De schaal van Digther

alsof er een kind ingeslagen is, ligt ons huis nu als een vlakte open. de muren van woorden die hier ooit gesproken zijn verdwenen in een ...

het is haast geen lichaam dat haar draagt. het bleekblauwe vel dat over haar wezen gespannen ligt, haast geen huid er zijn dingen die in ...

er leven spreeuwen onder haar huid tijdens één van haar slapeloze nachten trekt ze de vogels eronderuit ’s ochtends vind je haar onder ve...

mijn dochter heeft ogen als steenkoolmijnen dof. geen enkele schittering. ze kijkt me aan alsof er iets in haar blik verborgen ligt dat o...

Onno Van Gelder Jr. is moeilijk in één hokje te stoppen. Hij is regisseur, acteur en auteur. Van hem heb ik nog nooit iets gelezen, maar...

Over Souvenirs III van Lucienne Stassaert “Alles laat sporen na. Willen vergeten is ook je altijd blijven herinneren” (Elisabeth Barill...

Commentaar bij ‘Leerdicht over het aanbieden van excuses’ . Toen ik voor het eerst deze tekst voorlas, verbaasde het me dat na de eerste...

1 . Bied bij het opstaan je bed je spijtbetuigingen aan. Omdat het ook dit keer je slechte slaap een onderdak had te geven, je lichaamsg...

Commentaar bij ‘ Leerdicht over de kern van de catastrofe ’ Kort na zijn dood verschenen van E.M. Cioran (1911-1995) postuum nog enkele g...

Leerdicht over de kern van de catastrofe 1 . De catastrofe neemt haar tijd, ze neemt je langzaam in beslag met tijd. Van je geboorte t...

Commentaar bij ' Leerdicht over hoe aan het gedicht te beginnen ' Ik schreef ooit een gedicht dat ik ‘Ode aan de beginregels’ heb...

Leerdicht over hoe je aan het gedicht begint 1 . Er is geen beginnen aan. Het is klaar: het gedicht beschikt over kop noch staart! Be...

In het nieuwste nummer van ' De Vallei ', literair e-zine, is de redactie van De Schaal van Digther dit keer wel heel erg goed vert...

In de poëziekrant van mei/juni 2019 las ik een recensie van Koen Vergeer over de bundel ‘Een goudvis’ van Arjen Duinker. Wat ik hier ter spr...

negeer de aanzuigende werking van water breek een golfbeweging met de scherpte van stenen vierendeel stadspanden met schuimende koppe...

Ik Vertrek * Ver weg staren ze naar een plastic tafelkleed, een mobieltje doorbreekt het dalmatiërpatroon van weerstippen. Nergens ho...

De einder * ooit stroomden de brede rivieren traag door laag rivierland met ijle populieren het had een doel, het gaf de einder aan z...

Uitnodiging: Op zoek naar de poëzie van de Westhoek Iedereen dichter! Zaterdag 1 juni 2019 Workshop: Schrijf ...

Ter nagedachtenis van Gerda Westerveld-Scholten, overleden op 27.08.2016 Moeders gaan schoorvoetend heen. Schuifelen zacht en mat, stare...