Passer - Paul Rigolle

Passer


Aan elk schrijven hoort een visioen
vooraf te gaan. Eerst komt het oerbos,
diep en stil. Bramen, struiken, lianen
slingeren zich in touw de bomen uit.
Groot en levensvatbaar schrijft de trek
zich in de vlucht van vroege vogels in.

Dieren kiezen vasteland. Wie straks
rechtop zal staan doemt kruipend op.
Figuren, personen breken uit hun lijst.
Mensen zwellen in de straten aan.
Eentweedrie een optocht. Een mars,
een stil protest. Een foto scheurt ze uit.

Nadar sluit elke omloop af. Tijd vloeit
het uurwerk uit. Het punt kruipt opnieuw
de passer in. Klank houdt woord. Of het
snelsnel of werk van lange adem wordt,
moet nog blijken. Wat onomkeerbaar is,
is nog lang niet klaar.
 

© Paul Rigolle


Uit het typoscript in wording 'Een jaagpad in de regen' (Gedichten 2014-2023) (dat nu wel stilaan aan afronding toe is).

Paul Rigolle - Typoscript in wording
Streuvelshuis - November 2020

Aangetroffen: Karmel van Renaat Ramon

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld (en elders in de wereld) (2)

'Karmel', een gedicht van Renaat Ramon.
Vilvoorde - Karmelietessenklooster.

 

 

Buiten
 wordt je gewicht
 in decibel gemeten.
Binnen
 heerst de weldaad
 van het zwijgen -
 een wal tegen geweld.
Je hoort alleen
 de dialoog
 van duisternis
 en licht.
Ook in de tuin
 bloeit stilte.
In stilte bloeit kunst.


© Renaat Ramon

Aangetroffen: Karmelietessenklooster Vilvoorde

 

Blinde muren - Lieve Desmet

Blinde muren

‘Geen nietig speeltuig van uw ziel gemaakt’ A.R.

Zwart omrandt de plek
waar het kruis hing, tot de dag dat ik alleen
nog nagels zag, borend in het jonge hout en bloed
de schrale lendendoek.

Doof was onze vader
hij hield geen oog in ’t zeil.

Ik draag een doornenkroon
leef uitgekleed. Op de bodem van de kelk
hap ik naar adem, nu mijn opgehoeste woorden
in kartonnen dozen van hot naar her worden gegooid.

Kon ik nog maar in één kamer
geloven, waarin taal dakloos een jou tot u
verheft, een avond met een winterharde roos.

 

© Lieve Desmet

Lieve Desmet schreef dit gedicht voor het Roeselaarse project "Niets dan de waarheid" dat opdracht gaf aan 14 dichters om een gloednieuw gedicht te schrijven bij 'Waarheid' een gedicht van Albrecht Rodenbach. Dit op uitnodiging van de Roeselaarse Stadsdichter Edward Hoornaert. De gedichten werden door de dichters gelezen tijdens het 'Derde Internationale poëzietrefmoment" @Rsl op zondag 19/11/2023 in De Spil.

Meer info over dit evenement.

 

 

 

 

 

 

Eriek Verpale in Ertvelde

Aangetroffen gedichten in het straatbeeld (en elders in de wereld) (1)

'Ertvelde', een gedicht van Eriek Verpale.
Gemeenteplein Ertvelde.

.../...

Men kan overal wonen, in dorpen, in vervuilde steden,
in oorden vol lawaai, zelfs in verre verstrooide landen,
maar is men dan thuis? Men kan ook overal schrijven,
maar hier alleen vind ik rust, ruisen de bomen en janken
geen motoren. Naar de grote mensensteden hoef ik niet te gaan
daar de woensdagmarkt gerief biedt aan iedereen:
oorverwarmers en ijsjes voor de meisjes, zelfs zoetvrij
snoepgoed voor de senioren. De kerktoren als potlood
wijst mij al vanuit de verte de weg, de bomen in mijn straat
wuiven mij welkom, paarden snuffelen
in mijn zakken, precies zoals de honden in de cafés
waar ik soms kom, en waar nog gekaart wordt om te zeuren.
Betreuren doe ik alleen de vele verspilde jaren toen ik hier
nog niet in een huis woonde als op de Vene, en vermeende
dromen najoeg, die ik hier gratis vind tussen de maïs, koeien,
kiekens en een klad lelijke kauwen die ik braaf
maar klakkeloos uit de lucht wil schieten.
Hoor ik ’s morgens Eddy Wally op de radio, of ’s avonds
bij het genieten van een boek de koekoek die roept,
dan weet ik waar ik hoor, en ook wat ik moet doen:
een gedicht schrijven, bijvoorbeeld over Ertvelde,
waar ik wel voor eeuwig wil blijven.

Eriek Verpale (1952-2015)

Plakkaatgedicht geschonken door Poemtata.
(Aangetroffen op za 16/12/2023)

Teslamicisme - Frank Pollet

Teslamicisme

Eenmaal bekeerd tot
elektrisch geloof, en deelgenomen
aan Saint Supercharging, zalig regeneratief
remmen, en aan de gedurige bijstand
van Google Maps op het digitale altaar,

wil je geen weg meer terug
naar fossiele ketterij.

Hemel op vier wielen, ik zing het lof voor
uw ascetische interieur
met apostolische stoelen,
en ik neurie agnus dei voor de autopilot.

O Hemel, laat mij u bewieroken,
assumptie van de acceleratie,
secreta van de sentry mode
en de liturgie van lane assist.

O aflaat van de uitlaat!
Ecce Tesla.

Halleluja!


© Frank Pollet

I.M. Martin Pulaski

Gisteren 11 december 2023 overleed Martin Pulaski (Matti Brouns, 1950-2023), schrijver, dichter, blogger, radiomens en wat al niet meer! De Schaal van Digther biedt zijn familie en zijn vele vrienden de diepste gevoelens van medeleven aan.
En omdat sommige dichters nooit zullen sterven bijgaand you-tube-filmpje:

Het eeuwige schaakspel - Tom Veys

Het eeuwige schaakspel

E4 is in codetaal een plaats
waarbij de koningin wat ruimte krijgt, ook de loper
vraagt de liefde voor wat voorsprong.

Een vervolg laat zich raden, misschien ooit een rokade,
een nieuwe ontwikkeling in het spel.
De zwart-witte toetsen laten ons springen.
Het antwoord ligt aan de overkant. Ben ik nog prins?

Zo’n twintig stappen zijn we verwijderd van het moment
waarop de koning een koningin kan ontmoeten,
niet in een schaakmat, wel in een spel.

© Tom Veys

© Foto Tom Veys