aanblaas
van handen een zeef voor het koren

van het hart de laveloze bron
ontwricht me en maal mijn botten
blaas het poeder als stuifmeel weg

laat de mieren op mij los
ze kietelen me met hun vlijt
jagen me uit de huid


© Wim Vandeleene


(uit de cyclus “een kiem van vleugels”)