In de naam van de vader, de moeder en een rondtollende steen
how does it feel, how does it feel? to be on your own, with no direction home
Bob Dylan
I
op een dag vind ik mijn vader als een steen op de stoep
ik vraag wat doe je hier, moeder zoekt je
maar stenen spreken niet
ik stop vader in de zak van mijn broek
bij elke stap breekt hij in een grijs gruis huilen uit
zijn tranen schaven mijn dijen, vallen
op het eind van mijn broek in kiezels op de grond
thuis wacht moeder voor de deur
heb je hem gevonden vraagt ze
ik vis vader uit mijn zak en gooi hem door het raam
binnen treffen we hem op zijn knieën tussen scherven glas
hij huilt, hij bloedt
en wij weten niet wat we ervan moeten vinden nu vader
geen steen meer is
II
vader zegt er is een punt dat al het voorbije verzamelt
weet je waar dat punt ligt?
in de knoop van je buik zegt mijn halfzus
in het afvoerputje van het bad gis ik
mijn zus is half omdat ze uit een andere moeder is gevallen
ook al weet ze niet waar haar andere helft dan zit
zij is zoals de maan zegt vader
zij ziet er half uit maar is het niet
III
vader zegt het is belangrijk om af en toe uit je rol te vallen
anders blijf je plakken. kijk naar tante dora
tante dora heeft vier kinderen
op een dag verstoppen ze zich in de kruik van haar juwelen
zodat tante dora de volgende ochtend
twee kinderen aan haar oren hangt en twee rond haar vingers draait
wanneer ze in de auto stapt vraagt ze
raymond, waar zijn de kinderen?
wat is een kruik? vraagt halfzus
een vaas zegt moeder
nee zegt vader, een kruik is uit aarde gemaakt
een vaas ook zegt moeder
ja zucht vader, ja liefste maar sommige dingen zijn meer
van de aarde dan andere en begin nu niet over adam en eva
want dan krijg ik de hele feministische zondvloed over me heen
halfzus sabbelt op haar kralen snoep
ze heeft de leeftijd waarop denken nog letterlijk
uit kauwen, herkauwen bestaat
net voor het snoer knapt vraagt ze
wat is een zondvloed?
IV
vaker dan ons lief is ontsteekt vader in een oudtestamentische woede
die hij steevast inleidt met johannes hoofdstuk twee, vers negentien
breek deze tempel af en in drie dagen zal ik hem weer opbouwen
alleen van dat opbouwen komt niets in huis
het is ook maar een metafoor zegt vader dan
nee jules, zegt moeder, dat is het juist. voor jou niet
als moeder jules tegen vader zegt dan valt zij uit haar rol
en moeten wij oppassen want rollen zijn er net
om de schade te beperken
bovendien houdt vader niet van jules
en moeder weet het
geen enkele profeet heet jules
geen enkele president heet jules
ooit heeft vader zijn naam gegoogeld
hij kwam op een kledinglijn voor mannen
boxershorts met prints van klaver en hartjes
sindsdien haat vader zijn naam nog meer
Uitnodiging
Op vrijdag 1 mei 2026 stelt Tania Verhelst in de Magdalenakerk in Brugge om 10h haar nieuwe en derde dichtbundel voor. Met als titel 'In de naam van de vader, de moeder en een rondtollende steen."
Inleider van dienst is Jan Ducheyne. collega-auteurs Frederik Lucien De Laere, Siska van Dale en Tom Driesen lezen voor. Tania Verhelst treedt op en er is muziek van Veerle D'Hoest.
De bundel is een uitgave van Uitgeverij De Zeef
Meld je komst aan info@uitgeverijdezeef.be en aan
tania.verhelst@telenet.be
.png)
